Η Εμίλια Κλαρκ περιέγραψε τη στιγμή που υπέστη την πρώτη ρήξη ανευρύσματος στον εγκέφαλο: Ήταν σαν να έσπασε ένα λάστιχο μέσα στο κεφάλι μου

Τη στιγμή που υπέστη την πρώτη ρηξη ανευρύσματος στο εγκέφαλο περιέγραψε η Εμίλια Κλαρκ, σημειώνοντας πως ήταν σαν να έσπασε ένα λάστιχο μέσα στο κεφάλι της.

Η 39χρονη ηθοποιός, η οποία έγινε γνωστή από τον ρόλο της ως Daenerys Targaryen στη σειρά «Game Of Thrones», ανέφερε στο podcast «How To Fail» ότι υπέστη δύο ρήξεις ανευρύσματος στη δεκαετία των 20 της και βρέθηκε δύο φορές κοντά στον θάνατο. Το πρώτο περιστατικό σημειώθηκε το 2011, λίγο μετά την επιτυχία της πρώτης σεζόν της σειράς.

Η ίδια παραδέχθηκε: «Δεν φρόντιζα καθόλου τον εαυτό μου» και έπειτα δήλωσε πως κράτησε μυστική την κατάσταση της υγείας της από την εταιρεία παραγωγής του «Game of Thrones» όπου έπαιζε τότε, καθώς φοβόταν πως θα την απέλυαν εάν τη θεωρούσαν «αδύναμη και κατεστραμμένη» και επέστρεψε στην εργασία της για την προώθηση της σειράς μόλις έναν μήνα αργότερα.

Η Κλαρκ έπειτα εξήγησε πως όταν συνέβη το πρώτο περιστατικό σε ηλικία 24 ετών, βρισκόταν στο γυμναστήριο: «Το προηγούμενο βράδυ είχα έναν τρομερό πονοκέφαλο και ένιωθα ανήσυχη και στρεσαρισμένη. Θυμάμαι καθαρά ότι σκεφτόμουν πως δεν ένιωθα καλά στο μυαλό και στο σώμα μου. Δεν έδωσα σημασία γιατί είχα συχνά πονοκεφάλους. Έφτασα στο γυμναστήριο και ήμουν από εκείνες τις μέρες που λες “θα προτιμούσα να είμαι οπουδήποτε αλλού”. Ήταν ιδιαίτερα δύσκολο, αλλά πίεζα τον εαυτό μου. Όταν κάναμε σανίδα, ήταν σαν να έσπασε ένα λάστιχο μέσα στο κεφάλι μου, μια απίστευτη πίεση».

Δείτε το βίντεο

Η ηθοποιός περιέγραψε ότι άρχισε να κάνει εμετούς από τον έντονο πόνο και συνειδητοποίησε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά: «Σύρθηκα στην τουαλέτα και έκανα συνεχώς εμετό με έναν αφόρητο πονοκέφαλο. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι ο εγκέφαλός μου υφίσταται βλάβη».

Όπως ανέφερε, προσπάθησε να κρατήσει τις αισθήσεις της επαναλαμβάνοντας ατάκες από τη σειρά: «Άρχισα να κουνάω τα δάχτυλά μου και να λέω όλες τις ατάκες από τη σειρά. Έλεγα συνέχεια στον εαυτό μου “είμαι ηθοποιός”, γιατί μόλις είχα αποκτήσει τη δουλειά των ονείρων μου».

Η Κλαρκ έχανε και ξανάβρισκε τις αισθήσεις της μέχρι που κάποιος την εντόπισε και κάλεσε ασθενοφόρο, ενώ ειδοποιήθηκε και η μητέρα της. Όταν οι γονείς της έφτασαν στο νοσοκομείο, δεν την αναγνώρισαν αρχικά, με την ίδια να αντιμετωπίζει «αφόρητους πόνους».

Οι γιατροί αρχικά δεν μπορούσαν να διαγνώσουν την κατάστασή της και υπέθεσαν ότι είχε κάνει χρήση ουσιών, μέχρι που μια νοσηλεύτρια αναγνώρισε τα συμπτώματα. Μετά το πρώτο ανεύρυσμα, η ηθοποιός εμφάνισε αφασία και προσωρινά δεν μπορούσε να θυμηθεί το όνομά της.

Παρά την κατάσταση, η ίδια επικεντρώθηκε στην επιστροφή της στη δουλειά, προσπαθώντας να κρατήσει το περιστατικό μυστικό από τους εργοδότες της: «Πέρασα τις επόμενες δύο εβδομάδες με τον ατζέντη μου προσπαθώντας να μην ενημερώσουμε το HBO μέχρι να ξέρουν ότι δεν θα πεθάνω».

Περιέγραψε επίσης το αίσθημα ντροπής που ένιωθε: «Ντρεπόμουν τόσο πολύ που συνέβη αυτό και ότι οι άνθρωποι που με είχαν προσλάβει μπορεί να με έβλεπαν ως αδύναμη ή κάτι που μπορεί να “σπάσει”. Έλεγα συνεχώς “είμαι καλά”».

Δύο χρόνια αργότερα υπέστη δεύτερη ρήξη ανευρύσματος, όταν μια χειρουργική επέμβαση δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις ότι η επέμβαση θα ήταν απλή, ξύπνησε με έντονους πόνους και ενημερώθηκε ότι έπρεπε να χειρουργηθεί ξανά άμεσα: «Θυμάμαι να μετράω πριν από την αναισθησία και να έχω ένα κακό προαίσθημα. Μετά θυμάμαι να με ξυπνούν και να νιώθω ξανά τον ίδιο πόνο, γιατί μου είπαν “πήγε στραβά, πρέπει να ανοίξουμε το κεφάλι σου και χρειαζόμαστε την άδειά σου”», ανέφερε.

Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της, οι γιατροί ενημέρωναν συνεχώς την οικογένειά της για την εξέλιξη της κατάστασης, εκτιμώντας κάθε λίγο διαφορετικά ενδεχόμενα: «Νομίζουμε ότι θα πεθάνει. Όχι, νομίζουμε ότι θα τυφλωθεί. Όχι, νομίζουμε ότι θα παραλύσει».

Μετά το δεύτερο περιστατικό χρειάστηκε να μάθει ξανά να μιλά και να κινείται, ενώ φοβήθηκε ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσει την υποκριτική. Παράλληλα, όπως είπε: «Έκλεισα συναισθηματικά και δεν μπορούσα να κοιτάξω κανέναν στα μάτια».

Η ίδια εξήγησε ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα ζούσε με τον φόβο ενός νέου επεισοδίου: «Ήμουν πεπεισμένη ότι είχα ξεγελάσει τον θάνατο και ότι έπρεπε να πεθάνω. Κάθε μέρα σκεφτόμουν ότι αυτό θα έρθει να με βρει».

Παρά τις δυσκολίες, επέστρεψε ξανά στην εργασία της λίγες εβδομάδες μετά, τονίζοντας ότι η δουλειά της αποτέλεσε το στήριγμά της: «Χωρίς τη δουλειά μου δεν ξέρω τι θα είχα κάνει», είπε.