Βασίλης Στεφανακίδης

Αυτό όμως που προξενεί εντύπωση είναι η ελαφρότητα με την οποία μοιράζονται παροχές αγνοώντας μια βασική παράμετρο. Αυτή της δέσμευσης από την Ε.Ε. για το όριο δαπανών που ισχύει για όλες τις χώρες και πως τα πλεονάσματα που δημιουργούν η ανάπτυξη και η οικονομία μπορούν στο μεγαλύτερο μέρος τους να χρησιμοποιηθούν μόνο για αποπληρωμή του χρέους και μόνο, τα υπερπλεονάσματα -αν υπάρχουν- σε δαπάνες και παροχές που επιλέγει η εκάστοτε κυβέρνηση.

Αυτά φαντάζομαι που γνωρίζουν οι περισσότεροι που ασχολούνται με τα της οικονομίας μας θα τα γνωρίζουν και οι πολιτικοί αρχηγοί και όλοι εκείνοι που ονειρεύονται να διαδεχθούν τον Μητσοτάκη. Διαφορετικά, αν πείσουν τον ελληνικό λαό, δεν θα αργήσει η στιγμή που θα κάνουν και πάλι λόγο για αυταπάτες και καμένη γη που βρήκαν. Από την άλλη, και το πρόγραμμα του Ανδρουλάκη δεν υστερεί σε πλειοδοσίες, αφού περιλαμβάνει και 13ο μισθό και σύνταξη και, αν προστεθούν και όλες οι άλλες προτάσεις, ίσως και να ξεπερνούν το πακέτο Τσίπρα. Αλλωστε, όπως λένε στο ΠΑΣΟΚ, ο Τσίπρας αντέγραψε το 80% των δικών του προτάσεων, οπότε βγάλτε συμπέρασμα.

Παρέλκει η αναφορά στις ακραία ανερμάτιστες προτάσεις των μικρότερων κομμάτων που, όπως και να το κάνουμε, μπορούν να λένε ό,τι θέλουν, γιατί το πιθανότερο είναι να μην κληθούν ποτέ να τις εφαρμόσουν.

Το μόνο που έχει αξία χειροπιαστή είναι οι προτάσεις της κυβέρνησης, η οποία άλλωστε έχει μπροστά της άλλους 6-7 μήνες και από τον Ιανουάριο θα κληθεί να εφαρμόσει τις αποφάσεις της για την ελληνική κοινωνία και είναι αυτή που δεν μπορεί να ξεφύγει ούτε χιλιοστό από τις ντιρεκτίβες της Κομισιόν για τα όρια δαπανών. Αυτή είναι υπόλογη για όλο το διάστημα μέχρι τις εκλογές, κι είναι αλήθεια, δεν μας έχει συνηθίσει στα επτά χρόνια σε υπερβολές που θέτουν σε κίνδυνο την πορεία της οικονομίας αλλά κινείται σε λελογισμένα πλαίσια και αυστηρά κοστολογημένα πάντα. Την αξιοπιστία τουλάχιστον σε αυτό το κομμάτι πρέπει να της το πιστώσουμε.

Μπορεί πάντως τα μεγαλύτερα ψέματα να λέγονται πριν από τις εκλογές και μετά το κυνήγι, παρά ταύτα προκαλεί εντύπωση ότι τα κόμματα παραβλέπουν και δεν νοιάζονται για την ενεργειακή κρίση που ξεκίνησε και δημιουργεί ρίγη ανησυχίας στην παγκόσμια οικονομία. Αδιαφορούν γι’ αυτή τη σημαντική αρνητική εξέλιξη που μπορεί να αλλάξει για άλλη μία φορά τις ζωές μας και το μόνο που τους νοιάζει είναι ο φθηνός εντυπωσιασμός και η πλειοδοσία παροχών, λες κι είμαστε η ισχυρότερη οικονομία του κόσμου που δημιουργεί πακτωλό αδιανέμητου πλούτου. Λες κι αν υπήρχε πλούτος και μπορούσε δεν θα τον μοίραζε και ο Μητσοτάκης και θα περίμενε να το κάνουν οι πολιτικοί του αντίπαλοι!

Αραγε αναρωτιούνται όλοι αυτοί οι πλειοδότες ελπίδων για κάθε χαροκαμένο αν υπάρχουν και πόσα περιθώρια για έναν νέο γύρο με fuel pass, market pass, επιδότηση φυσικού αερίου και έκτακτα επιδόματα στήριξης των ευάλωτων, εάν η ενεργειακή κρίση ενταθεί, όπως λένε όλοι πλέον οι διεθνείς αναλυτές; Εχουν αναρωτηθεί πώς θα βγει ο φετινός χειμώνας για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας; Εχουν προτάσεις γι’ αυτή τη νέα αναπάντεχη εξέλιξη ή θεωρούν πως δεν τους αφορά και είναι αποκλειστικά πρόβλημα του Μητσοτάκη; Οι ηγέτες όμως κρίνονται στα δύσκολα και τις καταιγίδες, γιατί στις μπουνάτσες όλοι μπορούν να κάνουν τον καπετάνιο!