Γιάννης Σερέτης

Η Τζιρόνα θα πάρει 11 εκατ. Ευρώ και bonuses, ανάλογα με τις επιδόσεις του Αζεντίν Ουναΐ, μπορεί να φτάσει και στα 15 εκατ. Ευρώ. Ο ίδιος ο Μαροκινός θα παίρνει 2,5 εκατ. Ευρώ ετησίως, με τα bonuses μπορεί να φτάνει και τα 3 εκατ. Ευρώ. Μιλάμε για τεράστια ποσά και ασφαλώς για την πιο ακριβή μεταγραφή του Παναθηναϊκού στην ιστορία του!

Τρεις οι σημαντικοί παράγοντες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για την ολοκλήρωση της μεταγραφής. Πρώτος, ο ίδιος ο παίκτης. Εν αντιθέσει με το περυσινό καλοκαίρι, εφέτος έδειξε στους ανθρώπους της ομάδας ότι ήθελε να έρθει στον Παναθηναϊκό, αφού δεν κατάφερε να πάει στον Αγιαξ ο οποίος δεν έδινε στους Ισπανούς τα χρήματα που ήθελαν. Και πίεσε την Τζιρόνα για να ολοκληρωθεί αυτό το deal και ήρθε σε επαφή με τον Στέφανο Κοτσόλη, ο οποίος έκανε αρκετές ντρίμπλες με τους μάνατζέρς του και την ομάδα του ώστε να φέρει εις πέρας τη μεταγραφή. Αυτός, ο τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού, δηλαδή, ήταν ο δεύτερος σημαντικός παράγοντας για να ολοκληρωθεί η μεταγραφή. Διότι κατάφερε και τον παίκτη να πείσει και τις αρχικές απαιτήσεις της Τζιρόνα να μειώσει έως έναν βαθμό και την ψυχραιμία του να κρατήσει όταν μπήκε στη μέση η ΝΕΟΜ (του Γιώργου Μασούρα) από τη Σαουδική Αραβία. Ο τρίτος παράγοντας ήταν ασφαλώς ο Γιάννης Αλαφούζος, διότι απλούστατα είχε ανάψει το φως για το οικονομικό σκέλος της υπόθεσης: +45 εκατ. Ευρώ οι αγορές του Παναθηναϊκού εφέτος πια, ρεκόρ όλων των εποχών!

Επικοινωνιακά το όφελος αυτής της απόφασης και του happy end είναι τεράστιο και... άμεσα εισπρακτέο για τον Παναθηναϊκό. Ο Ουναΐ ήταν και είναι «καψούρα» για αμέτρητους φίλους της ομάδας και η συσπείρωση αγγίζει εποχή... Γιοβάνοβιτς. Αγωνιστικά, θα τα δούμε όλα στο γήπεδο κι ας κρατάμε μικρό καλάθι. Ταμπόρδα και Γιάγκουσιτς είναι «δεκάρια», Ουναΐ και Κάνγκουα είναι 8-10άρια, ο Λούζα είναι οκτάρι. Ο Κοντούρης είναι «οκτάρι», οι Καμαρά – Τσιριβέγια είναι «εξάρια» με play making χαρακτηριστικά. Είναι κάπως... ασύμμετρη η μεσαία γραμμή που διαμορφώνεται στον Παναθηναϊκό εφέτος, αυτή είναι η αλήθεια. Μη φυσιολογικό είναι και το ότι διαθέσιμοι αυθεντικοί εξτρέμ είναι αυτή την περίοδο (τραυματίας ο Παντελίδης) οι Αντίνο, Πελίστρι, Κυριόπουλος. Θα πει κάποιος «μα και η ΑΕΚ μόνο τον Κοϊτά και τον Ζούμπκοφ έχει». Σωστό κι αυτό!

Γι' αυτό λέμε ότι είναι πια στο χέρι του κόουτς. Μπορεί να παίξει στα άκρα και ο Λιβάι, μπορεί και ο Τετέι. Το σίγουρο είναι ότι μεσοεπιθετικά ο Παναθηναϊκός είναι υπερπλήρης πλέον. Και ότι σαφώς αν δεν είχε προκριθεί στη League Phase του Conference League η υπόθεση Ουναΐ θα ήταν πολύ – πολύ πιο δύσκολη απ΄όλες τις πλευρές. Σίγπουρα χρειάζεται έναν στόπερ που θα καλύψει τη θέση του Τουμπά και θα μπορεί να καλύπτει και τη θέση του αριστερού μπακ μέχρι να καταστεί διαθέσιμος ο Κρίστιανσεν, σίγουρα θα χρειαζόταν ένας πιο aggressive αμυντικός μέσος και για τις θέσεις των εξτρέμ όλα εξαρτώνται από τον προπονητή...