Ο ΠΑΟΚ κέρδισε Ντιναμό και αναποδιές, όχι όμως την πρόκριση….
Μεγάλη και πολύ-πολύ σημαντική η πρώτη νίκη του ΠΑΟΚ στη φετινή σεζόν! Ο ΠΑΟΚ της νέας εποχής που παρά τα προβλήματα που προέκυψαν κέρδισε μία πραγματικά πολύ καλή ομάδα
Όταν είσαι σε μία τέτοια φάση, με αρκετές απουσίες και μπαίνεις σε ένα κρίσιμο πρώτο ματς με 1-0 εις βάρος σου στο πρώτο σουτ και τραυματισμό για αλλαγή στο 10´ μίας μεταγραφής που κάνει ντεμπούτο, τότε αρχίζεις και ανησυχείς. Σκέφτεσαι… «αυτό το 2026 τι άλλο θα μας φέρει;»
Πρώτη μεγάλη επιτυχία του ΠΑΟΚ ότι κέρδισε μία καλή ομάδα, δεύτερη ότι το κατάφερε αντιμετωπίζοντας και ξεπερνώντας πολλές «στραβές» και αναποδιές. Μεγάλη υπόθεση για τη νοοτροπία ενός συνόλου να μη λυγίζει στα δύσκολα και σε αυτά τα απίθανα που φέρνει το ποδόσφαιρο.
Από το 10´ έως το 70´ του αγώνα στην Πολωνία η ομάδα του Λίσι είχε τον έλεγχο. Αυτό σήμαινε ότι δεν απειλούνταν, δεν έδινε την ευκαιρία στους Ουκρανούς που με την μπάλα στα πόδια είχαν αξιόλογη διάσπαση άμυνας, να πατήσουν στην περιοχή του.
Ο Λίσι πίστεψε στους νεοαποκτηθέντες του και δικαιώθηκε. Έχει πολλές προεκτάσεις μία τέτοια απόφαση. Έχει θετικά αλλά και αρνητικά. Τα ζύγισε και είναι βέβαιο ότι ο Σανταμαρία τον δικαίωσε σε απόλυτο βαθμό βγάζοντας τα φυσιολογικά 60 καλά λεπτά. Πόσα άλλα για παίκτη που είχε να παίξει από τον Φεβρουάριο; Πολύ καλά για τόσο διάστημα πήγε και ο Χατζηδιάκος, ενώ ακόμη και ο Γκόμεζ που ξαφνικά έμαθε ότι θα παίξει, ήταν συνεπής!
Από το 10’ είδαμε την ομάδα να παρασύρεται από την αυτοπεποίθηση του Ντέλια, το πάθος του Ζαφείρη (μεγάλη ελευθερία κινήσεων οι δύο) από τη σιγουριά Ζίβκοβιτς-Τάισον και την ασφάλεια του Σανταμαρία. Εκεί γύρω στο 70´ και για πρώτο-πρώτο ματς, προφανώς έπρεπε να ξεκινήσει το φρεσκάρισμα. Οι αντίπαλοι είχαν βάλει ήδη τέσσερα ζευγάρια φρέσκα πόδια και φυσικά προσπαθούσαν να αντιδράσουν κερδίζοντας μέτρα.
Εκεί είχε θέματα ο ΠΑΟΚ, εκεί του ξέφυγε λίγο το πράγμα, εκεί προέκυψε αναστάτωση και στην κερκίδα με αποτέλεσμα να πάμε σε ένα… ροντέο που δεν συνέφερε την ελληνική ομάδα. Έγινε το 2-3 και μετά ευτυχώς ο Παβλένκα και το δοκάρι έσωσαν την ισοφάριση.
Για πρώτο ματς όλα ήταν φυσιολογικά και η νίκη πολύ-πολύ μεγάλη και κρίσιμη. Σε αυτά τα παράξενα ματς ισχύει ότι… «αν κερδίσεις κανείς δε σου λέει μπράβο, αν χάσεις όσοι σε περιμένουν στη γωνία, ετοιμάζονται να σε φάνε». Όχι! Μπράβο στον Λίσι και στους παίκτες του που πήραν με τέτοιο τρόπο το πρώτο μεγάλο παιχνίδι της χρονιάς και ξεκινούν να βάζουν βάσεις για όλο το επόμενο δεκάμηνο!
Όλα αυτά για τον ΠΑΟΚ που στα πέντε πρώτα ματς έχει δύο χειρουργεία στο γόνατο, μία θλάση και το χθεσινό με τον ώμο του Άλι! Φοβερά και αδιανόητα πράγματα σε μία ατελείωτη δοκιμασία!
Η πρώτη μεγάλη και κομβική πρόκριση ΔΕΝ κρίθηκε! Στην Τούμπα ακολουθεί ένας τελικός που σημαίνει πολλά! Μαζί με τον κόσμο του ο Δικέφαλος μπορεί και αξίζει δεύτερη νίκη, πρόκριση και αυτοπεποίθηση για οοόλη τη χρονιά!
Πρώτη μεγάλη επιτυχία του ΠΑΟΚ ότι κέρδισε μία καλή ομάδα, δεύτερη ότι το κατάφερε αντιμετωπίζοντας και ξεπερνώντας πολλές «στραβές» και αναποδιές. Μεγάλη υπόθεση για τη νοοτροπία ενός συνόλου να μη λυγίζει στα δύσκολα και σε αυτά τα απίθανα που φέρνει το ποδόσφαιρο.
Από το 10´ έως το 70´ του αγώνα στην Πολωνία η ομάδα του Λίσι είχε τον έλεγχο. Αυτό σήμαινε ότι δεν απειλούνταν, δεν έδινε την ευκαιρία στους Ουκρανούς που με την μπάλα στα πόδια είχαν αξιόλογη διάσπαση άμυνας, να πατήσουν στην περιοχή του.
Ο Λίσι πίστεψε στους νεοαποκτηθέντες του και δικαιώθηκε. Έχει πολλές προεκτάσεις μία τέτοια απόφαση. Έχει θετικά αλλά και αρνητικά. Τα ζύγισε και είναι βέβαιο ότι ο Σανταμαρία τον δικαίωσε σε απόλυτο βαθμό βγάζοντας τα φυσιολογικά 60 καλά λεπτά. Πόσα άλλα για παίκτη που είχε να παίξει από τον Φεβρουάριο; Πολύ καλά για τόσο διάστημα πήγε και ο Χατζηδιάκος, ενώ ακόμη και ο Γκόμεζ που ξαφνικά έμαθε ότι θα παίξει, ήταν συνεπής!
Από το 10’ είδαμε την ομάδα να παρασύρεται από την αυτοπεποίθηση του Ντέλια, το πάθος του Ζαφείρη (μεγάλη ελευθερία κινήσεων οι δύο) από τη σιγουριά Ζίβκοβιτς-Τάισον και την ασφάλεια του Σανταμαρία. Εκεί γύρω στο 70´ και για πρώτο-πρώτο ματς, προφανώς έπρεπε να ξεκινήσει το φρεσκάρισμα. Οι αντίπαλοι είχαν βάλει ήδη τέσσερα ζευγάρια φρέσκα πόδια και φυσικά προσπαθούσαν να αντιδράσουν κερδίζοντας μέτρα.
Εκεί είχε θέματα ο ΠΑΟΚ, εκεί του ξέφυγε λίγο το πράγμα, εκεί προέκυψε αναστάτωση και στην κερκίδα με αποτέλεσμα να πάμε σε ένα… ροντέο που δεν συνέφερε την ελληνική ομάδα. Έγινε το 2-3 και μετά ευτυχώς ο Παβλένκα και το δοκάρι έσωσαν την ισοφάριση.
Για πρώτο ματς όλα ήταν φυσιολογικά και η νίκη πολύ-πολύ μεγάλη και κρίσιμη. Σε αυτά τα παράξενα ματς ισχύει ότι… «αν κερδίσεις κανείς δε σου λέει μπράβο, αν χάσεις όσοι σε περιμένουν στη γωνία, ετοιμάζονται να σε φάνε». Όχι! Μπράβο στον Λίσι και στους παίκτες του που πήραν με τέτοιο τρόπο το πρώτο μεγάλο παιχνίδι της χρονιάς και ξεκινούν να βάζουν βάσεις για όλο το επόμενο δεκάμηνο!
Όλα αυτά για τον ΠΑΟΚ που στα πέντε πρώτα ματς έχει δύο χειρουργεία στο γόνατο, μία θλάση και το χθεσινό με τον ώμο του Άλι! Φοβερά και αδιανόητα πράγματα σε μία ατελείωτη δοκιμασία!
Η πρώτη μεγάλη και κομβική πρόκριση ΔΕΝ κρίθηκε! Στην Τούμπα ακολουθεί ένας τελικός που σημαίνει πολλά! Μαζί με τον κόσμο του ο Δικέφαλος μπορεί και αξίζει δεύτερη νίκη, πρόκριση και αυτοπεποίθηση για οοόλη τη χρονιά!
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Ειδήσεις
Δημοφιλή
Σχολιασμένα