Ο γνωστός ηθοποιός αποκάλυψε ότι δεν αισθάνθηκε ποτέ διάσημος, ενώ τόνισε πως η μόνη μορφή αναγνώρισης που του δίνει χαρά, είναι όταν κάποιος που τον είδε στο θέατρο του λέει ότι του άρεσε πολύ. Μιλώντας για τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη με τον οποίο συνεργάστηκε στη σειρά «Κλείσε τα μάτια» ανέφερε πως σε κάθε δουλειά του δουλεύει με διαφορετικούς ηθοποιούς, γεγονός που δεν τον βρίσκει σύμφωνο.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-d5mm7woif2rt)
Πιο αναλυτικά, είπε: «Όταν ανακοίνωσα στους γονείς μου ότι θα γίνω ηθοποιός, πετάξανε από τη χαρά τους. Η μάνα μου όταν βγαίναμε έξω και έβλεπε φίλες της έλεγε, “ο γιος μου που σε λίγο θα γίνει ηθοποιός”… Δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι είμαι διάσημος. Αυτό με ξενίζει πάντοτε γιατί εγώ δεν έγινα ηθοποιός για να γίνω αναγνωρίσιμος, ίσα ίσα που η αναγνωρισιμότητα μου δημιουργεί και ένα μικρό πρόβλημα, ψιλοντρέπομαι. Η μόνη αναγνώριση που με ευχαριστεί είναι όταν έρθει και μου πει κάποιος ότι με είδε στο θέατρο και του άρεσα πολύ».
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός πρόσθεσε: «Σήμερα δεν έχουμε τους κωμικούς που είχαμε στα χρόνια του ελληνικού σινεμά. Πιστεύω ότι υπάρχει ένα κενό στην κωμωδία στην εποχή μας. Παλαιότερα υπήρχαν αυτό που λέμε “ιερά τέρατα”».
Κλείνοντας, ο Άλκης Παναγιωτίδης σχολίασε: «Δεν είμαστε όλοι για όλα. Πρέπει να είσαι πολύ ψώνιο για να μην το καταλαβαίνεις όταν σου δοθεί ένας ρόλος τι ψάρια θα πιάσεις. Όταν με φώναξε ο Παπακαλιάτης, με έπεισε να κάνω εκείνον τον ρόλο. Είδα κάτι στην ατμόσφαιρα που με έκανε να πιστέψω ότι πρέπει να το κάνω. Το έκανα και έγινε η επιτυχιάρα “Κλείσε τα μάτια” που κράτησε δυο χρόνια. Ο Παπακαλιάτης έχει κάτι που δεν συμφωνώ, πιστεύω ότι αν σου κάτσουν κάποιοι συντελεστές που κάνουν τη δουλειά σου καλύτερα, δεν τους αλλάζεις. Ο Χριστόφορος σε κάθε δουλειά έχει άλλους ηθοποιούς. Γούστο του και καπέλο του».
Το ξεχωριστό Open Day που θα γίνει το Σάββατο 25 Απριλίου 2026 αντλεί έμπνευση από σημαντικούς εφευρέτες και επιστήμονες, παρακινώντας τα παιδιά να ενεργοποιήσουν τη σκέψη, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους.
Κάποια πράγματα τα θεωρούμε δεδομένα. Ένα προϊόν προσωπικής υγιεινής, μια μικρή πράξη φροντίδας, μια συνήθεια που επαναλαμβάνεται. Πίσω από αυτές τις στιγμές, υπάρχουν επιλογές που καθορίζουν το πώς μια εταιρεία βλέπει τον ρόλο της. Και για τη ΜΕΓΑ, η φροντίδα δεν σταματά στο προϊόν, συνεχίζεται όπου υπάρχει ανάγκη.