Την περίοδο που έζησε στην Αμερική και συγκεκριμένα στη Νέα Υόρκη θυμήθηκε η Μαρία Τζομπανάκη. Η ηθοποιός είχε εγκατασταθεί εκεί για να βρίσκεται μαζί με τον σύζυγό της, Γιάννη Βάλβη. Όπως είπε, τόσο εκείνος όσο και η πόλη άξιζαν την απόφαση που είχε πάρει, αφού εκεί ανακάλυψε την πραγματική της δύναμη.
Καλεσμένη στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον», την Πέμπτη 26 Μαρτίου, η Μαρία Τζομπανάκη μίλησε για εκείνη τη φάση της ζωής της, λέγοντας αρχικά πως οι φίλοι του συζύγου της απορούσαν πώς είχε καταφέρει να την πείσει να τον ακολουθήσει στη Νέα Υόρκη. «Ήταν σαν να ξεκινάω από την αρχή, αυτό είναι και το ρίσκο το μεγάλο και η άγνοια κινδύνου. Αυτό είναι το πιο μεγάλο. Που κάποιοι φίλοι, που συνάντησαν τον σύζυγο μου σε ένα πρωινό, είπαν “αυτός είναι ο άνδρας της Μαρίας, πάμε να τον γνωρίζουμε από κοντά και να του πούμε… τι έχεις άνθρωπε μου και κατάφερες αυτόν τον άθλο;”. Πρώτα να την πείσεις δηλαδή να κάνει αυτό τον γάμο και δεύτερον να ξεσπιτωθεί», είπε χαρακτηριστικά.
Δείτε το σχετικό απόσπασμα μετά το 06:40
Στη συνέχεια, διευκρίνισε πως η απόφαση αυτή δεν ήταν εύκολη, αφού έπρεπε να αφήσει πίσω της την Κρήτη, τον γιο της, τη δουλειά και τους φίλους της. «Να αφήσει την Κρήτη και τον γιο της, τη δουλειά της και τους φίλους της. Ο Γιάννης είναι πολύ αξιόλογος άνθρωπος και άξιζε αυτό το βήμα. Η Νέα Υόρκη, επίσης, άξιζε αυτό το βήμα. Γιατί εκεί είδα τη δύναμη μου, την πραγματική», πρόσθεσε.
Ολοκληρώνοντας, τόνισε: «Πραγματικά, στα δύσκολα καταλαβαίνεις ποιος είσαι. Όσον αφορά την ορμή, την ένταση, την επιθυμία, την επιμονή, την αφοσίωση και το ότι πας μπροστά».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας