pagadakis_dimitris_color

Πολιτική της οδοντόκρεμας

Δημήτρης Παγαδάκης

Πρόκειται αναμφίβολα για βελτίωση. Από το ερώτημα “έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε;΄” έως την αναγνώριση ότι η χώρα διαθέτει ΑΟΖ, η εξέλιξη συνιστά μαθησιακή αναβάθμιση. Έστω κι αν μέχρι να την εμπεδώσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης τοποθετήθηκε με  «παρών» στην πρόσφατη συμφωνία Ελλάδας και Αιγύπτου για τη μερική οριοθέτηση της.

Ως εκ τούτου οι επιτελείς της Κουμουνδούρου και οι συνδαιτυμόνες του μπάρμπα Αλέκου στα Εξάρχεια χρειάζονται μάλλον περεταίρω φροντιστήρια γεωγραφίας. Ειδικά στον Αφρικανικό χάρτη απέναντι στον οποίο διατελούν σε σύγχυση. Αναγκαστικά κάποιος πρέπει να τους εξηγήσει ότι το Σαχέλ δεν είναι κάτι σαν τη Σανέλ. Ούτε σαν τους ομοιοκατάληκτους ΑνΕλ, που τους έμαθαν να γράφουν, και να υπογράφουν, με το δεξί.

Είναι μια αχανής Υποσαχάρια λωρίδα γης που εκτείνεται από τον Ατλαντικό ωκεανό έως την Ερυθρά θάλασσα και περιλαμβάνει 10 διαφορετικές χώρες κατά μήκος 6.500 χλμ. Μια τεράστια απόσταση στην οποία ακόμη και αν όλες οι ελληνικές χερσαίες δυνάμεις παρατάσσονταν εκεί , θα έβλεπε ο ένας τον άλλο με το κιάλι.

Κάπου εδώ προσεγγίζεται το ζητούμενο ανάμεσα σε γεωγραφία και γεωπολιτική. Για να φρεσκαριστούν κάμποσες μνήμες, να υπενθυμιστεί ότι πριν τρία χρόνια ο τέως Έλληνας πρωθυπουργός, στην Άτυπη Σύνοδο των ηγετών της ΕΕ στις Βρυξέλλες, συμφωνούσε ότι το Σαχέλ αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα. Όχι μόνο εν γένει για την ΕΕ, αλλά και για κάθε ένα από τα κράτη μέλη της. Άρα και την Ελλάδα.

Παρών επίσης στο Στρασβούργο, ενστερνίστηκε τα συμπεράσματα συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την έναρξη στρατιωτικό- αστυνομικής επιχειρησιακής λειτουργίας κοινής δύναμης σε αυτή τη πολύπαθη περιοχή που μαστίζεται από την πείνα και την τρομοκρατία.

Έτσι απλά κι αμέριμνα. Χωρίς αντίρρηση, δίχως ένσταση, ούτε καν ένα αστερίσκο διαφοροποίησης, χάριν υπεράσπισης του προοδευτικού πασιφισμού και της ριζοσπαστικής αλλεργίας στις ένοπλες εκστρατείες. Προς τιμήν, τέλος πάντων, των ηρωικών παραδόσεων του αντί-νεοαποικιοκρατικού κινήματος.

Ενδεχομένως δεν καταλάβαινε τι ακριβώς συνομολογούσε τότε. Είτε, κουτοπόνηρα πίστευε πως η στρατιωτική αρωγή της χώρας θα εξαντλούνταν σε αγωνιστικούς χαιρετισμούς προς τα “κορόιδα” που μάχονται στη περιοχή κατά των τζιχαντιστών τρομοκρατών και του επιθετικού ισλαμικού φονταμενταλισμού που συνδέεται με δίκτυα του ISIS και της Αλ Κάιντα.

Τα φέρνει όμως έτσι η ζωή ώστε η πραγματικότητα διαλύει όλες τις αυταπάτες. Αλλά δεν εξατμίζει πάντα και την υποκρισία. Εξ αιτίας της ευνοϊκής για τη χώρα Ελληνογαλλικής Συμφωνίας εμφανίζεται ο εκπρόσωπος του κόμματος του να μοιρολογεί συντετριμμένος για το ενδεχόμενο το παιδί της ειρηνικής Ελληνίδας μάνας να βρεθεί σε “γαλλικές” στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Αφρική.

Τέτοια ευαισθησία,ωστόσο, δεν είχε επιδείξει προς τους γονείς των Ελλήνων φαντάρων και αξιωματικών που υπηρέτησαν στις Νατοϊκές δυνάμεις του Αφγανιστάν. Όπως ακριβώς δεν έχει σπαράξει προκαταβολικά και για εκείνες τις μητέρες από Βέλγιο, Τσεχία, Δανία, Εσθονία, Γαλλία, Ολλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία, Σουηδία, Ιταλία, Ουγγαρία και Ρουμανία, οι ένστολοι γιοι και οι κόρες των οποίων συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή task force TAKUBA στο Σαχέλ.

Στην ίδια περιοχή όπου η Τουρκία, υποδυόμενη την “μάνα” των απανταχού μουσουλμάνων, εξοπλίζει την εξτρεμιστική ισλαμιστική οργάνωση Μπόκο Χαράμ που δρα στη βόρεια Νιγηρία. Αλλά ποιος να του εξηγήσει τώρα ότι είναι προς το συμφέρον της χώρας η περιφερειακή οργάνωση της ελληνικής άμυνας. Ατυχώς, όλα αυτά συνιστούν ψιλά γράμματα για όσους η γεωγραφία και η γεωπολιτική σκονίζεται στα ράφια των εμμονών τους.

Το κακό για το κόμμα της τρέχουσας αξιωματικής αντιπολιτευσης είναι ότι ξεσηκώνει φασαρία, με τη στείρα απόκριση του στη «ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής» με τη Γαλλία. Το χειρότερο, εκφράζει προσχηματικές επιφυλάξεις σε μια συμφωνία που ενισχύει της προληπτική αποτρεπτική ισχύ της χώρας.

Ψάχνει με γραφικότητα να βρει ψεγάδια και να ανακαλύψει τρύπες σε μια διευρυμένη διακρατική συνεργασία που προϋποθέτει ότι και ο Γάλλος φαντάρος θα υπερασπιστεί πχ το Καστελόριζο, τις Οινούσσες, το Φαρμακονήσι σε περίπτωση επίθεσης κατά της Ελλάδας. Και το ίδιο τη καταψηφίζει ενοχλημένο - τι να πει κι ο Ερντογάν; - προφασιζόμενο την αδάμαστη θέλησή του να μη πατήσει ελληνική αρβύλα στο Σαχέλ.

Τι τα θέλετε; Τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια. Εκθέτοντας τον φοβικό εσωκομματικά επικεφαλής ενός κόμματος δίχως αντιπροτάσεις και γκάμα επιχειρημάτων. Παρά μόνο μικροκομματική επικοινωνιακή σκόπευση, χωρίς ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο στο επίπεδο των διεθνών συμμαχιών.

Πώς να μη γίνει μετά περίγελος όταν συμπεριφέρεται σαν το καχύποπτο που τους χαρίζουν γάιδαρο και εκείνος τον κοιτά στα δόντια; Προφανώς μετά από τέτοια ενδελεχή οδοντική παρατήρηση θα συνεχίσει μάλλον να ασκείται σε κρίσιμα θέματα τη εξωτερικής πολιτικής με βερμπαλισμό που διαθέτει την υφή οδοντόκρεμας. Η οποία ως γνωστόν όταν βγει από το σωληνάριο είναι ακατόρθωτο να επιστρέψει σε αυτό.
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

Best of Network