anny-podimata01

Ο Τραμπ ενώνει την Ευρώπη

Άννυ Ποδηματά

Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να ανακοινώσει την απόσυρση των ΗΠΑ από τη διεθνή συμφωνία για τον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, πέρα από τις ευρύτερες επιπλοκές και τους κινδύνους ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή, ήταν κι ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα στις ευρωατλαντικές σχέσεις. 

Δεν ήταν το πρώτο: σχεδόν αμέσως μετά την εκλογή του ο Αμερικανός πρόεδρος επιτέθηκε με σφοδρότητα στους Ευρωπαίους «συμμάχους» με επίκεντρο τις νατοϊκές δαπάνες για την ευρωπαϊκή άμυνα. Λίγο μετά ήρθε η αποδέσμευση των ΗΠΑ από τη συμφωνία (των Παρισίων) για την κλιματική αλλαγή. Ακολούθησε η μονομερής απόφαση για μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στα Ιεροσόλυμα. Στη συνέχεια ήρθε η ανακοίνωση της επιβολής δασμών στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου (και) από την Ευρώπη. Και τώρα -το τελευταίο κεφάλαιο- η μονομερής απόφαση για απόσυρση των ΗΠΑ από την ιστορική διεθνή συμφωνία του 2015 για τον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.

Στην Ευρώπη δεν υπάρχουν πλέον αυταπάτες. Ακόμα και οι πιο καλόπιστοι υποστηρικτές της διαφύλαξης των ισχυρών δεσμών συνεργασίας που αναπτύχθηκαν ανάμεσα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπως και μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, έχουν συνειδητοποιήσει ότι πλέον σήμερα τίποτε δεν θυμίζει το χθες!
Το πολυ-πολικό σύστημα κλονίζεται, οι θεσμοί που δημιουργήθηκαν για να διασφαλίζουν ένα μίνιμουμ πλαίσιο κοινών κανόνων και συνεννόησης, όπως ο ΟΗΕ ή ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, στην πράξη απαξιώνονται, ενώ οι ευρωατλαντικές σχέσεις κινούνται πλέον σε αχαρτογράφητα νερά. Οχι ότι όλα μέχρι τώρα έβαιναν καλώς. Προβλήματα, διαφωνίες ακόμα και εντάσεις στις σχέσεις Ευρώπης - Αμερικής υπήρξαν και άλλες φορές στο παρελθόν. Μόνο που η μέθοδος αντιμετώπισης ήταν ριζικά διαφορετική από αυτήν που προκρίνει ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ.

Το περιβάλλον αυτό εκτρέφει αβεβαιότητες και εγκυμονεί διαφόρων ειδών κινδύνους. Ταυτοχρόνως, όμως, ξυπνά την Ευρώπη από έναν μακροχρόνιο λήθαργο και την ωθεί να λειτουργήσει και να αντιδράσει με μεγαλύτερη ενότητα.

Δεν είναι τυχαίο ότι τόσο στην περίπτωση της αμερικανικής απόσυρσης από τη συμφωνία για το Ιράν όσο και στο θέμα της επιβολής δασμών (και) στις ευρωπαϊκές εξαγωγές χάλυβα και αλουμινίου στις ΗΠΑ, η Ευρώπη αντέδρασε με ενιαία θέση και μια φωνή. Για όσους παρακολουθούν τα ευρωπαϊκά πράγματα, αυτό δεν ήταν μέχρι χθες ούτε αυτονόητο ούτε δεδομένο.

Εξίσου προφανές είναι ότι η ενιαία (μέχρι στιγμής) στάση της Ε.Ε. έναντι των ΗΠΑ από μόνη της δεν σημαίνει πολλά και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί ούτε και πρέπει να συγκαλύψει τα μεγάλα διλήμματα, τους εσωτερικούς διχασμούς και τα δύσκολα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη.

Μέχρι σήμερα, ωστόσο, το ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεχόταν εκ των έσω αμφισβητήσεις, πλήγματα, ρωγμές. Το ισχυρότερο και σοβαρότερο ασφαλώς είναι ο επικείμενος ακρωτηριασμός μέσω της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε.

Η ραγδαία αλλαγή περιβάλλοντος στις ευρωατλαντικές σχέσεις, με την επιθετική έως και προσβλητική πολλές φορές ρητορική του Αμερικανού προέδρου, συνδυαζόμενη με τις ραγδαίες αλλαγές που φέρνουν η παγκοσμιοποίηση και η τεχνολογική επανάσταση διαμορφώνουν ένα σκηνικό διευρυνόμενων εξωτερικών απειλών που με τη σειρά του δείχνει να αφυπνίζει ένα μέρος τουλάχιστον του ευρωπαϊκού συστήματος.

Αναμφίβολα, η ηγετική μορφή της ευρωπαϊκής αφύπνισης είναι ο Εμανουέλ Μακρόν. Από τον Σεπτέμβριο του 2017 ο Γάλλος πρόεδρος έχει καταθέσει ένα πακέτο ρηξικέλευθων προτάσεων για την αναμόρφωση και την εμβάθυνση της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. και έκτοτε περιμένει υπομονετικά ένα νεύμα από τη Γερμανίδα καγκελάριο για να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις. Η Μέρκελ θέλει αλλά η ισορροπία δυνάμεων εντός του CDU, όπως και ευρύτερα εντός της Γερμανίας, δυσκολεύει τα πράγματα. Ωστόσο η τελευταία απόφαση Τραμπ, για απόσυρση από τη συμφωνία για το Ιράν, πέραν όλων των άλλων, πλήττει ευθέως και τα συμφέροντα πολλών γερμανικών και άλλων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στην περιοχή, ενώ αυξάνει τον κίνδυνο πολλαπλασιασμού των προσφυγικών ροών στην Ευρώπη.

Δεν αποκλείεται λοιπόν καθόλου να συμβεί το εξής παράδοξο: Ο εμπνευστής του «America First» να αναδειχθεί, εξαιτίας της αλαζονικής και επιθετικής συμπεριφοράς του, σε θεμελιωτή του «Europe First» και σε επιταχυντή της διαδικασίας αναμόρφωσης και εμβάθυνσης της Ευρώπης και της Ευρωζώνης.

* Πρώην αντιπρόεδρος του Ευρωκοινωβουλίου, δημοσιογράφος

ΣΧΟΛΙΑ (30)

456

Καλά κάνει ο Τραμπ. Η κυρία αρθρογράφος να πάει στο Ιραν να ζήσει υπό το καθεστώς των μουλάδων να δούμε πόσα άρθρα θα γράψει. Και για τ'άλλα που λέτε επιγραμματικά: Η Γερμανία δεν πληρώνει για το ΝΑΤΟ μήπως θα έπρεπε? Η συμφωνία για το κλίμα λέει ότι η Κίνα και η Ινδία θα αρχισουν να την εφαρμόζουν 10 χρόνια μετά τις ΗΠΑ γιατί να το δεχθεί? Οι φόροι που θέλει να βάλει στην Ευρώπη (και επιρεάζουν τα αυτοκίνητα της Γερμανίας) είναι σαν αυτούς που βάζει η Ευρήπη στις ΗΠΑ! Η deutsche welle σας περιμένει να αρθρογραφήσετε.

@456

Ο Τράμπ τη δουλειά του και εμείς οι Ευρωπαίοι τη δική μας! Και για να σου επιστρέψω την προτροπή σου, αν δε σου αρέσει η Ευρώπη κανείς δε σε κρατάει! Είμαι σίγουρος ότι ο φίλος σου ο Τράμπ θα σε καλοδεχτεί εκεί ως μετανάστη.

Ο Τραμπ

βοηθαει απλως τη Δυση να σταθει στα ποδια της.Και αυτο ισως αναγκασει την Ευρωπη να σοβαρευτει.Πιθανοτατα η ιστορια θα τον γραψει με χρυσα γραμματα.Το μονο οπλο που εχει ο Μακρον για να περασει καποιες πολιτικες του ειναι η απειλη μη παροχης νομιμοποιησης στη γερμανικη Ευρωπη που εχει τοσο αναγκη η αθλια Γερμανια για να το παιζει Ευρωπαικη χωρα.

@Ο Τραμπ

Ο Τράμπ θα ενώσει την Ευρώπη εναντίον του όπως τότε με τον Χίτλερ! Κάθε μερικές δεκαετίες βγαίνει και ένας ηλίθιος σαν και αυτόν για να ξυπνάμε και λίγο στην Ευρώπη. Καλό μας κάνει.

Δημήτριος

Ο τραμπ ειναι ενας ακομα υποκριτης και γελοιος ψευτης οπως ολοι οι αμερικανοι προεδροι.

ΚΥΠΡΙΟΣ

Όσα υποσχέθηκε στο προεκλογικό του πρόγραμμα τα υλοποιεί. Από πού ως πού υποκριτής; Εσύ μπορεί να θέλεις μια ισλαμική ΕΕ, μια Αμερική που κάθε δύο χρόνια να διπλασιάζει το χρέος της και να τυπώνει δολλάρια αφού είσαι αναγκασμένος να αγοράζεις πετρέλαιο με δολλάρια (έτσι γίνεται η εκμετάλλευση του κόσμου σήμερα, ξύπνα- το χρέος του Μπάμια πληρώνεις) αλλά η Αμερικάνοι επέλεξαν κάτι άλλο. Ο Τραμπ σταμάτησε την υποστήριξη στο ισλαμικό κράτος (σε πόνεσε πολύ, ε;) κι έβαλε τον Κιμ στη θέση του. Επίσης τόσο καλά παει η οικονομία στις ΗΠΑ που μόνο σκάνδαλα με κουνελάκια προ εικοσαετίας του προσάπτουν...

τηγανια

Εκτος τοπου και χρονου γυναικα..στην κουζινα καλυτερα απο πολιτικες αναλυσεις εκαψες ντεκαπαζ..η ευρωπαικη ενωσουλα ειναι ενα εκτρωμα.

@τηγανια

Εξήγησέ μας τι είναι αυτό που σε φοβίζει από την Ευρωπαική Ένωση.

Κωστής

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η πατρίδα μας, με την βοήθεια λοιπόν του θεού και εφόσον απαλλαγούμε από τους οπορτουνιστές νεοδημοκράτες και χρυσαυγίτες που εξαπατούν κατά συρροή τους Ευρωπαίους φορολογούμενους, η νεότερη γενιά θα στρέψει την προσοχή της στην ανάπτυξη των σχέσεων με τους ευρωπαϊκούς λαούς, την φιλία, την αλληλεγγύη, την παιδεία και την οικονομική ανάπτυξη.

Chris

Κοιτάξτε, ωραία είναι τα λόγια, περί μιας Ενωμένης Ευρώπης, ευρώπης των λαών και δεν συμμαζεύεται. Αλλά αυτά ισχύουν, όσο η Ευρώπη είναι από πάνω, και μπορεί και εκμεταλλεύεται τους φυσικούς πόρους άλλων υπανάπτυκτων κρατών. Σήμερα, όμως, η Ευρώπη, έχει χάσει την παγκόσμια σημασία της, με την ανάδειξη της Κίνας σε παγκόσμια υπερδύναμη. Η Ασία, παίρνει τα παγκόσμια ηνία, και οι συμμαχίες ξαναδημιουργούνται. Νομίζω ότι ζούμε στην περίοδο ενός μεσοπολέμου. Ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος, όσοι διάβασαν Θουκυδίδη, γνωρίζουν, ότι κανείς δεν μπορεί να αφήσει την Κίνα, να πάρει τα παγκόσμια ηνία. Όπως και η Σπάρτη, δεν άφησε την Αθήνα, να γίνει μια ναυτική υπερδύναμη. Βέβαια, ο πόλεμος θα παρουσιαστεί ως πόλεμος, θρησκειών, πολιτισμών, δημοκρατίας ενάντια στον φασισμό κτλ. Αλλά, τα είπε ο Θουκυδίδης, δεν χρειάζεται να ταλαιπωρείτε άλλο το κεφάλι σας, με θεωρίες.

@Chris

Το "πόνημα" σου θα μπορούσε να γραφτεί με μια πρόταση: "πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι". Δηλαδή επειδή "η Ευρώπη έχει χάσει την παγκόσμια σημασία της" ας το διαλύσουμε... Μόνο πολίτες τρίτης κατηγορίας με κόμπλεξ κατωτερότητος σκέφτονται έτσι.

W

Κυρία Ποδηματά αιθεροβατειτε, για να μην γράψω κάτι άλλο. Το μόνο κοινό που υπάρχει σε αυτή την ένωση είναι το νόμισμα. Γι αυτό το λόγο και δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης της.

Theodore.

Μέχρι τώρα.

Red pill

Εκβάθυνση της Ευρωπαικής Ένωσης? Δηλαδή ότι αυτό που έχουμε τώρα είναι σε καλό δρόμο και θέλουμε περισσότερο? Αυτό που έχουμε καταλάβει μέχρι τώρα είναι ότι "ο καθένας για την πάρτη του", λόμπυ με κοινά συμφέροντα που διαλύουν και εξευτελίζουν τον αδύναμο (π.χ. εμάς) χωρίς αναστολές, και επιπλέον η Ευρωπαική Ένωση "των λάων" για κάποιο λόγο συμπεριέλαβε με το ζόρι και τους λαούς της Ασίας, της Αφρικής... Αν μη τι άλλο ο Τραμπ ξεγύμνωσε την υποκρισία και δυσλειτουργία της Ε.Ε., δεν ξέρω αν αυτό εννοούσατε.

Φεντεραλιστής

Όχι, δεν είμαστε σε καθόλου καλό δρόμο! Θέλουμε κοινό ευρωπαικό στρατό και κοινό Υπουργό οικονομικών!

μακιςςς

Δεν συμφωνώ με την ουσία της προσέγγισης. Με άλλα λόγια αυτό που λέτε είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ακριβώς αντίθετη. Άρα έχουμε διχασμό. Εξηγουμαι. Ο Τραμπ εκφράζει με πολύ αυθεντικό τρόπο ένα πολύ μεγάλο μέρος των πληθυσμών, όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη. Εκφράζει πολύ αποτελεσματικά αυτούς που φοβούνται την παγκοσμιοποίηση και βλέπουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους ως τη "νέα τάξη" που ηγείται από τον Σόρος. Στην ουσία αυτό που λέτε για νοποιητικη επίδραση του Τραμπ ισχύει για τις κοινωνικές τάξεις με διαθνηστικη ουρά, τους διεθνηστικα χειραφετημενους που ενοποιούνται, όπως ενοποιούνται και οι αντίπαλοι "τοπικιατες" σε μια ενιαία φιλιτραμπικη ιδεολογία. Το αποτέλεσμα είναι η καθαρή διαμόρφωση ενός παγκόσμιου πολιτικού διπόλου.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία