Έρευνες για τη συντριβή του θρυλικού βομβαρδιστικού B-52 στην Καλιφόρνια: Το μυστήριο πίσω από την πτώση του γίγαντα των αιθέρων
Το δυστύχημα επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα πώς ένα βομβαρδιστικό που πέταξε για πρώτη φορά πριν από 70 χρόνια εξακολουθεί να θεωρείται αναντικατάστατο από την αμερικανική Πολεμική Αεροπορία
Σε κάθε άλλη περίπτωση συντριβής ενός αεροσκάφους ηλικίας 70 και πλέον ετών, όλοι θα συμφωνούσαν ότι πρόκειται για «γέρικα άλογα» και θα απαιτούσαν την απόσυρσή του.
Στην περίπτωση του Β-52 Stratofortress ωστόσο, που συνετρίβη τη Δευτέρα στην έρημο Μοχάβε, στην Καλιφόρνια, παρασύροντας 8 άτομα στο θάνατο, οι έρευνες στρέφονται αρχικά στο νέο ραντάρ και τους νέους κινητήρες που δοκιμάζονταν στο αεροπλάνο που έπεσε.
Άραγε, ήταν ένα λάθος του πιλότου, μια μηχανική βλάβη, ή ο πολίτης που βρισκόταν στα χειριστήρια δεν μπόρεσε να ελέγξει το ούτως ή άλλως δύστροπο, αλλά σκληροτράχηλο βομβαρδιστικό;
BREAKING: A U.S. Air Force B-52 bomber crashed shortly after takeoff at Edwards Air Force Base, triggering an emergency response.
Emergency crews rushed to the scene as thick black smoke billowed from the wreckage scattered across the desert airfield.
Ότι και αν αποδειχθεί από την έρευνα για το πολύνεκρο δυστύχημα, ένα είναι σίγουρο: Το Β-52 θα συνεχίσει να πετά σίγουρα ως το 2050 όταν θα κλείνει έναν αιώνα στους αιθέρες.
UPDATE: 8 crew members killed in B-52 crash at Edwards Air Force Base in California pic.twitter.com/xgOdSwA70n
Το Β-52 είναι η ιπτάμενη απόδειξη όσων λένε ότι «δεν τα φτιάχνουν όπως παλιά», καθώς η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία αδυνατεί να κατασκευάσει ένα δομικά τόσο άρτιο και επιχειρησιακά ικανό βομβαρδιστικό όσο αυτό.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο άλλωστε συνέβη και η τραγωδία της Δευτέρας, όταν ένα από τα υπάρχοντα Β-52 συνετρίβη αμέσως μετά την απογείωσή του από την ιστορική βάση Έντουαρντς της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Εκεί, στην αποξηραμένη λίμνη της βάσης, όπου έσπασε για πρώτη φορά στην ιστορία το φράγμα του ήχου από αεροπλάνο και πέταξε το πρώτο τζετ των ΗΠΑ, το 1942, το οκταμελές πλήρωμα πραγματοποιούσε δοκιμαστική πτήση για την τελευταία αναβάθμιση που κάνει η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ στο Β-52.
Κλείσιμο
Αντικατάσταση με νέους κινητήρες της Rolls-Royce
Το βομβαρδιστικό «φοράει» νέο, σύγχρονο ραντάρ και avionics, ενώ αντικαθίστανται και οι οκτώ κινητήρες TF33 της δεκαετίας του ‘60, με νέους F130 της Rolls-Royce. Το Β-52 είναι η απάντηση της Boeing στην πρόσκληση της αμερικανικής πολεμικής για τη δημιουργία βομβαρδιστικού, το 1946.
Το γιγαντιαίο αεροσκάφος, το οποίο οι πιλότοι αποκαλούν ανεπίσημα BUFF (Big Fat Ugly Fat fellow / Fucker - Μεγάλος, Χοντρός, Άσχημος Τύπος), λόγω του τεράστιου και επιβλητικού όγκου του, παρουσιάστηκε το 1954 και μπήκε άμεσα σε υπηρεσία.
Ο αρχικός σκοπός του, για τον οποίο σχεδιάστηκε, ήταν να μπορεί να μεταφέρει και να απορρίψει πυρηνικές βόμβες βαθιά στη Σοβιετική Ένωση, όμως χρησιμοποιήθηκε για… σχεδόν τα πάντα.
Άλλωστε, το αεροπλάνο αυτό έχει τεράστια εμβέλεια, αφού μπορεί να πετάξει για περισσότερα από 14.000 χιλιόμετρα χωρίς ανεφοδιασμό, απόσταση που μπορεί να διπλασιαστεί αφού έχει τη δυνατότητα να ανεφοδιάζεται εν πτήσει. Μπορεί επίσης να μεταφέρει φορτίο βάρους 31,5 τόνων, φυσικά ανάμεσά τους βόμβες, νάρκες, πυραύλους.
Ακριβώς επειδή είχε κατασκευαστεί για πυρηνική αποτροπή, η Boeing το είχε κάνει ακραία σκληροτράχηλο. Ο σκελετός του ήταν και είναι τόσο ανθεκτικός που σήμερα, 70 χρόνια μετά, δεν παρουσιάζει κόπωση υλικού παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιείται ως «workhorse», μεταφέροντας (ακόμα και πάνω του) ακραία φορτία, όπως για παράδειγμα πυραύλους και διαστημόπλοια της NASA (η οποία διαθέτει ένα δικό της για μεταφορές και πειραματικές πτήσεις).
Ακόμα και τα καύσιμα που παίρνει είναι τόσα πολλά που οι μηχανικοί αναγκάστηκαν να τοποθετήσουν ρόδες (και) στις άκρες των φτερών (εκεί βρίσκονται τα ντεπόζιτα) τα οποία λύγιζαν από το βάρος των καυσίμων και ακουμπούσαν στο έδαφος κατά την προσγείωση/απογείωση. Όχι τυχαία, εκτός από BUFF, τα αποκαλούν και «ιπτάμενες νταλίκες» για την ευχρηστία του.
Οι πιλότοι τους -οι οποίοι συχνά έχουν τα… μισά χρόνια των αεροσκαφών που πετάνε- αναγνωρίζουν ότι τα Β-52 μπορεί να είναι πολύ δύσκολα και απαιτητικά στον χειρισμό, όμως έχουν τη μοναδική ικανότητα να μεταφέρουν τεράστια και πολύ βαριά φορτία, σε τεράστιες αποστάσεις, όπως κανένα άλλο αεροπλάνο. Και γι’ αυτό, όπως και για βομβαρδισμούς, φυσικά, χρησιμοποιείται, με τους πιλότους των υπερσύγχρονων μαχητικών να διηγούνται ιστορίες κατά τις οποίες είδαν ξαφνικά από πάνω τους τις θεόρατες, τρομακτικές σκιές των Β-52 που ετοιμάζονταν να ισοπεδώσουν περιοχές.
Σήμερα, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ λειτουργεί 58 Β-52Η (ο τύπος που συνετρίβη) με άλλα 18 να βρίσκονται σε μακρά αποθήκευση. Κατασκευάστηκαν συνολικά 744 αεροσκάφη σε διάφορες παραλλαγές (από το Α έως το Η). Το τελευταίο B-52 παραδόθηκε τον Οκτώβριο του 1962.
Η μακροζωία του αεροσκάφους αποτελεί απόδειξη της σημασίας του για την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, με πιλότους να επισημαίνουν ότι «από την πρώτη κιόλας μέρα λειτούργησε για την αποστολή για την οποία σχεδιάστηκε και κάνει φανταστική δουλειά. Μεταφέρει τόσο μεγάλο φορτίο πυρομαχικών, τόσες πολλές βόμβες, που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να το αντικαταστήσουμε». Ωστόσο, άλλοι ειδικοί στον τομέα της αεροπορίας ανέφεραν ότι οι συνεχείς προσπάθειες τροποποίησης του B-52 υποδηλώνουν την ανάγκη για πιο σταθερή και συνεπή στρατιωτική χρηματοδότηση.
Όπως και να χει, οι πιλότοι αναγνωρίζουν ότι πετάνε αεροπλάνα με τα οποία πέταξαν οι πατεράδες και ενδεχομένως και οι παππούδες τους! Σκεφτείτε για παράδειγμα ότι τα B-52 Stratofortress παρέδωσαν το 40% του συνόλου των όπλων που χρησιμοποιήθηκαν από τις συμμαχικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης «Καταιγίδα της Ερήμου» το 1991.
Χρησιμοποιήθηκαν επίσης για να χτυπήσουν συγκεντρώσεις στρατευμάτων σε ευρείες περιοχές και οχυρά.
Δύο B-52H χρησιμοποιήθηκαν επίσης για να χτυπήσουν τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και τις εγκαταστάσεις επικοινωνιών της Βαγδάτης το 1996, κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης «Desert Strike», χρησιμοποιώντας πυραύλους κρουζ που εκτοξεύθηκαν από τον αέρα.
Η αποστολή αυτή, σύμφωνα με την Πολεμική Αεροπορία, ήταν η αποστολή μάχης με τη μεγαλύτερη απόσταση πτήσης εκείνη την εποχή. Για να εκπληρώσουν την αποστολή, τα πληρώματα των αεροσκαφών πέταξαν με τα Β-52 σε ένα ταξίδι μετ’ επιστροφής 16.000 μιλίων από την Αεροπορική Βάση Barksdale στη Λουιζιάνα, πετώντας για 34 ώρες συνεχόμενα!
Ποιος ο λόγος να αντικαταστήσει κανείς 8 κινητήρες που έχουν αυτή την επίδοση και αξιοπιστία, θα αναρωτηθεί κανείς. Εκτός από την ηλικία, οι σύγχρονοι κινητήρες θα μειώσουν (περαιτέρω) τα έξοδα συντήρησης του ούτως ή άλλως πολύ οικονομικού στη συντήρηση Β-52, αυξάνοντας την ταχύτητα, την αυτονομία αλλά και βελτιώνοντας την κατανάλωσή του.
Έχει πάντως χρυσές περγαμηνές στη μάχη. Το B-52 χρησιμοποιήθηκε ξανά για την «Επιχείρηση Enduring Freedom» το 2001, παρέχοντας στενή αεροπορική υποστήριξη καθώς πέταγε πάνω από το πεδίο μάχης, σύμφωνα με την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια της «Επιχείρησης Iraqi Freedom» το 2003, εκτόξευσε περίπου 100 πυραύλους κατά τη διάρκεια μιας μόνο νυχτερινής αποστολής.
Το Boeing B-52 Stratofortress δεν είναι μόνο το μακροβιότερο και πιο αναγνωρίσιμο στρατηγικό βομβαρδιστικό στον κόσμο. Έχοντας κλείσει πάνω από 70 χρόνια συνεχούς υπηρεσίας στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, μέχρι και την τραγωδία στην έρημο Μοχάβε, το Β-52 διατηρούσε ένα εντυπωσιακό ρεκόρ ασφαλείας.
Το πιο πρόσφατο περιστατικό που υπήρχε, ήταν η συντριβή στο Γκουάμ το 2016. Νωρίτερα, το 2008, ένα άλλο Β-52 συνετρίβη κοντά στο Γκουάμ, με έξι νεκρούς, ενώ το 1982, ένα άλλο Β-52 έπεσε έξω από τη βάση Mather του Σακραμέντο, σκοτώνοντας τους εννέα επιβαίνοντες σε αυτό. Λίγα περιστατικά για έναν τύπο αεροσκάφους που πετά 70 και πλέον χρόνια και αναμένεται να ξεπεράσει τα 100.
Στις ΗΠΑ, στους στρατιωτικούς κύκλους υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι: «Όταν εμφανίζεται ένα F-16, είναι σημαντικό γεγονός. Όταν όμως εμφανίζεται ένα B-52, οι αντίπαλοι αρχίζουν να τραγουδούν άλλους σκοπούς».
Το τεράστιο μέγεθος του βομβαρδιστικού (με άνοιγμα φτερών 56,5 μέτρων) και ο χαρακτηριστικός βρυχηθμός των οκτώ κινητήρων του δημιουργούν μια εκφοβιστική παρουσία. Οι ικανότητές τους, να μεταφέρουν τεράστιο αριθμό βομβών -ικανών να ισοπεδώσουν ολόκληρες μεγαλουπόλεις- και θεωρητικά να πετούν ασταμάτητα, είναι κάτι άλλο που προκαλεί φόβο σε όσους βλέπουν τη θεόρατη σκιά του Β-52 να σκεπάζει τον ήλιο από πάνω τους…
Η bwin συγχαίρει θερμά τον Ολυμπιακό για την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ελλάδας, μια επιτυχία που επισφραγίζει μια ονειρική σεζόν και μια άρτια, ουσιαστική συνεργασία, γραμμένη με συνέπεια και κορυφές.
