Τα θετικά σχόλια που έλαβε από τον Νίκολας Κέιτζ στην πρώτη του συνάντηση με αφορμή τη συνεργασία τους, μοιράστηκε η Έλενα Τοπαλίδου.
Η ηθοποιός και χορεύτρια έπαιξε στην ταινία τρόμου «The Carpenter’s Son» και μέσα από συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «Weekend Live», η οποία προβλήθηκε το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου, μίλησε για τη συμμετοχή της στην κινηματογραφική παραγωγή και τον ρόλο του Σατανά που υποδύθηκε.
Για το πώς ξεκίνησε η διαδικασία της επιλογής της και τη γνωριμία της με τον ηθοποιό, η Έλενα Τοπαλίδου εξήγησε: «Με πήραν να κάνω ένα κάστινγκ και μετά, όταν κατάλαβα ότι τελικά πρόκειται για τον Νίκολας Κέιτζ, πήγα να τον γνωρίσω και μου είπε ότι με ξεχώρισε και του άρεσα πολύ. Ο ρόλος που υποδύομαι είναι ο Σατανάς, δεν φοβάμαι όμως καθόλου τις αντιδράσεις που μπορεί να προκύψουν. Και τι πειράζει, δεν πρέπει κάποιος να παίξει και τον Σατανά».
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-dg8sfvror0bl)
Όσο για τις αντιδράσεις σχετικά με το φιλμ, πρόσθεσε: «Δηλαδή πιο πιθανό είναι να αντιδράσουν σε σχέση με τον ρόλο του Χριστού, που τον βλέπει πολύ διαφορετικά ο σκηνοθέτης στην ταινία αυτή. Πιο πολύ αυτό που δεν θα περιμένουν θα είναι σε σχέση με τον Χριστό. “The Carpenter’s Son” λέγεται η ταινία και νομίζω πως θα κάνει πρεμιέρα στις Κάννες».
Δείτε το τρέιλερ της ταινίας
Ο Νίκολας Κέιτζ επέστρεψε στη μεγάλη οθόνη με το φιλμ τρόμου «The Carpenter’s Son», που προτείνει μια αντισυμβατική ματιά στα παιδικά χρόνια του Ιησού. Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός ενσαρκώνει τον Ιωσήφ, ενώ η FKA Twigs υποδύεται την Παναγία και ο Βρετανός Νόα Τζουπ, γνωστός από το «A Quiet Place», εμφανίζεται ως ο νεαρός Ιησούς. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Λόφτι Νέιθαν.
Χιλιάδες φίλαθλοι θα έχουν την ευκαιρία να δουν το μονοθέσιο που κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών της Formula 1 το 2025 και τη θρυλική McLaren MP4/6 του Ayrton Senna να «βρυχώνται» σε μια ειδικά διαμορφωμένη πίστα στο ΟΑΚΑ.
Οι μεγαλύτερες αλλαγές στην ιστορία σπάνια ανακοινώνουν την άφιξή τους. Δεν ξεκινούν με μια ανακάλυψη ούτε με μια εφεύρεση. Ξεκινούν τη στιγμή που μια ιδέα, τόσο βαθιά ριζωμένη που μοιάζει αυτονόητη, παύει ξαφνικά να ισχύει. Μία από αυτές τις ιδέες ήταν ότι υπάρχει ένας σωστός τρόπος να τρώμε.