Στην εξέλιξή του μέσα στα χρόνια αναφέρθηκε ο Πέτρος Ιακωβίδης, μιλώντας για το πώς θα αντιμετώπιζε διαφορετικά κάποιες καταστάσεις σήμερα. Ο τραγουδιστής σημείωσε πως αν έδινε στον εαυτό του μια συμβουλή, αυτή θα αφορούσε τη στάση του απέναντι στους συνεργάτες του.
Ο ίδιος βρέθηκε καλεσμένος στο 2Night Show, το βράδυ της Τρίτης 11 Νοεμβρίου και δήλωσε αρχικά: «Ξεκίνησα να γράφω μουσική 15 ετών. Αν έδινα μια συμβουλή στον εαυτό μου τότε, νομίζω ότι θα του έλεγα να μην είναι τόσο εγωιστής με τους συνεργάτες του. Μεγαλώνοντας, βέβαια, μαθαίνουμε από τα λάθη μας».
Στη συνέχεια, μίλησε για τη μουσική του διαδρομή, τις επιρροές του, αλλά και για τις προσωπικές του αναζητήσεις μέσα στον χώρο. Αναφερόμενος στη δύναμη που αντλεί από το κοινό, ο τραγουδιστής αποκάλυψε πως πρόσφατα συγκινήθηκε βαθιά από ένα βίντεο που έγινε viral, με έναν μικρό θαυμαστή του να εκφράζει την αγάπη του.
Δείτε το βίντεο
«Ξύπνησα ένα πρωί και είχα 30 μηνύματα που μου έγραφαν να δω ένα βίντεο με τον μικρό Θανάση, που έλεγε ότι είμαι ο αγαπημένος του τραγουδιστής. Αμέσως κανόνισα να βρεθούμε, με έκανε ευτυχισμένο», σημείωσε.
Μιλώντας για τις καλλιτεχνικές του ρίζες, ο Πέτρος Ιακωβίδης αποκάλυψε ότι αποφάσισε να γίνει τραγουδιστής μετά από μια κινηματογραφική στιγμή που τον σημάδεψε. «Έγινα τραγουδιστής επειδή είδα σε μία ελληνική ταινία τον Τόλη Βοσκόπουλο να τραγουδάει το "Γλυκά πονούσε το μαχαίρι". Δεν είχα τη χαρά να τον γνωρίσω από κοντά. Μετά είχα μεγάλη καψούρα, “αρρώστια” με τον αείμνηστο Βασίλη Καρρά. Είμαστε και από διπλανά χωριά», δήλωσε.
Κλείσιμο
Αναφερόμενος σε τραγούδια άλλων καλλιτεχνών που έχει ζηλέψει, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Το "Πάρε με απόψε αγκαλιά" του Νίκου Κουρκούλη, το "Τη σκότωσα γιατί την αγαπούσα" του Στράτου Διονυσίου, το "Όταν τα χρόνια σου περάσουν" του Βασίλη Καρρά, το "Ωραιότερο Πλάσμα" του Λευτέρη Πανταζή και το "Πριν χαθεί το όνειρό μας" του Βοσκόπουλου».
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.