Οι δύο ηθοποιοί, που έγιναν γνωστοί μέσα από τη δημοφιλή σειρά «Dawson's Creek», διατηρούσαν σχέση και στην πραγματική ζωή από το 1998 έως το 1999, με τη Χολμς να έχει χαρακτηρίσει τότε τον Τζάκσον ως τον «πρώτο της έρωτα». Παρά τον χωρισμό τους, κατάφεραν να διατηρήσουν φιλικές σχέσεις και να συνεχίσουν να συνεργάζονται μέχρι το φινάλε της σειράς το 2003, ενώ οι χαρακτήρες τους απέκτησαν και τηλεοπτική σχέση στις τελευταίες σεζόν.
Οι δύο ηθοποιοί συναντήθηκαν ξανά επαγγελματικά στην ταινία «Happy Hours», την οποία έχει γράψει και σκηνοθετήσει η Κέιτι Χολμς. Σε ανάρτησή της στο Instagram, όπου προωθούσε την ταινία με κοινή τους φωτογραφία, ένας θαυμαστής σχολίασε «θα έπρεπε να είναι ζευγάρι», σχόλιο που η ίδια επέλεξε να κάνει like, με αποτέλεσμα πολλοί να θεωρούν πως δεν ήταν τυχαία αυτή η κίνησή της.
Στα σχόλια παρενέβη και η Κίμπερλι Βαν Ντερ Μπικ, σύζυγος του εκλιπόντος πρωταγωνιστή της σειράς Τζέιμς Βαν Ντερ Μπικ, γράφοντας: «Το λατρεύω αυτό».
Κλείσιμο
Η Κέιτι Χολμς και ο Τζόσουα Τζάκσον εθεάθησαν πρόσφατα μαζί σε εκδήλωση στη Νέα Υόρκη, ενισχύοντας τις φήμες για τη στενή τους σχέση, παρόλο που δεν υπάρχει καμία άλλη ένδειξη επανασύνδεσης.
Joshua Jackson and Katie Holmes reunite for a “Dawson’s Creek” moment at the “Brunello: The Gracious Visionary” NYC premiere. pic.twitter.com/uN5e2R4vFh
Παρά τις διαφορετικές πορείες στην προσωπική τους ζωή, και οι δύο έχουν δηλώσει ότι διατηρούν μια βαθιά σύνδεση, με τον Τζάκσον να παραδέχεται σε πρόσφατη συνέντευξη πως παραμένουν «πολύ κοντά», έστω κι αν δεν επικοινωνούν συχνά.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.