«Την Αλίκη την γνώριζα όταν ήμουν 10 ετών από το θέατρο που έπαιζε η μαμά μου, την λάτρευα. Την Καρέζη την γνώρισα το 1953 όταν έπαιξε με την μητέρα μου στο θέατρο Κοτοπούλη, «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα». Την Ζωή Λάσκαρη την γνώρισα όταν έμενα στο Κολωνάκι. Ήρθε μία μέρα και με πήρε με το αμάξι για να πάμε βόλτα και κόντεψε να με σκοτώσει. Θυμάμαι χτύπησε το κουδούνι ένα βράδυ και μου είπε να πάμε βόλτα στο Σούνιο. Μπήκαμε μέσα και άρχισε να οδηγεί σαν τρελή. Ήταν ερωτευμένη και ήθελε παρέα θυμάμαι. Είχαμε βάλει και μουσική αλλά δεν θα ξεχάσω την ταχύτητα με την οποία πηγαίναμε. Γίναμε φίλες αλλά ποτέ δεν γινόμουν αυτό που λέμε κολλητή. Κρατούσα πάντα μία απόσταση. Ήταν υπέροχες κυρίες αλλά είχα και τα μυστικά μου, δεν ήθελα να ξέρουν ούτε πώς δουλεύω ούτε τι κάνω. Όχι ότι ήμουν καλύτερη από αυτές αλλά έπρεπε να προασπίσω τις δικές μου απόψεις», είπε η ηθοποιός.
Για άλλη μια χρονιά, το Stelios Philanthropic Foundation στηρίζει έμπρακτα τη νέα επιχειρηματικότητα, επιβραβεύοντας τρεις νεοφυείς επιχειρήσεις με συνολικά €300.000
Παλιά, η ψυχαγωγία ήταν κάτι απλό. Ένα βιβλίο, μία ταινία, μια κούνια στην αυλή, φίλοι στη γειτονιά. Αυτές οι στιγμές μας έκαναν να νιώθουμε μαζί, να φτιάχνουμε εικόνες και μνήμες όλοι μαζί. Στο μέλλον θα δίνει την απάντηση στο ερώτημα «ποιος είμαι».