Η Άννα Βίσση μίλησε για τη μακρόχρονη πορεία της στη μουσική, το πάθος της για το τραγούδι και τη συνεργασία της με τον Νίκο Καρβέλα.
Με αφορμή τις δύο συναυλίες της στην Κρήτη στις 17 και 18 Ιουλίου σε Ηράκλειο και Χανιά αντίστοιχα, η γνωστή τραγουδίστρια παραχώρησε συνέντευξη στην κάμερα του «CretaLive».
Μέσα σε όλα, η ερμηνεύτρια τόνισε ότι για την ίδια δεν έχει πια τόση σημασία το να κόβει εισιτήρια, αλλά να σημειώνει διαρκή και ασταμάτητη μουσική εξέλιξη.
Στην αρχή, η Άννα Βίσση μίλησε για την πολυετή καριέρα της και τη σχέση της με τον χρόνο: «Μετά από 51 χρόνια καριέρας μόνο ευγνώμων θα μπορούσα να είμαι. Νομίζω ότι είναι φυσιολογική η σχέση μου με τον χρόνο, με φοβίζει μόνο υπό κάποιες συνθήκες, του να πάψω να είμαι αυτή που είμαι, να πάψω να είμαι καλά. Η φθορά που έρχεται με τον χρόνο είναι δυστυχώς κάτι δεδομένο και θα πρέπει να αντιστεκόμαστε όσο καλύτερα μπορούμε».
Δείτε το βίντεο
Η τραγουδίστρια μοιράστηκε τη νοοτροπία της και τον τρόπο που θέλει συνεχώς να ανανεώνει τη σχέση της με τη μουσική. Συγκεκριμένα, είπε: «Το θέμα δεν είναι να πουλάς εισιτήρια, το θέμα είναι να δίνεις στον κόσμο αυτό που περιμένει και ίσως και κάτι παραπάνω από αυτό που περιμένει. Εγώ για αυτό πολεμάω και μόνη μου και με τον Νίκο Καρβέλα, που είναι ο συνθέτης των τραγουδιών μου, και με τους συνεργάτες μου που εμφανίζονται επί σκηνής. Να έχουμε να δίνουμε πάντα αυτό το κάτι παραπάνω, αυτό το κάτι νέο, αυτό το κάτι καινούργιο, το κάτι άλλο. Πάντα οι καιροί απαιτούν να έχεις εξέλιξη. Αυτό περιμένει ο κόσμος».
Σε άλλο σημείο, συζήτησε και για τον πρώην σύζυγό της και τις μεταξύ τους συνεργασίες: «Με τον Νίκο πάντα θα ετοιμάζουμε κάτι. Το να κάνουμε ένα νέο θεατρικό είναι ακόμα υπό σκέψη, πρέπει να βρεθεί ένα θέμα, όπως είχαν οι «Δαίμονες», η «Μάλα» και οι «Καμπάνες του Edelweiss». Δεν είναι κάτι που σχεδιάζεται».
Για άλλη μια χρονιά, το Stelios Philanthropic Foundation στηρίζει έμπρακτα τη νέα επιχειρηματικότητα, επιβραβεύοντας τρεις νεοφυείς επιχειρήσεις με συνολικά €300.000
Παλιά, η ψυχαγωγία ήταν κάτι απλό. Ένα βιβλίο, μία ταινία, μια κούνια στην αυλή, φίλοι στη γειτονιά. Αυτές οι στιγμές μας έκαναν να νιώθουμε μαζί, να φτιάχνουμε εικόνες και μνήμες όλοι μαζί. Στο μέλλον θα δίνει την απάντηση στο ερώτημα «ποιος είμαι».
