Για την επίδραση του θεάτρου στη ζωή του μίλησε ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, επισημαίνοντας ότι προσπαθεί να μην επαναλαμβάνει τα λάθη που κάνει πάνω στη σκηνή και στην καθημερινότητά του. Σε μια συνέντευξη για την καλλιτεχνική του διαδρομή, ο ηθοποιός εξομολογήθηκε επίσης ότι οι ρόλοι που έχει ενσαρκώσει τον έχουν βοηθήσει να κατανοήσει τον ίδιο του τον εαυτό.
«Έμαθα να μη μεταφέρω στη ζωή μου τα λάθη που διδάσκομαι από το θέατρο. Όλοι οι άνθρωποι κάποιες στιγμές αντιμετωπίζουμε μια θλίψη – για διάφορους λόγους. Αν δεν είχα μελετήσει θεατρικούς χαρακτήρες, ίσως να μην μπορούσα να αναγνωρίσω τον εαυτό μου», είπε ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης στο περιοδικό OK!
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ανέφερε ότι παρότι είναι γνωστός κυρίως για τους κωμικούς ρόλους που έχει υποδυθεί, πολλοί –μεταξύ αυτών και η σύζυγός του, Έφη Μουρική– του επισήμαναν ότι είναι δραματικός ηθοποιός. Παράλληλα, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης θυμήθηκε τη στιγμή που κλήθηκε να αναμετρηθεί με το έργο «Ο Θάνατος του Εμποράκου». Συγκεκριμένα, σημείωσε: «Πολλά χρόνια τώρα η Έφη αλλά και οι φίλοι μας μου έλεγαν ότι στη βάση μου είμαι δραματικός ηθοποιός παρά κωμικός. Έχω παίξει και στο παρελθόν δραματικούς ρόλους, όπως ο Κοριολανός, ο Μπρικ στη Λυσσασμένη γάτα, στη Φωλιά του κούκου, απλά είχα πάρα πολλά χρόνια να κάνω δράμα. Όταν ο παραγωγός μας Μάρκος Τάγαρης μου πρότεινε το έργο (σ.σ. Ο Θάνατος του Εμποράκου), αρχικά το αντιμετώπισα με δυσπιστία. Ήταν μεγάλη αλλαγή για μένα. Δεν είχα αναμετρηθεί ποτέ με τον συγκεκριμένο ρόλο. Η Έφη επέμενε ότι πρέπει να τον παίξω. Ήθελα να τον μελετήσω πρώτα. Επιθυμία μου και σε αυτό ήταν να είμαι αξιοπρεπής στο κοινό».
Για άλλη μια χρονιά, το Stelios Philanthropic Foundation στηρίζει έμπρακτα τη νέα επιχειρηματικότητα, επιβραβεύοντας τρεις νεοφυείς επιχειρήσεις με συνολικά €300.000
Η Μαρίνα-Λύδα Κουταρέλλη και η Τίνα Κίκιζα βρέθηκαν στην ίδια κουζίνα, έβαλαν τις ποδιές τους και ετοίμασαν μια αυθεντική σπετσιώτικη συνταγή με αφορμή το φετινό Spetses Mini Marathon
Παλιά, η ψυχαγωγία ήταν κάτι απλό. Ένα βιβλίο, μία ταινία, μια κούνια στην αυλή, φίλοι στη γειτονιά. Αυτές οι στιγμές μας έκαναν να νιώθουμε μαζί, να φτιάχνουμε εικόνες και μνήμες όλοι μαζί. Στο μέλλον θα δίνει την απάντηση στο ερώτημα «ποιος είμαι».