Πωλείται 4 εκατ. ευρώ το ιστορικό σπίτι του σπουδαίου Έλληνα ζωγράφου Χατζηκυριάκου-Γκίκα στην Ύδρα

Ένα ακίνητο με ξεχωριστή θέση στην καλλιτεχνική ιστορία της Ύδρας βγαίνει προς πώληση, έναντι 3,96 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για την ιστορική οικογενειακή κατοικία του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα στα Καμίνια, σε μία από τις πιο προνομιακές τοποθεσίες του νησιού, με ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα και την Πελοπόννησο.

Η ιδιοκτησία ανήκε στην οικογένεια του ζωγράφου ήδη από τον 18ο αιώνα, ενώ το 1937 ο ίδιος ο Χατζηκυριάκος-Γκίκας ανέλαβε να αποκαταστήσει το σπίτι, μετατρέποντάς το σε κατοικία και εργαστήριό του.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, το ακίνητο εξελίχθηκε σε σημείο συνάντησης σημαντικών μορφών του καλλιτεχνικού και λογοτεχνικού κόσμου. Ανάμεσά τους βρέθηκαν ο συγγραφέας Πάτρικ Λι Φέρμορ και ο ζωγράφος Τζον Κράξτον.

Ο Γκίκας φιλοξενεί τον Φέρμορ στην Ύδρα για δυο χρόνια, το 1954 και το 1955 και εκεί γράφεται το βιβλίο του Φέρμορ «Μάνη».

Ο Φέρμορ αποκαλούσε το αρχοντικό του Γκίκα στην Ύδρα «εργοστάσιο πεζογραφίας». Με τη σειρά του ο Κράξτον αγάπησε το τοπίο της Ύδρας, και το απεικόνισε στα έργα του.

Η πυρκαγιά του 1961

Η ιστορία της κατοικίας άλλαξε δραματικά το 1961, όταν καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά. Τα ερείπια του ιστορικού σπιτιού εξακολουθούν μέχρι σήμερα να βρίσκονται μέσα στην ιδιοκτησία, διατηρώντας ζωντανό ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της.

Το κτήμα βρίσκεται σε ένα από τα υψηλότερα σημεία των Καμινίων και εκτείνεται σε έκταση 4.141 τετραγωνικών μέτρων, περιβαλλόμενο από παραδοσιακούς πέτρινους τοίχους. Από το σημείο η θέα προς τη θάλασσα και την Πελοπόννησο είναι ανοιχτή και ανεμπόδιστη, ενώ η θέση του προσφέρει ιδιαίτερη ιδιωτικότητα.

Στην έκταση βρίσκονται σήμερα τα ερείπια τριών κτιρίων, μεταξύ των οποίων η παλιά κύρια κατοικία και το εργαστήριο του καλλιτέχνη.

Τι προβλέπει η αποκατάσταση

Για το ακίνητο έχει ήδη εκδοθεί άδεια για την ανακατασκευή της κύριας κατοικίας και δύο ξενώνων, με συνολικούς εσωτερικούς χώρους 1.078 τετραγωνικών μέτρων.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η κεντρική κατοικία προβλέπεται να διαθέτει έξι υπνοδωμάτια με ιδιωτικά μπάνια, μεγάλους χώρους καθιστικού, κουζίνα, home cinema, γυμναστήριο, τζακούζι και πισίνα.

Παράλληλα, δύο ανεξάρτητες κατοικίες φιλοξενίας ή προσωπικού θα διαθέτουν ακόμη δύο υπνοδωμάτια με ιδιωτικά μπάνια, καθώς και αποθηκευτικούς και βοηθητικούς χώρους.

Η ιδιοκτησία απέχει περίπου 20 λεπτά με τα πόδια από τη Χώρα της Ύδρας ή μόλις πέντε λεπτά με θαλάσσιο ταξί, ενώ η πλησιέστερη παραλία βρίσκεται σε απόσταση περίπου 500 μέτρων.

Πέρα από την τοποθεσία και τις δυνατότητες αξιοποίησης, εκείνο που κάνει το συγκεκριμένο ακίνητο να ξεχωρίζει είναι η ιστορική και καλλιτεχνική του διαδρομή: Ένα σπίτι άμεσα συνδεδεμένο με έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους του 20ού αιώνα και με μια εποχή κατά την οποία η Ύδρα αποτελούσε σημείο αναφοράς για προσωπικότητες της τέχνης και των γραμμάτων.

Η Christie’s International Real Estate, το διεθνές δίκτυο μεσιτικών υπηρεσιών που ειδικεύεται κυρίως σε πολυτελή και υψηλής αξίας ακίνητα παρουσιάζει, μάλιστα, και ενδεικτικές απεικονίσεις για το πώς θα μπορούσε να διαμορφωθεί η κατοικία μετά την αποκατάστασή της:

Ο σπουδαίος Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας

Ο Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Φεβρουαρίου 1906. Πατέρας του ήταν ο καταγόμενος από τα Ψαρά αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος. Μητέρα του η Ελένη Γκίκα, της γνωστής οικογένειας Γκίκα, η οποία είχε εγκατασταθεί στην Ύδρα. Ο μικρός Νίκος βρισκόταν κάθε καλοκαίρι στο νησί και αυτή η διαμονή του επηρέασε την καλλιτεχνική του δημιουργία. .  Πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής στην Αθήνα κοντά στον Κωνσταντίνο Παρθένη (1921 – 1922). Το 1922, όντας στο Παρίσι, ξεκίνησε σπουδές γαλλικής και ελληνικής φιλολογίας στη Σορβόννη, ενώ συγχρόνως φοιτούσε στην Ακαδημία Ranson και στο εργαστήριο χαρακτικής του Δημήτρη Γαλάνη. Στη γαλλική πρωτεύουσα παρέμεινε έως το 1934, πραγματοποιώντας ενδιαμέσως ταξίδια στην Ελλάδα. Ήδη από το 1923 άρχισε την εκθεσιακή του δραστηριότητα με τη συμμετοχή του στο “Σαλόν των Ανεξαρτήτων”, όπου εξέθεσε και τις επόμενες χρονιές έως το 1926. Το 1927 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Παρίσι στην γκαλερί “Percier” και την επόμενη χρονιά στην αίθουσα “Στρατηγοπούλου” στην Αθήνα με συνεκθέτη το γλύπτη Μιχάλη Τόμπρο. Στα 1936 – 1937 συνεργάστηκε για την έκδοση του περιοδικού “Το Τρίτο Μάτι”, στο οποίο δημοσίευσε μεταφράσεις κειμένων και άρθρα. Το 1937 ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη σκηνογραφία, σχεδιάζοντας τα σκηνικά και τα κοστούμια για παράσταση του Θεάτρου της Μαρίκας Κοτοπούλη. Ακολούθησε η συνεργασία του με τη Νέα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Σωκράτη Καραντινού (1938), το Εθνικό Θέατρο (1950), το Μοντέρνο Ελληνικό Μπαλέτο της Ραλλούς Μάνου (1950), τη Σχολή Ματέι (1952) και το Covent Garden του Λονδίνου (1961). Το 1941 εξελέγη καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, όπου δίδαξε σχέδιο και σύνθεση έως το 1958. Το 1946 παρουσιάστηκε η πρώτη αναδρομική έκθεση του έργου του στο Βρετανικό Συμβούλιο Αθηνών, και ακολούθησε, το 1973, η αναδρομική στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας με εκατόν εξήντα τέσσερα έργα. Το 1949 εξέθεσε με την ομάδα “Αρμός”, της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος, και το 1950 μετείχε στην Μπιενάλε της Βενετίας με δέκα επτά έργα. Στο μεταξύ συνέχισε να παρουσιάζει ατομικές εκθέσεις, σε πόλεις όπως το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο, και από το 1958 ξεκίνησε τη συνεργασία του με την γκαλερί Ιόλα, εκθέτοντας στη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, τη Γενεύη και το Μιλάνο. Το 1973 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, το 1979 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1986 εξελέγη μέλος της Royal Academy του Λονδίνου. Την ίδια χρονιά πραγματοποιήθηκε η δωρεά του καλλιτέχνη στην Εθνική Πινακοθήκη, η οποία περιλαμβάνει σαράντα πέντε έργα του. Το 1992, σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη, ίδρυσε το Μουσείο Χατζηκυριάκου – Γκίκα στην Αθήνα.

Άνθρωπος με ποικίλα πνευματικά και καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα, ασχολήθηκε ακόμη με τη χαρακτική, την εικονογράφηση βιβλίων, τη γλυπτική -αναδρομική έκθεση του γλυπτικού του έργου πραγματοποιήθηκε το 1984 στην αίθουσα “Το Τρίτο Μάτι” στην Αθήνα-, ενώ έδωσε επίσης πολλές διαλέξεις και δημοσίευσε μελέτες και άρθρα για θέματα τέχνης και αισθητικής. Ο Γκίκας αξιοποίησε στη ζωγραφική του κυβιστικές και κονστρουκτιβιστικές διατυπώσεις σε συνδυασμό με τύπους της ελληνικής τέχνης, επιτυγχάνοντας μια καθαρά προσωπική σύνθεση ευρωπαϊκών πρωτοποριακών και εγχώριων παραδοσιακών στοιχείων.