Μιχάλης Στούκας

Υπέρ της έκθεσης ψήφισαν 381 βουλευτές, κατά 107, ενώ υπήρξαν και 171 αποχές. Παρά τον διόλου ευκαταφρόνητο αριθμό των 107 Ευρωβουλευτών που ψήφισαν κατά της έκθεσης και τις 171 αποχές (άγνωστο πόσες από αυτές ήταν συνειδητές και για πόσες υπήρχαν λόγοι ανωτέρας βίας), το τελικό αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο. Ίσως για πρώτη φορά, η «γλώσσα» του Ευρωκοινοβουλίου προς την Τουρκία είναι τόσο αυστηρή και σκληρή. Ως τώρα είχαμε μάθει την Ευρωπαϊκή Ένωση, να προσπαθεί να καλοπιάσει την Τουρκία, να της συμπεριφέρεται σαν το καλό παιδί που κάνει πού και πού καμιά αταξία και να επιδιώκει την αναβάθμιση του ρόλου της. Μάλλον όμως κατάλαβαν οι Ευρωπαίοι, ότι όσο πιο ήπια είναι η στάση τους απέναντι στη γειτονική χώρα, τόσο περισσότερο αυτή αποθρασύνεται. Όχι μόνο δεν κάνει χειρονομίες καλής θέλησης (φτάσαμε στο σημείο να θεωρούμε θρίαμβο την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, αν βέβαια γίνει αυτό, την οποία έκλεισε το 1971 η ίδια η Τουρκία με έναν από τους γνωστούς φωτογραφικούς νόμους), αλλά αντίθετα προκαλεί αδιάκοπα. Από το 2018, που έχουν «παγώσει» οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο επί 25 χρόνια πρόεδρος της Τουρκίας προκαλεί όχι μόνο φραστικά, αλλά και έμπρακτα.

Τι να πρωτοθυμηθούμε; Το τουρκολιβυκό μνημόνιο; Τον υβριδικό πόλεμο στον Έβρο το 2020; Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο διδάσκεται και στα τουρκικά σχολεία, έτσι ώστε οι επόμενες γενιές των Τούρκων να έχουν γαλουχηθεί με αυτό; Την προωθούμενη νομοθέτηση του έωλου αυτού δόγματος; Τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί; Τις προκλήσεις με τα τουρκικά αλιευτικά, που φτάνουν να ψαρεύουν μερικές εκατοντάδες μέτρα από τις ακτές των ελληνικών νησιών του Αιγαίου;

Και φυσικά η απειλή του «casus belli» προς την Ελλάδα, αν επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν. μ., κάτι που αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας μας, η παράνομη κατοχή στην Κύπρο και όλα τα υπόλοιπα συναφή που υπάρχουν εδώ και χρόνια δεν άλλαξαν. Η Τουρκία, που εδώ και 52 χρόνια κατέχει παράνομα το 1/3 της Κύπρου, ενοχλήθηκε για τη συμφωνία της κυβέρνησης της Μεγαλονήσου με τη Γαλλία, που προβλέπει τη στενότερη αμυντική συνεργασία των δύο χωρών και την παρουσία γαλλικών στρατευμάτων στην Κύπρο. Το ψήφισμα-κόλαφος του Ευρωκοινοβουλίου, μάλλον αιφνιδίασε την Τουρκία, που ισχυρίζεται ότι στηρίζεται σε «αβάσιμους ισχυρισμούς» και «εσφαλμένες πληροφορίες», ενώ προσφέρει έδαφος σε τρομοκρατικές οργανώσεις (το κράτος-τρομοκράτης διαμαρτύρεται για τρομοκρατικές οργανώσεις) και «εχθρούς της Τουρκίας» (της έχει μείνει κανένας σοβαρός φίλος άραγε;). Οι Τούρκοι διπλωμάτες που συνέταξαν την ανακοίνωση ήταν ντεφορμέ…Μεγάλη εντύπωση μου προκάλεσε η αναφορά στην έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου, στον Ελληνορθόδοξο πληθυσμό της Ίμβρου και της Τενέδου. Καμία ελληνική κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια, όταν η Τουρκία, με δούρειο ίππο το προξενείο της στην Κομοτηνή παρεμβαίνει, χωρίς να έχει κανένα δικαίωμα, στα εσωτερικά ζητήματα της Ελλάδας, διαμαρτυρόμενη για θέματα της ελληνικής θρησκευτικής μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, δεν απαντά στους Τούρκους με αναφορές στα εγκλήματα εναντίον της ελληνικής εθνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου και στη στρατιωτικοποίηση των δύο νησιών…

Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί δικτάτορας. Έχει φυλακίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους και πολλούς ακόμη, τους οποίους χαρακτηρίζει ως γκιουλενιστές, φιμώνει κάθε αντίθετη φωνή, κομπορρημονεί αναφερόμενος σε οθωμανική κληρονομιά και παρουσιάζεται ως ειρηνοποιός, χωρίς να έχει σταματήσει κανέναν πόλεμο, μάλλον το αντίθετο…Ο πληθωρισμός στη χώρα του κυμαίνεται σταθερά μεταξύ 30% - 33%, ενώ και ο δείκτης γεννήσεων, κάτι που πέρασε απαρατήρητο στην Ελλάδα, παρόλο που αναφέρθηκε σε αυτό το ζήτημα και ο ίδιος ο Ερντογάν, έχει υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, από 1,48 έως 1,6 παιδιά ανά γυναίκα, όταν το όριο αντικατάστασης του πληθυσμού είναι 2,1. Αυτό οδηγεί στη σταδιακή μείωση του τουρκικού πληθυσμού και τη γήρανσή του. Θα πει κάποιος, δικαιολογημένα: «Καλά, τα δημογραφικά προβλήματα της Ελλάδας δεν τα βλέπεις και ασχολείσαι με την Τουρκία;». Φυσικά και τα βλέπω, αλλά μάλλον δεν τα βλέπουν κάποιοι που, έχοντας ως βάση τα τωρινά δεδομένα, λένε και γράφουν για την Τουρκία των 100+ εκατομμυρίων που θα «καταπιεί» σιωπηλά την Ελλάδα… Ας είναι λίγο προσεκτικότεροι στις προβλέψεις τους…Η Τουρκία και ο Ταγίπ Ερντογάν, το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν θορυβηθεί και ενοχληθεί από τις κινήσεις του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή και τη στρατηγική συμμαχία του με Ελλάδα και Κύπρο. Ακούν τον ίδιο τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο να τονίζει ότι η Τουρκία είναι εκτός της προοπτικής αγοράς των F-35, όσο οι S-400 παραμένουν στη χώρα. Βλέπουν ότι είναι εκτός των νέων ενεργειακών διαδρόμων και, με τα τωρινά δεδομένα, εκτός του ευρωπαϊκού αμυντικού προγράμματος SAFE. Αν και εμφανίστηκαν πρόθυμοι να πάρουν μέρος, ως διαμεσολαβητές στις διαπραγματεύσεις Η.Π.Α.-Ιράν, μάλλον κανείς δεν τους έδωσε σημασία…

Επιστρέφουν λοιπόν στο παιχνίδι των απειλών και των παράνομων και παράλογων απαιτήσεων. Αν το αυθαίρετο και ανιστόρητο δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας» κυρωθεί από την τουρκική Βουλή, η ελληνική απάντηση θα πρέπει να είναι ισοδύναμη. Διαβήματα, διαμαρτυρίες και προσφυγές σε διεθνείς Οργανισμούς αφορούν τις πολιτισμένες χώρες. Όχι αυτές που δεν έχουν προσφέρει τίποτα απολύτως στην ανθρωπότητα…

Ένα άλλο γεγονός που δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο είναι ότι, ειδικά τον τελευταίο καιρό, οι Τούρκοι προσπαθούν να θεμελιώσουν ένα αφήγημα για οθωμανικό παρελθόν πάνω σε αρχαία ελληνικά ευρήματα! Και σ’ αυτό το θέμα ταυτίζονται με τους καλούς τους φίλους, τους Αλβανούς: όπου σκάβουν βρίσκουν Ελλάδα…Είναι δυστυχία να μην έχεις ιστορία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να καπηλεύεσαι αιώνες ιστορίας, και όχι μεμονωμένα περιστατικά, άλλων. Εσχάτως θυμήθηκαν την Τροία (ας ελπίσουμε ότι ο Νόλαν δεν θα εμφανίσει κανέναν Σελτζούκο στην εκδοχή της «Οδύσσειας» που σκηνοθέτησε) και το πεδίο της μάχης του Γρανικού ποταμού, όπου το 334 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος πέτυχε την πρώτη μεγάλη νίκη του επί των Περσών. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα παρουσιάσουν τον Αλέξανδρο ως Αλβανό (Ιλλυριό έστω) ή Σκοπιανό…Μετά από όλα όσα ανέφερα παραπάνω, αν ο Ερντογάν ήταν λογικός και προβλέψιμος, θα προτιμούσε να περιορίσει την προκλητικότητά του και τις αβάσιμες αξιώσεις του. Δυστυχώς, ο Τούρκος πρόεδρος δεν μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία των συνετών ηγετών. Ποντάρει πολλά στην επικείμενη (7-8 Ιουλίου 2026) ετήσια Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα διεξαχθεί στη χώρα του. Αν ο Ντόναλντ Τραμπ δώσει το παρών εκεί, ο Ερντογάν πιστεύει ότι θα αποκομίσει κάποια οφέλη, από τις συζητήσεις μαζί του. Αν όχι, τι θα κάνει; Όπως και να ’χει, πρόκειται για μια πολύ σημαντική Σύνοδο, στην οποία θα παρευρεθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από την οποία μπορεί να προκύψουν πολλά και σημαντικά νέα.

Και κάτι τελευταίο: από τα διάφορα κανάλια (τηλεοπτικά και ιντερνετικά) και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς παρελαύνουν διάφοροι ειδήμονες, όπως εμφανίζονται, για τα ελληνοτουρκικά: πανεπιστημιακοί, τουρκολόγοι, τουρκομαθείς, αναλυτές, απόστρατοι αξιωματικοί κ.λπ., που βέβαια έχουν κάθε δικαίωμα να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Καλό είναι όμως να τηρείται το μέτρο: ούτε ακατάσχετη κινδυνολογία ούτε εφησυχασμός. Κάποιοι από αυτούς διαψεύστηκαν πανηγυρικά σε προηγούμενες προβλέψεις τους, όμως συνεχίζουν απτόητοι τις εμφανίσεις τους. Κάποιοι, όπως ο υπογράφων, έχουμε αλλεργία στο «γυαλί» και τις δημόσιες εμφανίσεις, κάποιοι άλλοι έχουν έρωτα με τα ΜΜΕ. Δικαίωμά τους. Επειδή όμως δεν αναφέρονται π.χ. στην τιμή των καρπουζιών, αλλά σε σοβαρότατα ζητήματα και υπάρχουν πολλές και πολλοί που τους βλέπουν, τους ακούν και επηρεάζονται, ας μείνουν σε όσα γνωρίζουν και ας μην παρουσιάζουν τις απόψεις τους ως θέσφατα.

Και ας ελπίσουμε, ότι το «ξύπνημα» της Ευρώπης σχετικά με την Τουρκία, δεν θα είναι μεμονωμένο περιστατικό. Και πολλά «συγχαρητήρια» στον Ισπανό ευρωβουλευτή Nacho Sánchez Amor , εισηγητή της έκθεσης, την οποία δεν ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ... Σίγουρα κάποιοι τουρκολάγνοι στη χώρα μας έβγαλαν φλύκταινες, αλλά δεν πειράζει. Καιρός ήταν…