Δημήτρης Παγαδάκης

Έχει τη χάρη του να ναυαγεί κανείς σε μια ταραγμένη θάλασσα αφρισμένων κυμάτων

Αχός βαρύς ακούεται από τα έγκατα της πλατείας Κουμουνδούρου

Την ώρα που το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο κατέγραφε μικροσεισμικές δονήσεις στο ΟΑΚΑ από τη συναυλία των Metallica, σε μια θαλάσσια σπηλιά της Λευκάδας εκτοξεύονταν εύφλεκτες ριπές μυστηρίου

Μανιφέστο, λοιπόν. Ούτε διακήρυξη αρχών ούτε πολιτικό πρόγραμμα

Δεν είναι σπάνιο αλλά ούτε κάτι φοβερό να αναφέρεται ένας πολιτικός σε ιστορικά πρόσωπα

Τα πανεπιστημιακά πτυχία, δεν συνδέονται πάντοτε με την παιδεία του καθενός. Η διακριτή καλλιέργεια και η πολιτισμένη συμπεριφορά δεν προκύπτουν υποχρεωτικά από τις ακαδημαϊκές περγαμηνές

Κατάφωρη βλασφημία ή κραυγαλέα αυτογελοιοποίηση;

Θέσπιση του ασυμβίβαστου. Γιατί όχι;

Το ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής ονειροπολεί και νοσταλγεί

Με υπόκωφο βρηχθυμό, γοερό οδυρμό και αφοριστικά αναθέματα διαφορά κόμματα της εγχώριας αντιπολίτευσης καταγγέλλουν την υποτιθέμενη εμπλοκή της Ελλάδας στην ένοπλη σύρραξη της Μέσης Ανατολής

Η αμυντική συνδρομή της Ελλάδας στην Κύπρο δεν είναι απλώς αυτονόητη

Τα δύσκολα κατέφθασαν, τα ζόρικα πλησιάζουν, τα δυσβάσταχτα έρχονται

Συμπληρώθηκαν κιόλας τέσσερα χρόνια από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία την 24η Φεβρουαρίου 2022. Σε ένα πολεμικό τοπίο που σέρνεται ζοφερό

Η ναζιστική βαρβαρότητα εκφραζόταν με διαταγές και πολυβόλα

Ο κατάσκοπος αλά ελληνικά δεν φορά καπέλο και καμπαρντίνα. Φοράει πηλίκιο και στολή με γαλόνια. Δεν κρύβεται σαν σκιά σε σκοτεινά σοκάκια. Έχει άνετη πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες από το νευραλγικό πόστο του. Με ωράριο γραφείου

Η συνταγματική αναθεώρηση δεν είναι πολιτικό στοίχημα

Ασταθείς εποχές σε ένα ρευστό κόσμο. Πρόσφορο έδαφος για υποκρισία και σαχλαμάρα Ταρζανιές και τσαρλατανισμοί εισχωρούν αυθαίρετα στην ημερήσια διάταξη. Λεκτική ακράτεια και αδίστακτη εχθροπάθεια εισβάλουν ορμητικά στη δημόσια σφαίρα

Στάσιμη, παγωμένη, ασάλευτη. Ο λόγος για τη βελόνα του ΠΑΣΟΚ. Όλες οι λεκτικές μεταφορές και η μεταβίβαση εννοιών αυτού του λεπτού, αιχμηρού εργαλείου πάνε ασορτί με το κόμμα της Χαρ. Τρικούπη. Είτε πρόκειται για εκείνη του πικάπ, του πλεξίματος, της σύριγγας. Είτε για αυτή της ραπτομηχανής, του καυσίμου, του σεισμογράφου

Στις κουβέντες και στα χαρτιά ένα κόμμα φαντάζει εύκολο να ιδρυθεί. Στη πράξη αρχίζουν τα δύσκολα. Κάθε τέτοιο δημιουργικό εγχείρημα βασανίζεται συνήθως από μικρολεπτομέρειες. Όπως, ας πούμε, ποιος θα ηγείται, πώς θα λέγεται, τι σήμα θα έχει;

Σε κάθε πρωτοχρονιά φωλιάζει η ελπίδα ότι «όλα θα πάνε καλύτερα»

Χρονιάρες μέρες, η χώρα χτυπάει διπλοβάρδιες στο παραλογισμό. Η φάση δεν παλεύεται Έχει ξεφύγει εντελώς με την ανοχή φυσικά του κράτους. Που παραβλέπει ότι φουντώνει μια μεροληπτική κουλτούρα όπου οι παραβάτες δεν αντιμετωπίζουν τις συνέπειες των πράξεων τους

«Ιt’s the most wonderful time of the year» («Είναι η πιο υπέροχη εποχή του χρόνου»)

Τι απέγινε εκείνη η αλλοτινή πνευματική διαύγεια, η διαλεκτική διαφάνεια, η στοχαστική κομψότητα της λεγόμενης μη δογματικής αριστεράς;

Εργαλείο διαπραγμάτευσης που ξέπεσε στη μανιέρα και κατάντησε σχεδόν κλισέ

Τσίνησε η ξαναμμένη Μαρία Ζαχάροβα