Παντελής Διαμαντόπουλος

Ο Ολυμπιακός είχε ήδη καταταγεί δεύτερος παίρνοντας το δικαίωμα να παίξει στα προκριματικά του Champions league. Έπεσε η αυλαία μιας κακής σεζόν. Και αν οι Ολυμπιακοί έχουν κάτι να λένε για να χαμογελάσουν, αυτό είναι η 18η θέση στην league phase της μεγάλης ευρωπαϊκής διοργάνωσης, που δεν ήταν και πολύ εύκολο πράγμα να επιτευχθεί με τέτοιο πρόγραμμα και αντιπάλους.

Η ομάδα του Πειραιά στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος δεν έπαιξε τόσο άσχημα, όσο πολλοί είπαν. Η εικόνα του Ολυμπιακού στα περισσότερα ματς των play offs καλή ήταν, αλλά όσες φάσεις και να κάνεις, όσο κυριαρχία και να έχεις, αν δεν βάλεις γκολ, τότε θα ‘χεις ζητήματα. Δεν είναι όμως της παρούσης να συζητήσουμε για αυτό. Το πρέπον είναι να πούμε γιατί ο Ολυμπιακός δεν διατήρησε τα σκήπτρα. Πέρα από τα «μπράβο» στην πρωταθλήτρια ΑΕΚ, όλοι οι άλλοι έχουν χρέος να κάνουν αυτοκριτική. Ο Ολυμπιακός, δεν τα πήγε και τόσο καλά στις μεταγραφές. Διοίκηση και προπονητής δεν πήραν καλό βαθμό. Ναι, στην Ελλάδα ο κόσμος γουστάρει να τους χωρίζει.

Στην περίπτωση του Ολυμπιακού διαβάζεις και ακούς ατάκες του στυλ «ο Μαρινάκης φταίει», «ο Κοβάσεβιτς και ο Καρεμπέ τα θαλάσσωσαν» ή «ο Μεντιλίμπαρ και τα κολλήματά του χαντάκωσαν την ομάδα». Να με συμπαθάτε, αλλά όπως όλοι μαζί κερδίζουν έτσι και όλοι μαζί χάνουν. Εκτός αν μια διοίκηση ή ένας προπονητής κάνουν του κεφαλιού τους, χωρίς να συζητάνε. Για τον Ολυμπιακό μιλάμε όμως… Οπότε, επιστρέφω σε αυτό που έγραφα πιο πάνω. Χαμηλό βαθμό παίρνουν στον έλεγχο. Καμπελά, δανεικός. Στρεφέτσα, δανεικός. Μάντσα, δανεικός. Γιάρεμτσουκ , δανεικός. Και προσέξτε: Οι τρεις πρώτοι ήταν καινούργια αποκτήματα, όπου ο καθένας για διαφορετικούς λόγους δεν στάθηκαν.

Ο Γιάρεμτσουκ ένιωσε αδικημένος από τον προπονητή και ζήτησε τον χειμώνα να φύγει. Ο Ολυμπιακός με δυο λόγια δεν πήρε πράγματα από τις μεταγραφές του, πλην του Ταρέμι κι από αυτόν, στο πρώτο μισό της σεζόν. Τελείωσε η αγωνιστική περίοδος με χαφ τον Ροντινέι, τον Μεντιλίμπαρ να μην εμπιστεύεται να δώσει παιχνίδια στον Αντρέ Λουίς και να υπάρχει και ένας Κλέιτον που είναι άγνωστο αν μπορεί να βοηθήσει. Το χειρότερο; Με τις κινήσεις του Γενάρη, έγινε μπέρδεμα με τον αριθμό των μη κοινοτικών, αφού έπρεπε να κόβεται ένα φορ και ένα μπακ συνέχεια. Σε δυο θέσεις της ενδεκάδας, η ομάδα είχε μόνο μη κοινοτικούς. Και η μια από αυτές τις θέσεις ήταν του σέντερ φορ. Ένα άλλο θέμα, προέκυψε στην κουλούρα. Ο Ολυμπιακός έδειχνε πολύ γεμάτος. Όμως πλην του Έσε, όλοι οι άλλοι, εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν. Ο Μουζακίτης προς το τέλος χάθηκε. Ο Νασιμέντο πιο νωρίς.

Ο Ντάνι Γκαρσία είχε πάντα ψήφο εμπιστοσύνης από τον κόουτς, ενώ ο Σιπιόνι μάλλον θα μπορούσε να παίξει περισσότερο απ’ όσο τον είδαμε. Όσο ο Τσικίνιο ήταν σούπερ, η ομάδα πάταγε καλά. Όταν ο Τσικίνιο δεν μπορούσε ή απουσίαζε, υπήρχε θέμα. Ο Ολυμπιακός ουσιαστικά δεν αντικατέστησε ποτέ σε διάρκεια και ένταση τον Κωστούλα. Ναι, ξέρω ότι μπορεί να σας φαίνεται κάπως αυτό που διαβάσατε. Να πείτε «ρε Παντελή δηλαδή ο μικρός ήταν τόσο καλός;» Ναι. Απίστευτα καλός και η παρουσία του ειδικά σε μεγάλα ματς καταλυτική. Μιλάω πάντα για το στυλ του Μεντιλίμπαρ και την αβάσταχτη πίεση που θέλει ο Βάσκος να ασκεί στους αντιπάλους.

Μέσα σ’ όλα στην τελική ευθεία έπαψε να σκοράρει κατά ριπάς ο Ελ Κααμπί. Βγήκε πρώτος σκόρερ, αλλά όχι με τα γκολ που θα μπορούσε να ‘χε πετύχει. Το κόπα Άφρικα «του έκατσε βαρύ» σίγουρα (έτσι όπως εξελίχθηκε κιόλας), μετά πλάκωσε και το ραμαζάνι , γενικά ο Μαροκινός δεν ήταν ο «φονιάς» των πρώτων μηνών.

Στο κέντρο της άμυνας, όσο έπαιζαν Ρέτσος- Πιρόλα, ο Ολυμπιακός είχε το καλύτερο ντουέτο κεντρικών αμυντικών. Από ‘κει και πέρα, η προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Μεντιλίμπαρ αδίκησε τον Καλογερόπουλο (που του ‘δωσε και το σούπερ καπ) και έδειξε τεράστια επιμονή στον Μπιανκόν που στο τέλος έγινε το δεύτερο δεξί μπακ της ομάδας. Και επειδή σε μια ομάδα δεν είναι ποτέ όλα προβληματικά, ο Ολυμπιακός ήταν σταθερός στην πίεση. Ήταν η ομάδα με την μεγαλύτερη απειλή στον αντίπαλο και για τεράστιο χρονικό διάστημα για να του βάλεις γκολ, έπρεπε να κάνεις… αίτηση (ελέω και Τζολάκη). Μπροστά υπάρχει μονόδρομος. Κάθονται συζητάνε και αποφασίζουν. Ο προπονητής πρέπει να ξέρει τι θέλει και να το ζητήσει αλλά και να ακούσει! Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν βάσεις και πιστεύω ότι με σωστή ενίσχυση θα τα καταφέρουν στα προκριματικά του Champions league (στον δρόμο των μη πρωταθλητών) και θα περάσουν στην League phase της διοργάνωσης…