Τζίτζι Χαντίντ: Η εκκεντρική φωτογράφισή της - «Βαρέθηκα να με βλέπω πάντα με τον ίδιο τρόπο»
Το μοντέλο θέλησε να ξεφύγει από τα συνηθισμένα πρότζεκτ που αναλαμβάνει και να κάνει κάτι διαφορετικό - «Μου αρέσει περισσότερο να υποδύομαι έναν χαρακτήρα, παρά να ποζάρω με κλασσικά κομμάτια», είπε
Συνέντευξη παραχώρησε ηΤζίτζι Χαντίντ, με αφορμή τη φωτογράφισή της για την Ιταλική Vogue.
Το διάσημο μοντέλο θέλησε να ξεφύγει από τα «συνηθισμένα» κι ακολούθησε αυτή τη φορά ένα διαφορετικό πρότζεκτ. Ειδικότερα, φωτογραφήθηκε με τα μαλλιά της σηκωμένα ψηλά, έντονο μακιγιάζ και ένα μαύρο σύνολο, θυμίζοντας δραματική ηθοποιό.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, ο λόγος που το έκανε αυτό ήταν, γιατί έχει «βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια». «Μου αρέσει να αναζητώ μια εικόνα λίγο υπερβολική και εκκεντρική. Για αυτό επέλεξα συγκεκριμένους συνεργάτες. Ως μοντέλο, σε αυτό το σημείο της καριέρας μου λέω: "Τζίτζι, χάρηκα. Θα θυμώσεις αν διαλέξω μια πιο funky πόζα;". Βαρέθηκα να βλέπω τον εαυτό μου πάντα με τον ίδιο τρόπο», δήλωσε το μοντέλο.
«Θέλω να μεταδώσω μια γνήσια και αυθεντική αισθητική. Οι άνθρωποι πρέπει να εμπνέονται από τη μόδα και να τη βιώνουν σαν πηγή έμπνευσης», τόνισε.
Το γνωστό μοντέλο αναφέρθηκε επίσης, στον σχεδιαστή Virgil Abloh, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν έναν χρόνο, σε ηλικία μόλις 41 ετών, μετά από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο.
Η Τζίτζι Χαντίντ ήταν καλή του φίλη και όπως ανέφερε, ακόμα δεν έχει συνειδητοποιήσει τον χαμό του. «Δεν υπάρχουν λόγια. Έχει επηρεάσει τόσους πολλούς ανθρώπους και σε τόσους πολλούς διαφορετικούς τομείς, όπως η τεχνολογία, η αρχιτεκτονική, η τέχνη, η μόδα. Ο Βιρτζίλ θα μπορούσε να ενδιαφερθεί για τον οποιονδήποτε και όχι μόνο να βρει σε αυτόν έμπνευση, αλλά και να τον κάνει να πιστέψει αληθινά στο ταλέντο του. Δεν νομίζω ότι θα υπάρξουν δημιουργοί στη βιομηχανία από εδώ και στο εξής που δεν θα εμπνέονται από εκείνον», δήλωσε.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.