Γιάννης Α. Πολίτης

Από την επομένη της πρώτης, μεγάλης εκλογικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ, ανήμερα των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ο Αλέξης Τσίπρας σε όλες του τις ομιλίες και τις συνεντεύξεις είχε μία ατάκα - ότι  είναι αρχηγός σε κόμμα εξουσίας και όχι σε «μία συμπληρωματική δύναμη της συντηρητικής παράταξης».  Το «καρφί» προς το ΠΑΣΟΚ ήταν σαφέστατο - αλλά ακόμα σαφέστερη ήταν η αγωνία του να υποστηρίξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ του 20% ήταν το ίδιο με το κόμμα του 35%.  

Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στο 17,8% - και κανείς δεν γνωρίζει αν θα μπορέσει να ανακόψει την πτωτική του πορεία, ειδικά μετά από την ξαφνική παραίτηση Τσίπρα, ο οποίος φαίνεται ότι μέσα σε τρεις ημέρες πέρασε από το  «θα κριθούμε όλοι, ατομικά και συλλογικά και θα κριθώ και εγώ», στην αποχώρησή του από το τιμόνι του κόμματος. Στην  πραγματικότητα, αυτή τη στιγμή υπάρχει μόνον ένα κόμμα εξουσίας στη χώρα - η Νέα Δημοκρατία - και οι υπόλοιποι ψάχνονται.  Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά οι κοινοβουλευτικές του δυνατότητες είναι πλέον ισχνές και σχεδόν όλα τα προερχόμενα από το ΠΑΣΟΚ στελέχη του απέτυχαν στις κάλπες και έμειναν εκτός Βουλής. 

Η εκλογική επίδοση του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν εντυπωσιακή - ωστόσο η βαριά ήττα του ΣΥΡΙΖΑ του άνοιξε έναν δρόμο - έστω ανηφορικό.  Οι εκλογές της 25ης Ιουνίου μπορεί να έμειναν στην ιστορία για την εκκωφαντική διαφορά που υπήρχε μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ αλλά και το ΠΑΣΟΚ  όχι μόνο δεν έχασε δυνάμεις  - έστω και αν το κέρδος που αποκόμισε ήταν μόλις μισή μονάδα σε σχέση με τις εκλογές του Μαΐου. Άλλωστε,  σε σύγκριση με τις εκλογές του 2019 κέρδισε 10 έδρες (32 έναντι 22) και κατάφερε να βγει δεύτερο κόμμα σε δέκα περιφέρειες  αφήνοντας στην τρίτη θέση τον ΣΥΡΙΖΑ.

Άλλο ένα σημαντικό στοιχείο έχει να κάνει με το ποσοστό που έλαβε το ΠΑΣΟΚ από το ηλικιακό φάσμα 17 έως 34 ετών συγκριτικά με το 2019. Στις εκλογές του Ιουλίου είχε συγκεντρώσει μόλις 5% ενώ στις εκλογές της 25ης Ιουνίου λίγο έλειψε να πιάσει τη δεύτερη θέση καθώς η διαφορά του με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν μόλις μισή μονάδα (20% ο ΣΥΡΙΖΑ και 19.5% το ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με τα exit polls).

Σε τι μπορεί να ελπίζει όμως ένα κόμμα όταν  - πλην της ανατολικής Αττικής - σε όλες τις άλλες εκλογικές περιφέρειες τοπυ Λεκανοπεδίου κατετάγη στην τέταρτη θέση - πίσω από το ΚΚΕ;  Σε τι μπορεί να ελπίζει όταν το ίδιο  συνέβη και στην Α' Θεσσαλονίκης;  Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει ποσοστά σχεδόν σε όλες τις περιφέρειες, αλλά το ΠΑΣΟΚ κερδίζει μόνον στην επαρχία. 

Ως προς αυτό, «η μητέρα όλων των μαχών» δεν θα είναι οι ευρωεκλογές, αλλά οι αυτοδιοικητικές κάλπες: Άλλωστε, το ΠΑΣΟΚ έχει διαχρονικά ισχυρά ερείσματα στην αυτοδιοίκηση - και θα μπορούσε να κλείσει με τον τρόπο αυτόν και την «μαύρη τρύπα» του Λεκανοπεδίου, ώστε να προσδοκά να περάσει μπροστά από τον ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές. 

Βεβαίως, αν συμβούν όλα αυτά, η ανηφόρα θα γίνει ακόμα πιο απότομη - μιας και  εκτός από δεύτερο κόμμα, το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να γίνει και πάλι κόμμα εξουσίας. Κι αυτό, εκτός από χρόνο, θέλει και τρόπο...