Φώτης Πλιάκος

Είναι μια συμφωνία που έχει τη δυναμική να αλλάζει ριζικά τις παγιωμένες, εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες, ισορροπίες στο ελληνικό μπάσκετ.

Είναι ένα μπασκετικό «big bang» που πληροί τις προϋποθέσεις να επαναφέρει το μπάσκετ εκεί όπου γεννήθηκε η εγχώρια κουλτούρα του αθλήματος: στο θρυλικό Παλέ.

Η μετακίνηση του Σπανούλη στο «Nick Galis Hall» φέρει ακριβώς το ίδιο ειδικό βάρος με την ιστορική «κάθοδο» του αείμνηστου Γιάννη Ιωαννίδη στον Ολυμπιακό το 1991.

Τότε, ο «Ξανθός», έχοντας κατακτήσει με τον «Αυτοκράτορα» Αρη οκτώ πρωταθλήματα και πέντε κύπελλα, έχοντας παρουσία σε τρία σερί Final 4 και αφού έχτισε το ακατάρριπτο σερί 80 νικών, άλλαξε το status του Ολυμπιακού, μετατρέποντας μια ομάδα που ήταν βουτηγμένη στην εσωστρέφεια και τις αποτυχίες, σε ευρωπαϊκή δύναμη.

Σήμερα, το δρομολόγιο αντιστρέφεται.

Ο Βασίλης Σπανούλης -ένας «legend» του μπάσκετ σαν αθλητής, ένας elite coach που πέρσι οδήγησε τη Μονακό στο Final 4 με αγωνιστικό μπάτζετ 14 εκ. ευρώ- ανεβαίνει εκεί από όπου είχε φύγει ο Γιάννης Ιωαννίδης το 1990.

Η επίδραση αυτής της κίνησης είναι δομική: o Σπανούλης δεν φέρνει στον Αρη μόνο την μπασκετική του τεχνογνωσία αλλά και τη νοοτροπία νικητή, που τον χαρακτηρίζει σε όλα τα χρόνια της καριέρας του.

Όταν, σαν παίκτης, μεταπήδησε από τον Παναθηναϊκό στον Ολυμπιακό είχε πει: «φεύγω από τον πρώτο και πάω στον δεύτερο για να τον κάνω πρώτο».

Το έκανε.

Οπώς είχε κάνει και ο «Ξανθός» πρώτο τον Ολυμπιακό.

Μπορεί να ακουστεί ιερόσυλο αλλά αν το εξετάσει κάποιος με ψυχρή λογική, η μετακίνηση του «Kill Bill» στον Άρη σήμερα, ως «brand name» μεταγραφής, είναι μεγαλύτερη από εκείνη του μοναδικού Νίκου Γκάλη το 1979.

Όταν ο «Γκάνγκστερ» είχε μετακομίσει από το Νιου Τζέρσεϊ στη Θεσσαλονίκη ήταν ένας άγνωστος μεταξύ αγνώστων.

Στο πρώτο του παιχνίδι μάλιστα, κόντρα στον Ηρακλή, οι Αρειανοί εκείνης της εποχής υποστηρίζουν πως δεν τους είχε γεμίσει και τόσο πολύ το μάτι.

Ο Αρης όμως πόνταρε πολλά στον Γκάλη και δικαιώθηκε καθώς στην πορεία ο Νικ εξελίχθηκε στο «Θεό» του ελληνικού μπάσκετ.

Ο Σπανούλης έρχεται στον Αρη ως «legend».

Είναι ο νυν Ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Ελλάδας. Το μέγεθός του είναι ήδη τεράστιο και διαμορφωμένο.

Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της συνεργασίας των δύο πλευρών έγιναν γνωστές και οι πρώτες κινήσεις για το ρόστερ, κάτι που δείχνει πως έχει προηγηθεί προεργασία, σε συνεργασία με τον General Manager Νίκο Ζήση, πάνω σε συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο.

Μοκόκα, Ντιμιτρίγεβιτς, Μπιρτς, Λιντέλ και Χαραλαμπόπουλος δείχνουν την κατεύθυνση του σχεδιασμού, προκαλώντας ντελίριο στους φίλους του Αρη.

Θα ακολουθήσουν και άλλες σημαντικές κινήσεις τόσο από τη διεθνή όσο και από την εγχώρια αγορά, με παίκτες που θα έχουν τα χαρακτηριστικά που ψάχνει ο Σπανούλης.

Το πλάνο δεν περιλαμβάνει αποκτήσεις «ονομάτων» όπως πχ. του Τζέιμς ή του Πάντερ.

Καλώς, λέω εγώ,

Όχι, προφανώς, επειδή δεν είναι ικανοί αυτοί οι παίκτες -το αντίθετο-, αλλά επειδή η ομάδα χτίζεται πάνω σε συγκεκριμένη αγωνιστική φιλοσοφία.

Όπως ο «Ξανθός» είχε χτίσει, βήμα βήμα, τον Ολυμπιακό στα 90s.