Με μία ανάρτησή της στο instagram η Νατάσα Μποφίλιουταξίδεψε πίσω στον χρόνο και μοιράστηκε ένα παλαιότερο βίντεο από το αρχείο της.
Η ίδια -σε ηλικία 16 ετών, το 1999- ερμηνεύει στη διάρκεια σχολικής γιορτής το περίφημο τραγούδι «Ο ταχυδρόμος πέθανε» που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις για τη θρυλική παράσταση του 1961 «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» και ερμήνευσε η Ζωή Φυτούση.
Πλάι της στο πιάνο τη συνοδεύει, ο μετέπειτα συνεργάτης της, μουσικός και ηθοποιός, Άγγελος Τριανταφύλλου.
Η Νατάσσα Μποφίλιου εξηγεί στην ανάρτησή της: «Χθες το βράδυ ο αδερφός μου ο Αντώνης, κοίταζε κάτι παιδικές μας βιντεοκασέτες και βρήκε αυτό το βίντεο... 21 χρόνια πριν, λοιπόν, ο Άγγελος κι εγώ, παίζουμε σε μια σχολική γιορτή, τον «Ταχυδρόμο». Το αγαπημένο μας τραγούδι εκείνες τις μέρες. Για την ιστορία...3 καλοκαίρια μετά ο Κώστας Τσίρκας με γνώρισε στον Γεράσιμο Ευαγγελάτο. Ένα απόγευμα στο σπίτι του Μάκη στον Κορυδαλλό, τους τραγούδησα τον «Ταχυδρόμο» και μου χάρισαν την «Ασπιρίνη». Ύστερα, πήραμε στη ζωή τον ίδιο δρόμο και τον τραβήξαμε χέρι χέρι.
Ο Άγγελος από κολλητός μου και συμπαίχτης, έγινε κολλητός μας και σκηνοθέτης στις παραστάσεις μας με τον Θέμη Καραμουρατίδη και τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο. Ένας συνοδοιπόρος στο όνειρο.
Μπορεί να έχουν αλλάξει πολλά από τότε, αλλά ό,τι έχει ουσία έμεινε ίδιο ♡ Οι άνθρωποι, η φιλία, η πίστη στο όνειρο. Πάμε για το επόμενο -21- αδέρφια. Τυχερός αριθμός».
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Natassa Bofiliou (@natassabofiliouofficial) στις
«Εν Λευκώ Live» στη Μύκονο
Την Κυριακή 16 Αυγούστου, στη Μύκονο στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του «Mykonos Art Festival 2020», η Νατάσα Μποφίλιου, ο Θέμης Καραμουρατίδης και ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος εμφανίζονται στο Γήπεδο της Άνω Μεράς.
«Εν Λευκώ Live» στις 21.00, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Σε μια καθημερινότητα που κινείται σε ολοένα και πιο εντατικούς ρυθμούς, ο ποιοτικός ύπνος αναδεικνύεται ως μία από τις πιο ουσιαστικές μορφές φροντίδας του εαυτού μας. Εδώ, η επιλογή του κατάλληλου στρώματος αποκτά ιδιαίτερη σημασία, κάτι που η JYSK γνωρίζει καλά.
Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο και να κοιτάξουμε τον κόσμο εκεί γύρω στο 2050, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βλέπαμε έναν πλανήτη αγνώριστο, αλλά έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.