Γιάννης Σερέτης

Δεν του άξιζε του Παναθηναϊκού να αποκλειστεί απ’ αυτή την ομάδα. Η CSKA 1948 ήταν πολύ πιο διαβασμένη από την αφελή Πάξι. Ηταν πολύ πιο «καπάτσα», ήξερε να κλείνεται στο καβούκι της αποτελεσματικά. Ηταν και πιο έτοιμη – εδώ που τα λέμε – από τον Παναθηναϊκό, διότι είχε αγωνιστεί και σε τέσσερα ματς πρωταθλήματος. Όμως παρά την πειθαρχία της, τους καλούς στόπερ και δυο – τρεις επικίνδυνους μεσοεπιθετικούς, το μεγαλύτερο πλεονέκτημά της συγκριτικά με τον Παναθηναϊκό σε μια… πράσινη έδρα στη Σόφια, ήταν η φυσική της κατάσταση. Κι αυτό φάνηκε πολύ περισσότερο στην παράταση, ειδικά μετά από τον τραυματισμό του καταπληκτικού Ρικ Φαν Ντρόνγκελεν, ο οποίος στα τελευταία δέκα λεπτά έτρεχε κουτσαίνοντας (!) και προσπαθούσε να μαρκάρει στη μεσαία γραμμή ή και στην επίθεση διότι ο Παναθηναϊκός δεν είχε επιπρόσθετη διαθέσιμη αλλαγή.

Ο Παναθηναϊκός δεν προκρίθηκε στη Βουλγαρία επειδή έπαιξε μπαλάρα, αλλά επειδή έπαιξε με τη νοοτροπία του Φαν Ντρόνγκελεν. Του μαχητή. Του πολεμιστή. Όχι του «ανώτερου», του «μπαλάτου», του κλασάτου. Προκρίθηκε με μόχθο, με ιδρώτα! Και ασφαλώς με την ατομική ποιότητα. Με το ταλέντο. Του Λιβάι Γκαρσία και του Ντέσερς. Δυο φάσεις – ένα γκολ ο καθένας. Και των δυο στόπερ. Του τρομερού Ντε Φράι και του αντι – Ινγκασον, Φαν Ντρόνγκελεν. Ο Παναθηναϊκός τελείωσε το ματς με αριστερό μπακ χαφ τον Κοντούρη και στόπερ τους Τουμπά – Ντε Φράι κι αυτό τα λέει όλα σε μια βραδιά που εξελίχθηκε σε θρίλερ λόγω του Τζέισον Νίστρουπ...

Οι Πράσινοι είχαν δεχθεί μόνο μία φάση μέχρι το 80’. Μια, στο 7’, από λάθος του καλού σε γενικές γραμμές Κάτρη. Και στο 80’ ο Δανός κόουτς αντικαθιστά τον Ζαρουρί με τον Τουμπά, σαν να στέλνει το μήνυμα της οπισθοχώρησης χωρίς να πιέζεται η ομάδα του! Ο Παναθηναϊκός γύρισε πίσω στα τελευταία 15 λεπτά, δέχθηκε το γκολ της ισοφάρισης, το έκανε θρίλερ με τέσσερις στόπερ χωρίς λόγο! Εστειλε το ματς στην παράταση και λίγο έλειψε να αποκλειστεί από το πουθενά, από μια λανθασμένη απόφαση του προπονητή του. Και δεν ήταν η μοναδική! Πιστώνεται το γεγονός ότι ξεκίνησε με τον Λιβάι Γκαρσία στην αρχική ενδεκάδα, αλλά χρεώνεται ότι άφησε στον πάγκο τον μοναδικό επικίνδυνο χαφ του Τριφυλλιού. Όταν μπήκε ο Γιάγκουσιτς στο 65’ αντί του Ραστόντερ ο Παναθηναϊκός που ήδη πίεζε πολύ περισσότερο από την εκκίνηση του β’ μέρους απέκτησε τον απόλυτο έλεγχο του ματς. Και τον έχασε μετά το 80’, διότι ο Νίστρουπ αντί να βάλει τον Κοντούρη ή τον Ταμπόρδα στη θέση του Ζαρουρί «γύρισε» την ομάδα του πίσω με την επιλογή του Τουμπά!

Ανησυχητικά για τους Πράσινους όλα αυτά από τον Δανό κόουτς και τα καταγράφουμε, όπως και τα θετικά του. Όπως ανησυχητική ήταν και πάλι η απόδοση του Καμαρά που είναι υπέροχος με την μπάλα στα πόδια, αλλά «λίγος» σε εντάσεις/κλεψίματα/επιθετικό πρέσινγκ και βεβαίως του Τσιριβέγια ο οποίος δεν είναι «οκτάρι». Το «οκτάρι» του Παναθηναϊκού θα είναι ο Κινγκς Κάνγκουα που τρέχει σαν τρελός, δημιουργεί και σκοράρει. Και όλοι περιμένουν και το καινούριο 6-8άρι, να δούμε ποιου τη θέση θα πάρει διότι θα μαζευτούν πλέον πολλοί στη μεσαία γραμ,ή και δεν θα χωρούν όλες οι μεταγραφές…

Ο Παναθηναϊκός κερδίζει χρόνο και αυτοπεποίθηση. Βρίσκει ενότητα, αρχίζει να το χαίρεται, δείτε τους πανηγυρισμούς όλων στα δύο γκολ! Το άγχος δεν θα του φύγει αν δεν μπει στη League Phase του Conference League και δεν σχηματοποιηθεί ολοκληρωτικά όταν όλοι βρεθούν στις θέσεις τους. Κέρδισε χθες και τον Λιβάι, τον Ντέσερς, τον Πένια που ήταν και πάλι alert σε δύο τετ α τετ, τον Κάτρη: δεν είναι λίγο πράγμα αν αναλογιστεί κάποιος ότι του έλειπαν και οι δυο βασικοί του δεξιοί μπακ και πριν από μία εβδομάδα είχε ξεμείνει με έναν φορ που θα είναι ο… 4ος φορ του στη σεζόν! Ομως τα κενά και τα προβλήματα στη μεσαία γραμμή του «φωνάζουν».

Αν βρει τον τρόπο να προκριθεί, θα εξοστρακίσει και την πίεση. Αν όχι, η εκκίνηση της σεζόν θα φορτιστεί με αρνητικά ιόντα…