Άννα Παναγιωταρέα

Ωστόσο, ΕΛΑΣίτες θεώρησαν ότι «η fake ανάρτηση ήταν χτύπημα κάτω από τη μέση στον πρόεδρο». Το νεότευκτο κόμμα ΕΛΑΣ επιχειρεί να συστηθεί ως μακρινός απόγονος του Γράμμου και του Βιτσίου, όχι, βέβαια, της πλατείας Κουμουνδούρου, της ξορκισμένης με τον απήγανο των αρχαίων ημών προγόνων! Κάτω από την αναδημοσίευση σε γνωστό site γράφτηκε ότι «η δήθεν ανάρτηση Τσίπρα αποτελεί τεράστια κακοήθεια απέναντι στους ανθρώπους στο Μάτι». Συμφωνώ. Είναι, τω όντι, κακοήθεια, αλλά η ανάρτηση ούτε fake news ήταν, ούτε «χτύπημα». Είχε όνομα, επίθετο και ιδιότητα...

Μόνος του ο πρόεδρος αποφάσισε να κάνει τοιαύτη δήλωση για τις πυρκαγιές -μεταθέτοντας τη συζήτηση περί ευθυνών αργότερα- ή έτσι του συνέστησαν οι σύμβουλοί του; Και καλά αυτοί. Ο ίδιος δεν αντιλαμβάνεται ότι -συνειρμικά- η ανάρτησή του για φωτιές και για την απώλεια τεσσάρων ανθρώπων θα ανακαλούσε την τραγωδία στο Μάτι; Τα όσα συνέβησαν κατά τη διακυβέρνησή του, ενώ είχε υποσχεθεί τα πάντα, απέδειξαν ότι ήταν τέλεια απαράσκευος, επικίνδυνα ανίδεος και αυτάρεσκα νάρκισσος. Μπορεί να πιστεύει ότι για την τραγωδία της 23ης Ιουλίου στο Μάτι, που το πέρασμά της άφησε στην Ελλάδα πληγή ανήκεστη, δεν έχει πολιτική ευθύνη; Η ανυπαρξία ενσυναίσθησης είναι τόσο πρόδηλη, λέγοντας -σαν να βγήκε από κολυμβήθρα του Σιλωάμ- ότι «σε λίγους μήνες θα κυβερνήσω». Κι εγώ σε λίγους μήνες θα γίνω... Νικόλ Κίντμαν, αλλά δεν εκτίθεμαι.

Θυμάστε ότι τον Αύγουστο του 2018, αντί να πάει στο Μάτι, πήγε κρουαζιέρα στο Αιγαίο να ξεκουραστεί. Τον Νοέμβριο του 2018, τρεις μήνες μετά, συνάντησε τους πυρόπληκτους, τους πολυτραυματίες, τους μαυροφορεμένους συγγενείς στο Μάτι. Γηραιά κυρία τού παραπονέθηκε ότι δεν πήρε το γλίσχρο βοήθημα των 2.000 ευρώ κι εκείνος της απάντησε: «Και να έπαιρνες τα 2.000 ευρώ, τι θα έκανες εσύ με αυτά τα χρήματα; Θα τα σπατάλαγες»! Κυνισμός; Απίστευτος!

«Οπου και να σταθούμε», έγραψε στην ανάρτησή του, «αυτές τις μέρες η Ελλάδα μάς πληγώνει» -παραφθορά στίχου του Γ. Σεφέρη*- «οι φωτιές καταστρέφουν δάση, ανθρώπινες ζωές, σπίτια, υποδομές. Μια τραγωδία ανθρώπινη, περιβαλλοντική, εθνική είναι σε εξέλιξη». Αλήθεια; Δεν πάει δάση, σπίτια και υποδομές να γίνουν στάχτη και μπούρμπερη; Σπίτια, υποδομές και δάση ξαναγίνονται. Το Μάτι ξαναγεννήθηκε. Εκατόν τέσσερις άνθρωποι χάθηκαν. Τα τρομακτικά λάθη που έγιναν στη διαχείριση της πυρκαγιάς, χωρίς σχέδιο εκκένωσης, χωρίς ενημέρωση, χωρίς εναέρια -ξέμειναν να φυλάνε τους Αγίους Θεοδώρους- λογίζονται περασμένα ξεχασμένα; Αν υπήρχε το 112, θα είχαν σωθεί. Η κρατική τηλεόραση, αν μετέδιδε SOS για την πύρινη λαίλαπα, κάποιοι θα είχαν γλιτώσει. Ο Τσίπρας πιστεύει ακόμη ότι μπορεί να αποδώσει τις ευθύνες του στην κακιά ώρα;

Στην ανάρτησή του αναφέρεται σε «ευθύνες και δικαιολογίες» που θα αποδοθούν σε μετέπειτα χρόνο, καλώντας μας «το πένθος των τεσσάρων που χάθηκαν να το κάνουμε και δικό μας πένθος».

Γιατί δεν βρήκε τέτοια λόγια στις 24 Ιουλίου, που η τραγωδία άφησε άπνοη την Ελλάδα; Αλλά στην ΕΡΤ, στις 23 Ιουλίου το βράδυ, ενώ είχε ενημερωθεί ότι οι κίτρινοι σάκοι έφταναν από τις 7.30 στα νοσοκομεία, γεμίζοντας τους νεκροθαλάμους, ρώτησε, ο αθεόφοβος, δήθεν αφελώς, τον μετεωρολόγο:

- Θα πέσουν αύριο οι άνεμοι;
- Θα πέσουν.
-Τότε θα δούμε τις ζημίες...

Την επομένη θα έβλεπε τις ζημίες στο δάσος, στα σπίτια, στις υποδομές; Αυτά μετρούσαν εκείνη την ώρα; Παραμύθιαζε στην τηλεόραση γονείς, παιδιά, συγγενείς και φίλους που αγωνιούσαν για τους εγκλωβισμένους και ανήμπορους στα σπίτια τους, για εκείνους που έτρεχαν προς τη θάλασσα -κάποιοι δεν έφτασαν ποτέ ή «έφυγαν» περιμένοντας, μέσα στο καυτό νερό, το Λιμενικό-, τους άτυχους οδηγούς που η Αστυνομία έστειλε πίσω, από τη Μαραθώνος, στο φλεγόμενο Μάτι!

Γράφει: «Και δεν πρέπει να δεχθούμε ότι αυτή η τραγωδία είναι η δραματική απάντηση στην κλιματική κρίση». Η τραγωδία στο Μάτι, στις 23 Ιουλίου του 2018, δεν ήταν η απάντηση της κλιματικής κρίσης που αυτές τις μέρες δοκιμάζει σκληρά την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, τον Καναδά, την Ουάσιγνκτον -περιοχή Σποκάν-, το Ορεγκον, το Αϊντάχο. Ηταν η απάντηση για τις διαλυμένες Πυροσβεστική και Αστυνομία, για τις δημόσιες υπηρεσίες που το κομματικό κράτος έλεγχε με ανίκανους προϊσταμένους, για το ανύπαρκτο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Σήμερα, η κλιματική κρίση, με megafires, μεγα-πλημμύρες, τρομακτικές καταστροφές, απώλειες σε ανθρώπινες ζωές είναι εδώ δείχνοντας τα δόντια της, με τραγικές συνέπειες σε όλο τον κόσμο. Η διαφορά είναι μία: ότι τώρα και το κράτος είναι εδώ και ο πρωθυπουργός δεν κάνει βραδινή εκπομπή στην ΕΡΤ με υπουργούς και περιφερειάρχη σκηνικό, συγκατανεύοντας σαν Χορός αρχαίας τραγωδίας ότι «αύριο θα μετρηθούν οι ζημίες»...

Oταν περάσει κι αυτή η δοκιμασία που βιώνουμε και ο ΕΛΑΣίτης πρόεδρος ζητήσει ευθύνες από την κυβέρνηση για κάμπη, βουνά και θάλασσες, καλό είναι οι πολίτες να θυμούνται: ο Τσίπρας κι αν εγέρασε και άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του. Τη μεγίστη ζημία προκάλεσε η αφέλεια όσων πολιτών πίστεψαν ότι αυτός και η παρέα του μπορούσαν να κυβερνήσουν τη χώρα. Δις εξαμαρτείν; Ούτε λόγος.

* «Οπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει», στίχος του Γ. Σεφέρη, από το ποίημα «Με τον τρόπο του Γ.Σ.», συλλογή «Τετράδιο Γυμνασμάτων», τυπ. Ταρουσόπουλου, 1940.