hiotis_vasilis

Ποιο μαχαίρι και ποιο κόκκαλο...

Βασίλης Χιώτης

Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι σοβαρό στο ποδόσφαιρο, ακούμε τα ίδια και ίδια. Χρόνια τώρα η ίδια “καραμέλλα”.

“Πρέπει να αγνοήσουμε το πολιτικό κόστος”. “Πρέπει να ισχύσουν αυστηροί κανόνες”. “Το μαχαίρι πρέπει να φτάσει στο κόκκαλο”.

Τα ίδια ακούσαμε και χθες. Σε πρώτη φάση από τον υφυπουργό Αθλητισμού. Σε δεύτερη φάση από τον πρωθυπουργό, όταν συναντήθηκε με τον Σταύρο Θεοδωράκη.


Λες κι ήταν η πρώτη φορά που διακόπτεται αγώνας. Λες κι ήταν η πρώτη φορά που ποδοσφαιρικοί παράγοντες μπαίνουν στον αγωνιστικό χώρο, μαζί με τους μπράβους τους και τους χουλιγκάνους τους.

Όποιος λοιπόν θέλει να επιβάλλει κανόνες, μπορεί να τους επιβάλλει πολύ εύκολα. Αρκεί πραγματικά να το εννοεί, πως δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος.


Υπάρχει ένα απλό παράδειγμα που το αποδεικνύει:

Κάθε φορά που ελληνική ομάδα αγωνίζεται σε ευρωπαϊκή διοργάνωση δεν κουνιέται φύλλο! Ούτε καπνογόνα, ούτε μηχανάκια στις κερκίδες, ούτε ρολά ταμειακών μηχανών και φυσικά ούτε τσαμπουκάδες στον αγωνιστικό χώρο. Διότι οι παρατηρητές είναι διεθνείς και πολύ αυστηροί. Κι επειδή οι αποφάσεις για τις ποινές δεν μπορούν να επηρεαστούν, κανείς δεν ρισκάρει την βαριά τιμωρία και τον αποκλεισμό από τις χρυσοφόρες διοργανώσεις.

Ενώ όταν οι ίδιες ομάδες αγωνίζονται στο ελληνικό πρωτάθλημα, οι οπαδοί και οι παράγοντές τους, κυριολεκτικά ξεσαλώνουν.

Οι ίδιες ομάδες, με τους ίδιους οπαδούς και τους ίδιους παράγοντες συμπεριφέρονται σαν να βρίσκονται σε εκκλησία Τρίτη με Πέμπτη και τα σπάνε το Σαββατοκύριακο!


Όποιος θέλει λοιπόν να φτάσει το μαχαίρι ως το κόκκαλο, μπορεί να κάνει κάτι πολύ απλό: Να ζητήσει από την UEFA να μας δανείσει τους παρατηρητές της και να αποφασίζει η ίδια για τις ποινές και τις τιμωρίες, αντί της ΕΠΟ που αν χρειαστεί συνεδριάζει και μεσάνυχτα για να ανοίξει τις κερκίδες και να διαγράψει τις “καμπάνες”.

Και μην ακουστούν και πάλι τίποτα διαμαρτυρίες για παρεμβάσεις στο αυτοδιοίκητο του ελληνικού ποδοσφαίρου... Όποιος θέλει αυτοδιοίκητο θα πρέπει και να ξέρει να διοικεί...

Αν πάλι η κυβέρνηση επιθυμεί να λύσει μόνη της το πρόβλημα, ας θεσπίσει αντικειμενικά και πάγια κριτήρια τιμωρίας της βίας στα γήπεδα.

Όποια ομάδα κριθεί υπαίτια για επεισόδια ή διακοπή αγώνα να τιμωρείται στο εξής με αφαίρεση συγκεκριμένων βαθμών που δεν θα αλλάζουν. Όποια ομάδα προκαλέσει επεισόδια και διακοπή αγώνα για δεύτερη φορά να υποβιβάζεται κατηγορία. Μόλις τιμωρηθεί η πρώτη ομάδα, δεν θα ξαναδούμε επεισόδια στα γήπεδα...


Τόσο απλά είναι τα πράγματα, για όποιον πραγματικά θέλει να λύσει το πρόβλημα και δεν επιδιώκει απλώς να χωρίσει τις ομάδες σε φιλικές και εχθρικές. Αν δεν την νοιάζει την κυβέρνηση ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα, τότε το πρωτάθλημα θα το κατακτήσει ο καλύτερος.

Αν όμως ο πρωθυπουργός υπόσχεται να ανεβάσει το πρωτάθλημα στην Θεσσαλονίκη μέχρι να λειτουργήσει το Μετρό κι οι υπουργοί φιλοξενούνται στις σουίτες των ΠΑΕ, τότε ασφαλώς και την κυβέρνηση την νοιάζει ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα.

Και μια τέτοια κυβέρνηση δεν μπορεί να φτάσει ποτέ το μαχαίρι στο κόκκαλο...

ΣΧΟΛΙΑ (1)

Οπως ο ερυθρός φασισμός.

Το αιώνιο πρόβλημα, της επιλεκτικής απονομης της δικαιοσύνης. Όπου βρίσκουν έδαφος η αφρόκρεμα της εγκληματικοτητας , της παραβατικοτητας .Και ετσι είχαμε και το παγκόσμιο φαινόμενο της εφορμησης του Ιβάν του τρομερού, στον αγωνιστικό χώρο. Αποδειξε για άλλη μια φορά, την ελλειμματικης δικαιοσύνης, συντάγματος, νομολογιας , εισαγγελεων κτλ. Για να κάνει το ηλιθιο κατασκεύασμα, η πενταημερη, το δικό του τσιφλίκι, την δικιά του φεουδαρχια , την δικη τους συμμορία. Με τα λεφτά του Πουτιν , να αγοράσουν την βόρεια Ελλάδα και ειδικά την Χαλκιδική. Το ακουνε αυτά, τα κομμουνια και κατουριουνται από την χαρά τους. Να ο πατερουλης, η σχιζοειδης παράνοια είναι κοντά μας. Να η δύναμη μας, τα γιουσουφάκια, ο στρατος κατοχης, το δημοσιουπαλληλικο κατεστημενο, έχει μεγαλώσει. Όπως και ο φασισμός ο ερυθρός. Και ας τολμήσει οι δημοσιογραφια, να το αναφέρουν.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία