Με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης αναφέρθηκε στην κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, υποστηρίζοντας πως «πρέπει να πεθάνουν άνθρωποι για να αλλάξει κάτι».
Το βράδυ της Δευτέρας 21 Σεπτεμβρίου, ο ερμηνευτής έστειλε ένα μήνυμα κατά τη διάρκεια της συναυλίας του στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, μιλώντας για περιπτώσεις ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους, συνδέοντας τις απώλειες αυτές με αλλαγές που ακολούθησαν.
Στο ίδιο πλαίσιο έκανε έμμεση αναφορά και στον πρόσφατο θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, καθώς και στη συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από τον χώρο της υγείας μετά την ξαφνική απώλειά του.
Μιλώντας για την ανάγκη να συνεχίζεται η προσπάθεια για αλλαγές, ο τραγουδιστής είπε από τη σκηνή: «Από λίγα πράγματα παίρνουμε κουράγιο, αλλά είναι σημαντικά όλα. Και ειδικά σε μία χώρα που βλέπεις ότι πρέπει να χυθεί αίμα, να πεθάνουν άνθρωποι για να αλλάξει κάτι. Είτε είναι ο Σαχζάτ Λουκμάν, είτε είναι ο Παύλος Φύσσας, είτε είναι ο Ζακ Κωστόπουλος, η Zackie Oh, που η επέτειος του θανάτου της, της δολοφονίας της είναι σήμερα. Είτε είναι τόσοι συνάνθρωποί μας στα Τέμπη, είτε είναι διάσημος συνάδελφος σε ιατρείο στο Κολωνάκι. Κάποιος πρέπει να πεθάνει πάντα για να αλλάξει κάτι. Που ζούμε; Χρειάζεται αυτή ανθρωποθυσία εδώ».
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης κατέληξε, πριν συνεχίσει το πρόγραμμά του: «Και μετά περνά ο καιρός και έντρομος συνειδητοποιείς ότι και πάλι δεν έχει αλλάξει τις περισσότερες φορές. Όμως δεν τα βάζουμε κάτω, γιατί όπως είπε ο Βασίλης Μάγγος "κι ας μην νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα, πάντα μέχρι το τέλος, μέχρι την τελευταία στιγμή. Πάντα θα ξημερώνει"».
Ο Γιώργος Μαζωνάκης πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 54 ετών, έπειτα από ανακοπή που υπέστη κατά τη διάρκεια θεραπείας πλασμαφαίρεσης στην ιδιωτική κλινική Stem Cell στο Κολωνάκι. Για την υπόθεση κατηγορούνται οι γιατροί Ηλίας Θεοδωρόπουλος και Ιωάννα Γάκα, οι οποίοι έχουν προφυλακιστεί αντιμετωπίζοντας την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο δια παραλείψεως.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.