Ανδρέας Ζούλας

Το πρωτοφανές στα πολιτικά μας πράγματα γεγονός αυτό οφείλεται στην πλήρη αποσύνθεση της Αντιπολίτευσης με την δημιουργία των από πολλού χρόνου αναμενόμενων «νέων κομμάτων». Τούτο και μόνο αποτελεί πρόσθετο, ουσιώδη παράγοντα, που οριστικοποιεί την απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να εξαντλήσει τα χρονικά περιθώρια της δεύτερης τετραετίας του. Με γνώμονα το γεγονός ότι την 1η Ιουλίου του 2027 αρχίζει το εξάμηνο της Ελληνικής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οπότε και θα πρέπει να υπάρχει εκλεγμένη Κυβέρνηση που θα έχει λάβει και την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής, ο χρόνος των εκλογών τοποθετείται στα τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου του 2027. Και τούτο γιατί, παρά το γεγονός ότι τα κόμματα της Αντιπολίτευσης κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να διευκολύνουν την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, αυτή είναι μάλλον δύσκολο να επιτευχθεί με την πρώτη εκλογική αναμέτρηση, αν και τίποτε δεν αποκλείεται.

Έχουμε λοιπόν ενώπιον μας όχι μόνο το ούτως ή άλλως … καταλυτικό καλοκαιράκι με τα «μπάνια του λαού», για να θυμηθούμε παλαιότερα «τσιτάτα», αλλά και την νέα και τελευταία Σύνοδο της Βουλής. Μέσα σε αυτήν την Σύνοδο, που θα αρχίσει τον Οκτώβριο, η Κυβέρνηση θα προωθήσει το έργο της και θα προετοιμάσει το ειδικό πρόγραμμά της για την περίοδο της «Ελληνικής Προεδρίας». Είναι δε ιδιαίτερα σημαντικές οι πρωτοβουλίες που θα αναλάβει η Ελλάς πια ως Προεδρεύουσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης χώρα, το δεύτερο εξάμηνο του προσεχούς έτους. Έχει μιλήσει γενικότατα για τις πρωτοβουλίες αυτές ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πρωτοβουλίες που θα κινούνται και θα αναπτύσσονται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά και που, φυσικά, θα έχουν άμεσο, αμεσότατο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, την ελληνική οικονομία και την ελληνική κοινωνία. Η Αντιπολίτευση … εν συμπαρατάξει και αποσυνθέσει δεν ενδιαφέρεται για τέτοια «θεματάκια». Όπως, κωμικοτραγική είναι η όλη θέση της Αντιπολίτευσης στο μείζον θέμα της επικείμενης Συνταγματικής Αναθεώρησης. Θα κάνουν προτάσεις για την «θεσμική συγκρότηση» χώρας και Πολιτείας, ενώ δεν μπορούν να αποτρέψουν την διάλυσή τους… Έχει η Αντιπολίτευση τα δικά της υπαρξιακά θέματα που προσπαθεί να τα καλύψει κάτω από το χαλί της γενικής όλων, κομμάτων, κομματιδίων και αρχηγών, απαίτησης «να φύγει ο Μητσοτάκης».

Για να μη μιλήσουμε για τον χώρο των εθνικών θεμάτων, αρχίζοντας από την ουσιαστική αναβάθμιση της χώρας στο άμεσο και ευρύτερο διεθνές περιβάλλον, την θωράκιση της χώρας με ένα άνευ προηγουμένου εντυπωσιακό πρόγραμμα, το οποίο εκτελείται ενώ το διεθνές χρέος της χώρας αποπληρώνεται κανονικά και εμπροθέσμως. Λοιπόν, για να τα πούμε καθαρά, δεν μπορούν να μιλάνε και να «ανησυχούν» εκείνοι ακριβώς που προμηθεύονταν με αδιαφανείς διαδικασίες τρένα που δεν ταίριαζαν στις ράγες, «ζαβά υποβρύχια» ή ρωσικούς «S300» που δεν ξέραμε πού να τους «εξαφανίσουμε» ή εκείνοι που προ της τουρκικής προκλητικότητας διερωτώντο … χαριεντιζόμενοι στις κάμερες αν «η θάλασσα έχει σύνορα», όπως ο «επανεμφανισθείς σωτήρ» Αλέξης Τσίπρας.

Δεν έχουν ιδέα τού τι θα πει διακυβέρνηση της χώρας, ένας-ένας οι πολιτικοί αρχηγοί και τα διαλυόμενα κόμματά τους.
Και πρώτα, τα Αριστερά λεγόμενα κόμματα. Αρχηγοί και στελέχη έχουν ένα καταφανέστατο «πρόβλημα προσαρμογής». Το πρόβλημα αυτό είναι ακριβώς το αντίθετο από ό,τι συνήθως υποπτεύεται κάποιος: Το πρόβλημά τους δεν είναι ότι δεν μπορούν να προσαρμοσθούν στην ζώσα πραγματικότητα… Το πρόβλημά τους είναι ότι δεν μπορούν να προσαρμόσουν την ζώσα πραγματικότητα στην ιδεολογία τους. Τα επιδραστικά αποτελέσματα του προβλήματος εμφανίζονται και σε «συμπράττοντες» ή «συμπαρατασσόμενους» αριστερούς πολιτικούς, και φυσικά πολύ περισσότερο στην περίπ0τωση αντιπαρατασσόμενων «πρώην συντρόφων» Όσοι εξ αυτών των πολιτικών βρέθηκαν, οποτεδήποτε, κοντά στην εξουσία ή μέσα στην εξουσία επέδειξαν συμπεριφορά μάλλον περίεργη και οπωσδήποτε εξαιρετικά βλαπτική για τον λαό και την χώρα. Και το βιβλίο «Η τελευταία μπλόφα», και πολύ περισσότερο το ντοκυμαντέρ των δύο εξαίρετων δημοσιογράφων-ερευνητριών κ.κ. Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού, στον Σκάι, αποκαλύπτει το εύρος της ασχετοσύνης, αλλά και ανευθυνότητας των ιθυνόντων του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Αλέξη. Από το τι λένε ακόμη και σήμερα οι ίδιοι οι τότε ιθύνοντες – που μίλησαν όλοι πλην του κ. Τσίπρα – σε συνδυασμό μάλιστα με το τι λένε οι «κοινοτικοί» καταφαίνεται ότι «οι δικοί μας» δεν καταλάβαιναν τι γινόταν, τι τούς ζητούσαν – με καλή ή και κακή προαίρεση – οι εταίροι και τι σχέση και τύχη μπορούσαν, να έχουν οι «κυβερνητικές προτάσεις». Την περίεργη κατάσταση στην οποία είχαν περιέλθει «διαπραγματευόμενοι» εκφράζει το περίεργο χαμόγελο με το οποίο περιγράφει την καταστροφή ο κ. Σταθάκης απαντώντας σε ερωτήσεις των δύο δημοσιογράφων, στο ντοκυμαντέρ αυτό, «Στο Χιλιοστό». Δείτε το «γέλιο Σταθάκη» και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

Για να μείνουμε λίγο ακόμη στο «επίπεδο» της «πρώτης φοράς Αριστερά» (που προοιωνίζεται και την … ονειρική «Κυβερνώσα Αριστερά», καθώς υπό τον ίδιο ηγέτη πορεύθηκε η πρώτη και θα πορευθεί, όσο το μπορέσει, η δεύτερη), ας πάμε στις πικρόχολες αποκαλυπτικές καταγγελίες της, καταποντιζόμενης στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας στο ΟΠΕΝ. Είπε η κυρία Κωνσταντοπούλου - τονίζοντας ότι από τότε τα είχε καταγγείλει - ότι ο κ. Τσίπρας ως πρωθυπουργός τής διάβαζε στο γραφείο του αναφορές της ΕΥΠ με «παρακολουθήσεις» που περιελάμβαναν απειλητικά υπονοούμενα… Ο πρωθυπουργός με ανά χείρας αναφορές παρακολουθήσεων της ΕΥΠ προς την πρόεδρο της Βουλής… (Για να λάβουμε μια ιδέα τού πώς λειτουργούσε επί Τσίπρα η ΕΥΠ, στην οποία είχε θητεύσει και ο Παπαγγελόπουλος, επί πρωθυπουργίας Κώστα Καραμανλή. Αυτήν την ΕΥΠ παρέλαβε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη). Και χαρακτηρίζει η κυρία Κωνσταντοπούλου «ξεδιάντροπο ψεύτη» τον Αλέξη Τσίπρα για την άγνοια νεκρών που δήλωνε στην κακοστημένη παράσταση παραπληροφόρησης την βραδιά της εκατοντάδας των νεκρών στο Μάτι.

Εκεί κατάντησε ο αρχηγός ενός κόμματος που είχε συνεγείρει την Αριστερά για να την πάει από το 5 στο 36%. Εστράφησαν από απελπισία προς αυτόν χιλιάδες πολίτες που δεν είχαν ξαναψηφίσει «αριστερά», με ελπίδα τότε. Θυμίζω – προς αντιπαραβολή – τους 1400 «ενεργούς πολίτες» που τάσσονταν υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, σε μια Επιτροπή που πρόεδρός της ήταν ο Μανώλης Γλέζος.

Σήμερα η … Συμπαράταξη (πολιτικός νεολογισμός του Ανδρέα Παπανδρέου) παρουσίασε κατάλογο 301 προσώπων που υπέγραψαν την ιδρυτική διακήρυξη του «νέου» κόμματος. Όποιος ενδιαφέρεται για την «ανθρωπογεωγραφία» μπορεί να αναζητήσει τις δύο λίστες στο διαδίκτυο…

Η απόσταση από την πραγματικότητα και του «νέου» κόμματος προσδιορίζεται από την «άκαμπτη» - πλην ξεπερασμένη – «ιδεολογία» που έχει μείνει σε επίπεδο «δεκαπενταμελών μαθητικών συμβουλίων» και «αμφιθεάτρων» που αποδύονται σε «αγώνες» για κατακτήσεις φοιτητών και συνδικαλιστών…

Αυτό το «νέο» κόμμα έρχεται με την πρώτη εμφάνιση δεύτερο στις δημοσκοπήσεις. Βέβαια το ποσοστό του είναι πολύ κάτω του ποσοστού εκλογικής καταδίκης του Αλέξη Τσίπρα, αλλά αυτό δεν εμποδίζει κανέναν να … πανηγυρίζει…

Η δεύτερη θέση όμως δεν οφείλεται στην αξιοσύνη του Αλέξη, αλλά στην απόλυτη ανεπάρκεια του κ. Ανδρουλάκη για την θέση του πολιτικού αρχηγού. Δεν μπαίνω σε θέματα γνώσεων γενικών ή … γλωσσών (αν και δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να σημειώσω ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε για τον κ. Τσίπρα και το κόμμα του την αγγλική έκφραση «ουάν μαν σόου», χωρίς την … δέουσα προφορά και σαν να … πηδούσε τριπλούν). Το κύριο κριτήριο της ακαταλληλότητας του κ. Ανδρουλάκη είναι ότι δεν έχει ίχνος του «αρχηγικού στοιχείου». Δεν έχει διορατικότητα. Κάνει κάτι, ο,τιδήποτε, χωρίς να υπολογίζει και να «βλέπει» τι φέρνει αυτό το «κάτι». Απόδειξη: Υιοθέτησε την πρόταση Δούκα και έγινε αυτή (διεύρυνση προς τα Αριστερά και συνεργασία) θέση και απόφαση του Συνεδρίου. Και τώρα ο κ. Δούκας προτείνει συνεργασία με τον Τσίπρα και πάει να αποδιαλυθεί το ΠΑΣΟΚ… Τι διεργασίες θα έχει η σχετική συζήτηση στο κόμμα θα το δούμε τους προσεχείς μήνες, ανεξαρτήτως συσκέψεων και κομματικών αποφάσεων… Πάει, λοιπόν, χάνεται, ως κυβερνητικός παράγων και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο συνταράσσεται όχι μόνο στο άκουσμα του ονόματος «Τσίπρας», αλλά και με απλή φημολογία ότι επίκειται προσχώρηση σ’ αυτό του κ. Κασσελάκη….

Το τρίτοι κόμμα, της κυρίας Καρυστιανού, ενέχει τις προϋποθέσεις και την «δυναμική» της αυτοδιαλύσεως. Κύριος προς τούτο παράγων είναι η απέραντη άγνοια θεμάτων και η αφοπλιστική αφέλεια της αρχηγού του κόμματος, η οποία πορεύεται διακηρύσσοντας ότι θα κυβερνήσει αυτοδύναμη. Έχει βεβαίως ευχέρεια να μαθαίνει νέες γι’ αυτήν έννοιες και εκφράσεις, αλλά η ευχέρεια αυτή όσο θαυμαστή άλλο τόσο επικίνδυνη είναι. Μαθαίνει έννοιες και εκφράσεις με την ίδια ευκολία που και ο κ. Τσίπρας «έμαθε» αγγλικά, σε επίπεδο πρωτοβάθμιας εκφοράς λόγου και ακόμη λιγότερης αντιλήψεως, σε σημείο ώστε το τι ακριβώς λεγόταν στις κρίσιμες κοινοτικές συναντήσεις τού το εξηγούσε ο κ. Τσακαλώτος με τα, τότε, «ελληνικά» του…

Το κόμμα Καρυστιανού θα πορευθεί προς τις εκλογές συνεχώς αποψιλούμενο, συμπαρασύροντας μαζί του και τα δύο άλλα κόμματα, τα «δεξιά της ΝΔ». Και τούτο γιατί θα ευτελίζει την γενική, κοινή, «ιδεολογία» τους και την «πολιτική» τους παρουσία και έκφραση. Ήδη η «Νική» εξαφανίζεται και η «Λύση» του κ. Βελλόπουλου υφίσταται καθίζηση.

Ο «χώρος» των τριών αυτών κομμάτων και ενός ακόμη που παίζει με την λογική μας, αθροιστικά εκτιμάται στις δημοσκοπήσεις πάνω από 15%. Είναι ο «χώρος» που μπορεί να «σφραγίσει» την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας ακόμη και με την πρώτη εκλογική αναμέτρηση. Αρκεί βεβαίως οι βουλευτές της πρωτίστως, αλλά και ο κομματικός της οργανισμός και μηχανισμός να κινηθούν δραστήρια, ιδίως στην Βόρειο Ελλάδα. Ολόκληρη η Βόρεια Ελλάδα, παραδοσιακά ήταν «χώρος της Νέας Δημοκρατίας» (με ελάχιστες εξαιρέσεις σε εκλογικές αναμετρήσεις). Τα τελευταία χρόνια αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» της Νέας Δημοκρατίας (ουδείς υπαινιγμός, το αντίθετο μάλιστα). Και είναι φυσικά παράδοξο ο μέχρι πρότινος περιφερειάρχης κ. Τζιτζικώστας να εκλέγεται, πολιτευόμενος με την Νέα Δημοκρατία με ποσοστά άνω του 60% και η Νέα Δημοκρατία, στις εκλογές, να … απειλείται από Βελλόπουλο και Νατσιό, παλαιότερα και Καρυστιανού, τώρα.

Έχουν σημαντικό έργο να επιδείξουν, αλλά και προοπτικές μοναδικές να αναδείξουν οι βουλευτές και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας μέχρι τις εκλογές, έναντι της πολιτικής αερολογίας της Αντιπολίτευσης.

Με όλα αυτά δεδομένα πρέπει να θεωρείται απολύτως βέβαιο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πρόκειται να προκηρύξει πριν την ώρα τους εκλογές και να δώσει έτσι «προεκλογική ορμή», υπόσταση και «λόγο υπάρξεως» σε «χώρους», κόμματα και κομματίδια που διαλύονται. Όσο πιο κοντά στον συνταγματικό χρόνο γίνουν οι εκλογές τόσο περισσότερο θα αναδεικνύεται η «καταλληλόλητα» του Πρωθυπουργού και του κόμματός του και η ακαταλληλότητα αρχηγών και κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Κατήντησαν την Βουλή χωρίς Αντιπολίτευση. Δεν θα καταντήσουν – για μιαν ακόμη φορά – την Χώρα χωρίς Κυβέρνηση.