Λίγες μέρες μετά την κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη, ο Γιώργος Χρανιώτης τον αποχαιρέτησε με μια προσωπική και συγκινητική ανάρτηση στα social media.
Ο ηθοποιός περιέγραψε τη στενή σχέση που είχε με τον τραγουδιστή, από τις νυχτερινές εξόδους και τις ατελείωτες συζητήσεις μέχρι τις κοινές στιγμές στο θέατρο, στα μπουζούκια. Παράλληλα, έκανε μία αναφορά στις δύσκολες περιόδους της ζωής του φίλου του και στις συναντήσεις τους τα επόμενα χρόνια. Αναγνώρισε επίσης ότι η δουλειά και αργότερα η πατρότητα τους απομάκρυναν.
«Θέλω να γυρίσω στα παλιά Τζωρτζ. Τότε που βγαίναμε έξω και τα πίναμε και μου ‘λεγες και σου ‘λεγα. Τότε που σου μίλαγα για τον σουρεαλισμό και μου απαντούσες ότι δεν τα πολύ καταλαβαίνεις όλα αυτά. Αλλά τα καταλάβαινες. Που με σκέπασες με μια κουβέρτα και με φίλησες στο μέτωπο, τότε που χα γίνει κόκκαλο. Κι έφυγες. Κυριος. Μαγκας. Ωραιος. Τότε που ήμασταν με τον Βασιλόπουλο και χορεύαμε σαν δαιμονισμένοι. Δαιμονισμένοι άγγελοι», έγραψε δίπλα σε ένα κοινό τους στιγμιότυπο από έξόδό τους, το οποίο δημοσίευσε στο Instagram.
«Θέλω να γυρίσω στα παλιά Τζωρτζ. Τότε που σ’ έλεγα Τζωρτζ και μ’ έλεγες Τζωρτζ. Που μου ‘λεγες αργότερα για τις αποτοξινώσεις σου, όταν σ’ έβλεπα στο ιατρείο της φίλης σου της Κατερίνας της Μουστάκα, που πήγαινα και ‘γω για ανατάξεις», πρόσθεσε στη συνέχεια.
Σε άλλο σημείο, εξήγησε ότι οι επαγγελματικές τους υποχρεώσεις και ο ερχομός του γιου του τους κράτησαν μακριά: «Μετά χαθήκαμε λίγο. Δουλεύαμε πολύ κι οι δυο, αλλά όταν ανταμώναμε, ανοίγαμε εύκολα τις αγκαλιές μας, για να χορτάσουμε. Μπουζούκια που ‘χα έρθει να σε δω κανα δυο φορές (το ξέρες ότι δεν ήμουν πολύ fan, αλλά ήμουν δικός σου fan), Rokky horror picture show στο θέατρο που κρατούσες τον ρόλο του αφηγητή (τι καλός που ήσουν ρε μάγκα μου) στην Κύπρο που ‘χα γυρίσματα και πήγα μόνος μου να σε δω να τραγουδάς, να σε δω μετά στα καμαρίνια (άλλη ωραία αγκαλιά) και μετά στο Yfsf που ήσουν κριτική επιτροπή. Και μετά έγινα πατέρας και χαθήκαμε εντελώς. Και ‘γω και συ. Θα ξανανταμωσουμε Τζωρτζ. Και θα ξανά χορέψουμε. Adios amigo».
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.