Η Ρένια Λουιζίδου μίλησε για την παράσταση όπου πρωταγωνιστεί, τον λόγο που δεν έχει social media, αλλά και το πώς αισθάνεται όταν βλέπει τα τηλεοπτικά παιδιά της να έχουν μεγαλώσει.
Η ηθοποιός, δήλωσε πιο συγκεκριμένα στην κάμερα του «Πάμε Δανάη»:
«Δεν έχω social media. Μου αρέσει η ιδέα άλλα νομίζω ότι είναι ακόμη σε παιδική ηλικία. Είναι υστερία, μανία, αρρώστια. Νιώθω ότι ο κόσμος στα social media αισθάνεται υποχρεωμένος να πει οπωσδήποτε κάτι ή να αναρτήσει μία φωτογραφία του. Εγώ δεν αισθάνομαι «φωτογραφίσημη» ούτε μία φορά το μήνα όχι μία φορά τη μέρα».
Δείτε βίντεο
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-cq0a8wkwuku1)
Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Είμαι βουτηγμένη στην ανασφάλεια από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Θεωρώ ότι όταν βγαίνεις δημοσία δεν θα πάρεις την "κατάρα" σου μαζί άλλα θα κάνεις το καλύτερο δυνατό σε διάθεση για να μην τους μαυρίσεις την ψυχή. Το κοινό με τον ρολό μου στην παράσταση είναι ότι είμαστε και οι δυο γυναίκες μετά τα 50. Όλες οι γυναίκες μετά την ηλικία αυτή περνάμε συγκεκριμένες πίστες».
Η Ρένια Λουιζίδου ανέφερε επίσης: «Οι παλαιότερες γενιές προσπαθούσαν περισσότερο να κρατήσουν μία σχέση για λόγους κοινωνικού περίγυρου. Σήμερα δεν το κάνουν, και αυτό είναι υγιές. Δεν είμαι σίγουρη ότι όσοι σκεφτόντουσαν να γίνουν ηθοποιοί και δεν έγιναν, καταλαβαίνουν ακριβώς τι είναι αυτή η δουλειά στον πυρήνα της. Πέρασα τουλάχιστον δέκα χρόνια για να αισθανθώ ότι με “παίρνει” να γίνω ηθοποιός.
Όσο για τα παιδιά που υποδύθηκαν τα παιδιά της σε διάφορες σειρές, είπε, μεταξύ άλλων: «Πρώτα από όλα σοκάρομαι γιατί βλέπω κάτι ανθρώπους πολύ μεγάλους πια».
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.