H Χρυσηίδα Δημουλίδου μάρτυρας σε επεισόδιο με άνδρα που έβγαλε μαχαίρι σε παραλία: Οι Ζητάδες ρώτησαν αν είμαι η συγγραφέας και αυτό μου άρεσε

Την «τρομάρα» που έζησε στην παραλία το πρωί της Τρίτης όταν μια γυναίκα της κατήγγειλε ότι είδε έναν άνδρα που έβγαλε μαχαίρι από την τσάντα του, περιέγραψε σε ανάρτησή της στο Facebook η συγγραφέας, Χρυσηίδα Δημουλίδου.

Σύμφωνα με την ίδια, την ενημέρωσε μια γυναίκα ενώ έκανε βόλτα με το ποδήλατό της. Περιγράφοντας τον άνδρα η συγγραφέας γράφει ότι «ήταν γύρω στα 28 με 30 και είχε μούσι, δεν φαινότανε για Έλληνας».

«Και επειδή γίνονται πολλά το τελευταίο διάστημα στην Ευρώπη με δημόσια μαχαιρώματα τους δρόμους και αυτοκίνητα να πέφτουν πάνω σε ανύποπτο κόσμο, κάλεσα το 100. Έμοιαζε μουσουλμάνος και οι μουσουλμάνοι αντιπαθούν να βλέπουν γυναίκες με μαγιό σε παραλίες κι αν ήταν κάποιος φανατισμενος?» συμπληρώνει η κυρία Δημουλίδου.

Συνεχίζοντας την εξιστόρηση της περιπέτειάς της η συγγραφέας γράφει για τα τηλεφωνήματα που έκανε στο 100 τονίζοντας ότι «μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση ότι μέσα σε δύο λεπτά ήρθαν 7 Ζητάδες δεν είχα προλάβει να κλείσω το τηλέφωνο και αυτό μου άρεσε πολύ διότι ένιωσα ασφάλεια. Η αλήθεια είναι ότι τρόμαξα λιγάκι. Το να ζητάς βοήθεια από την αστυνομία και σε δύο λεπτά να την έχεις, είναι μεγάλη υπόθεση για μένα, δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας να έρχεται τόσο γρήγορα αστυνομία. Ήταν τόσο επαγγελματίες όλοι τους και γρήγοροι στις κινήσεις τους που οι λουόμενοι που δεν κατάλαβαν τι είχε συνέβη, νόμιζαν ότι γυριζόταν ταινία και έψαχναν να δουν τις κάμερες».

Η ίδια συμπλήρωσε, επίσης, ότι ««το μόνο χαλαρωτικό σημείο της υπόθεσης ήταν ότι όταν πήραν τα στοιχεία μου, ρώτησαν όλοι αν είμαι η συγγραφέας διότι με διαβάζουν κυρίως οι μητέρες τους, και αυτό μου άρεσε. Ήταν όλοι ευγενέστατοι και οι δύο κοπέλες πραγματικά καλλονές, τελικά η ελληνική αστυνομία έχει πολύ ωραία κορίτσια, να τα λέμε και αυτά. Και επειδή μαχαίρι δεν βρέθηκε ενώ έψαξαν παντού παρακάλεσα αν δεν έχει φάκελο να μην τον ταλαιπωρήσουν».

Όλη η ανάρτηση της Χρυσηίδας Δημουλίδου

ΜΙΑ ΤΡΟΜΑΡΑ, ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΑ ΣΗΜΕΡΑ...

Είχα κατέβει μετά το γυμναστήριο κάτω στην παραλία γύρω στις 10:00 το πρωί με το ποδήλατο, να κάνω μια βόλτα και εκεί που καθόμουν ξαφνικά έρχεται μία κυρία που έκανε μπάνιο της φανερά ταραγμένη και με ρωτάει αν έχω κινητό μαζί μου, αμέσως σκέφτηκα πως έχασε το δικο της και θέλει να το εντοπίσει και τη ρωτάω αν θέλει να καλέσω τον αριθμό της. Και μου απαντά " καλέστε γρήγορα το 100 διότι βλέπετε εκείνον τον άνδρα εκεί πέρα, έβγαλε από το σακίδιο του ένα μεγάλο μαχαίρι και επειδή φοβήθηκα παράτησα τη τσάντα μου με το κινητό μου και ήρθα κατευθείαν να ζητήσω από σας να καλέσετε την αστυνομία. Ανησύχησα κι εγώ ο άνδρας που ήταν γύρω στα 28 με 30 και είχε μούσι, δεν φαινόταν για Έλληνας. Και επειδή γίνονται πολλά το τελευταίο διάστημα στην Ευρώπη με δημόσια μαχαιρώματα τους δρόμους και αυτοκίνητα να πέφτουν πάνω σε ανύποπτο κόσμο, κάλεσα το 100. Έμοιαζε μουσουλμάνος και οι μουσουλμάνοι αντιπαθούν να βλέπουν γυναίκες με μαγιό σε παραλίες κι αν ήταν κάποιος φανατισμένος? Αμέσως κάλεσα την αστυνομία, τους εξήγησα τι συμβαίνει και ζήτησαν την ακριβή τοποθεσία, εκείνη τη στιγμή σαν να κατάλαβε ο άνδρας ότι κάτι γίνεται, σηκώνεται από κει που καθόταν και κάνει να φύγει όμως η γυναίκα από απόσταση τον ρωτά μπροστά μου στα αγγλικά "έχεις μαχαίρι μαζί σου? και εκείνος απαντά και το ακούω κι εγώ "ναι έχω για την προστασία μου" Καταλαβαίνετε πώς ένιωσα αμέσως μετά σηκώνεται να φύγει στέκεται εκεί που τελειώνει η πλαζ και κοιτάζει μια δεξιά μια αριστερά σαν να μην ήξερε σε ποια κατεύθυνση να πάει εν τω μεταξύ εγώ να είμαι συνέχεια στο τηλέφωνο να μιλώ με την αστυνομία να με ρωτάνε προς τα πού πάει και να τους εξηγώ και ξαφνικά ξαναμπαίνει στην παραλία και μπαίνει σε ένα αποδυτήριο. Περίεργη κίνηση γιατί μου έδωσε την εντύπωση ότι έφευγε. Δεν προλαβαίνω να τελειώσω τη σκέψη μου όταν 7 ζητάδες, 5 άντρες και δύο γυναίκες έφτασαν σχεδόν μίλαγα ακόμα με την αστυνομία και με το χέρι τους δείχνουμε ότι είναι μέσα στο αποδυτήριο. Φυσικά τον συνέλαβαν,αρχίζουν και ψάχνουν το σακίδιο, επανω του, βρήκαν μόνο θήκη μαχαιριού, μαχαίρι δεν βρέθηκε έψαξαν τριγύρω τίποτε μας έκαναν ερωτήσεις και πήραν τα στοιχεία μας και επειδή ο άντρας δεν είχε ταυτότητα μαζί του τον έβαλαν στο περιπολικό για περαιτέρω έλεγχο.

Αναρτώ το συμβάν για τον εξής λόγο: Μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση ότι μέσα σε δύο λεπτά ήρθαν 7 Ζητάδες δεν είχα προλάβει να κλείσω το τηλέφωνο και αυτό μου άρεσε πολύ διότι ένιωσα ασφάλεια. Η αλήθεια είναι ότι τρόμαξα λιγάκι. Το να ζητάς βοήθεια από την αστυνομία και σε δύο λεπτά να την έχεις, είναι μεγάλη υπόθεση για μένα, δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας να έρχεται τόσο γρήγορα αστυνομία. Ήταν τόσο επαγγελματίες όλοι τους και γρήγοροι στις κινήσεις τους που οι λουόμενοι που δεν κατάλαβαν τι είχε συνέβη, νόμιζαν ότι γυριζόταν ταινία και έψαχναν να δουν τις κάμερες.

Είναι πολύ σημαντικό για μένα η αστυνομία να κινείται με ταχύτητα όταν ένας πολίτης ζητά βοήθεια. Το μόνο χαλαρωτικό σημείο της υπόθεσης ήταν ότι όταν πήραν τα στοιχεία μου, ρώτησαν όλοι αν είμαι η συγγραφέας διότι με διαβάζουν κυρίως οι μητέρες τους, και αυτό μου άρεσε. Ήταν όλοι ευγενέστατοι και οι δύο κοπέλες πραγματικά καλλονές, τελικά η ελληνική αστυνομία έχει πολύ ωραία κορίτσια, να τα λέμε και αυτά. Και επειδή μαχαίρι δεν βρέθηκε ενώ έψαξαν παντού παρακάλεσα αν δεν έχει φάκελο να μην τον ταλαιπωρήσουν.

Αυτά... Εγώ τράβηξα ένα βίντεο και τους ρώτησα μπορώ να το αναρτήσω και μου είπαν καλύτερα να μη φαίνονται τα πρόσωπα οπότε αναρτώ μία φωτό μόνο, που είναι από μακριά