Με αφορμή τον θεατρικό μονόλoγο που παρουσιάζει αυτή τη σεζόν, ο Γιώργος Καρκάς μίλησε στο περιοδικό Λοιπόν για την μακρόχρονη μάχη που έδωσε με τις ουσίες αλλά και την περιπέτειά του με τη δικαιοσύνη.
Στην ερώτηση τι άλλαζε στη ζωή του αν είχε ένα μαγικό ραβδί ο ίδιος απαντά: «Αν είχα ένα μαγικό ραβδί δεν θα πήγαινα ποτέ να μπλέξω με τα μούτρα στις ουσίες στα 26 μου χρόνια. Ενώ, μέχρι τότε ούτε που κάπνιζα, όταν δοκίμασα ουσίες έπεσα με τα μούτρα. Συνδύαζα τρεις ουσίες μαζί κλπ. Το μυαλό μου δεν υπήρχε, είχε καταστραφεί όλη η δομή του εγκεφάλου μου. Δεν σκεφτόμουν τίποτα, επικρατούσε το απόλυτο χάος μέσα μου. Αυτό στα 28 μου, κατέληξε να μπλέξει σε κάτι πολύ οριακό, όπως ήταν η περιπέτειά μου με τη δικαιοσύνη που όλοι γνωρίζουν, απειλώντας την ύπαρξή μου την ίδια, αλλά και την κοινωνική μου υπόσταση. Κατέληξα εκεί σε μια στιγμή αδυναμίας λόγω της εξάρτησης. Έγινα το παιχνίδι κάποιων».
Στη συνέχεια εξήγησε πώς κατάφερε να ξεφύγει από τις ουσίες αλλά και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του με τη δικαιοσύνη: «Εμένα μου έπεσαν όλα μαζί και τα πάλεψα ταυτόχρονα. Εν μια νυκτί συνειδητοποίησα ότι είμαι ένας άνθρωπος μπλεγμένος με τις ουσίες που κάποιος τον κατηγορεί ότι τον βίασε. Ξαφνικά έπρεπε να εξηγήσω σε όλους αν είμαι ναρκομανής και πόσο ναρκομανής είμαι. Το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα που είναι η διασφάλιση των προσωπικών μου δεδομένων είχε καταπατηθεί με θεσμικές διαδικασίες. Πλέον, οι θεσμοί λειτουργούν ως οίκοι ανοχής απέναντι στον πολίτη. Βρέθηκα να στερούμαι την ελευθερία μου, να με βλέπω στην τηλεόραση ως εγκληματία και ταυτόχρονα να είμαι μια ψυχή και ένας εγκέφαλος κατεστραμμένοι. Έλεγαν για μένα ότι είμαι πρεζάκιας, ότι έχω βιάσει και ασχολιόντουσαν με το πώς αγαπάω και πώς κάνω έρωτα. Είπα τότε στον εαυτό μου “ή ζεις ή πεθαίνεις”».
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.