Κώστας Κετσετζόγλου

Όμως μέχρι το μεσημεράκι της Μεγάλης Δευτέρας αξίζει να το ρίξει λίγο έξω. Γιατί η νίκη στο Καραϊσκάκη ήταν ΤΕΡΑΣΤΙΑ. Για 1000 λόγους. Κι έγινε ακόμη πιο όμορφη, πιο ηδονική, πιο τέλεια χάρη στο γκολ του Γιαζίτζι που πανηγυρίστηκε έξαλλα πριν ακυρωθεί. Χάρη στον Τζέιμς Πενράις, τον ήρωα της βραδιάς που μετά από τόση κούραση και τόση υπερπροσπάθεια, είχε στην τελευταία φάση του αγώνα την ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ να τρέξει μακριά από το τέρμα και τον Πιρόλα, τον Μαουρίτσιο του 2026 που εύχομαι η ενέργεια του να παράξει το ίδιο τελικό αποτέλεσμα, και να αφήσει εκτεθειμένο τον Ιταλό μπροστά στον Στρακόσια. Το VAR έσωσε τον διαιτητή, έσωσε τον επόπτη και βέβαια την αξιοπιστία του πρωταθλήματος. Θα ήταν βάναυσο πλήγμα αν μετά από την αλλοίωση αποτελέσματος από τον Μάκελι στον αγώνα της Φιλαδέλφειας, έχανε η ΑΕΚ κι άλλους δύο βαθμούς σε αυτό το χρονικό σημείο και στο Καραϊσκάκη την πρώτη αγωνιστική των πλέι οφ. Ήταν σαν θεία δίκη. Το ποδόσφαιρο επέστρεψε στην ΑΕΚ τους δύο βαθμούς που κλάπηκαν στη Φιλαδέλφεια και πήρε πίσω από τον Ολυμπιακό τον έναν. Με την ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ πως η ακύρωση του γκολ ήταν η σωστή απόφαση. Η αυτονόητη. Όμως μερικές φορές πρέπει να αποθεώνουμε και το αυτονόητο γιατί ζούμε στην Ελλάδα και ασχολούμαστε με το Ελληνικό ποδόσφαιρο.

Πάνω από όλους όμως αποθεώνω τον Τζέιμς Πενράις. Γιατί εκτός των άλλων τρώει και μια σπρωξιά από τον Πιρόλα και πάει 1-2 μέτρα πίσω όμως παρόλα αυτά με ένα σπριντ κάνει αυτό που πρέπει να κάνει κάθε υπεύθυνος και συγκεντρωμένος ποδοσφαιριστής σε αυτή την φάση. Στο ραντεβού που είχε με την ιστορία, αφού το σπριντ αυτό μπορεί να κρίνει το πρωτάθλημα, ο Τζέιμς ήταν συνεπής. Κι αυτό το μετράω πάρα πολύ στους ποδοσφαιριστές, τόσο ώστε η μόνη φανέλα που έχω με όνομα παίκτη να γράφει πίσω Montiel 4. Δεν είναι το ίδιο βέβαια. Άλλωστε η ΑΕΚ δεν έχει κερδίσει τίποτα ακόμη. Είναι δύο βαθμοί παραπάνω και ένας μείον από τον Ολυμπιακό, σύνολο 3. Αυτή όμως η πολύ μικρή λεπτομέρεια που θα είχε περάσει στο ντούκου αν το σουτ του Γιαζίτζι είχε πάει άουτ ή το απόκρουε ο Στρακόσια παρότι δεν μπορούσε να δει την μπάλα μέχρι να παραμερίσει απότομα αλλά… αργά ο Πιρόλα ήταν τελικά η μεγαλύτερη ενέργεια του αγώνα. Ισότιμη με το σπριντ του μεγάλου Περέιρα, του εξυπνότερου παίκτη της Λίγκας και του Κοιτά που έκανε πλασέ… Κριστιάνο Ρονάλντο αιφνιδιάζοντας για μια ακόμη φορά και τον ίδιο του τον… εαυτό με σκαστό σουτ ενώ η μπάλα ήταν κολλημένη στο χόρτο. Δεν αναλύεται ο Άμπου. Απλά τον παρακολουθείς και βλέπεις το αποτέλεσμα. Να το προβλέψεις είναι… αδυνατό.

Φυσικά ο μεγάλος πρωταγωνιστής, ο τεράστιος νικητής του ντέρμπι αλλά και της σεζόν είναι ο Μάρκο Νίκολιτς. Με τον Περέιρα, τον… άνιωθο των μεγάλων αγώνων, νομίζω πως πρέπει πλέον και οι τελευταίοι ρομαντικοί να πάψουν την μίρλα όταν μαθαίνουν την εντεκάδα. Δεν λέω σχεδόν ποτέ το κλισέ “οι προπονητές ξέρουν καλύτερα”. Σίγουρα ξέρουν. Ο Νίκολιτς όμως έχει αποδείξει σε μεγάλους αγώνες που έληξαν με μεγάλες νίκες πως οι επιλογές που φαίνονται περίεργες είναι συνήθως αυτές που κάνουν την διαφορά. Οπότε το μόνο που μένει είναι να τον εμπιστευόμαστε πάντα. Όχι επειδή είναι προπονητής και ξέρει. Αλλά γιατί το αξίζει. Με όσα έχει κάνει. Στο ντέρμπι είχε διαβάσει τον Ολυμπιακό, που δεν είναι καθόλου δύσκολο, και έπεισε την ομάδα του να κάνει ότι έπρεπε για να του κάνει την ζωή δυσκολότερη πράγμα που μόνο εύκολο δεν είναι στην πράξη. Στη θεωρία όλα είναι απλά. Όπως έγραφα και το Σάββατο ο Μάρκο είναι η μεγάλη φετινή επιτυχία της ΑΕΚ. Κι αν κάποιος φοβάται ότι η ΑΕΚ θα αυτοκτονήσει, ο προπονητής της είναι εγγύηση πως αυτό δεν θα συμβεί. Μπορεί να χαθεί αυτό το πρωτάθλημα. Όχι όμως επειδή σήμερα 6 Απριλίου του 2026 νομίζει πως το έχει ήδη κερδίσει…

Και τώρα μας συγχωρείτε… διακοπή. Έρχεται η τεράστια πρόκληση της Ευρώπης. Μαδρίτη ερχόμαστε…