Παντελής Καψής

Μας πούλησαν εξελιγμένα όπλα, τις σούπερ φρεγάτες Μπελαρά αλλά και Ραφάλ. Επιπλέον συνάψαμε συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας, μας επισκέφθηκε και ο Μακρόν. Μετά μάθαμε ότι οι Γάλλοι υπογράψανε αμυντική συμφωνία και με την Τουρκία. Θα τους πουλήσουν όπλα. Όπως τους πουλάνε οι σοσιαλιστές Ισπανοί, οι συντηρητικοί Γερμανοί φυσικά και οι Ιταλοί, οι Άγγλοι ή οι Αμερικανοί. Οι τελευταίοι μάλιστα θα ήταν συμπαραγωγοί μαζί τους Τούρκους στα F-35 αν ο Ερντογάν δεν είχε ακούσει τον Τσίπρα να μην υποκύψει στην αντιρωσική υστερία και δεν είχε αγοράσει τους S-400. Προσπαθεί να τους ξεφορτωθεί αλλά είναι λίγο αργά. Οι μόνοι που μας μίλησαν με ειλικρίνεια είναι οι Ισραηλινοί. Αυτοί μας πούλησαν την ασπίδα του Αχιλλέα. Αν συμβεί το κακό, μας είπαν, να ξέρετε ότι θα είστε μόνοι σας. Κανείς δεν θα έρθει να κάνει τη δουλειά για σας.

Μετά οι Αμερικανοί ήρθαν και σε μας. Μας έστειλαν τον υπουργό των εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο. Του προσφέραμε την ευκαιρία για μερικές καλές φωτογραφίες με φόντο την Ακρόπολη. Θα του είναι χρήσιμες για κάποια μελλοντική προεκλογική εκστρατεία. Τι ήταν όμως αυτό; Σαν την Πυθία προσπαθούσαμε να εκμαιεύσουμε ποια είναι η θέση τους για το καλώδιο και τι στάση θα κρατήσουν αν το πράγμα πάει για σύγκρουση. Λες και δεν ξέρουμε, λες και δεν έχουμε μάθει τόσα χρόνια. Για το πρώτο μας είπε ότι αυτά δεν λύνονται δημόσια. Που πάει να πει κάντε μια συνεννόηση με την Τουρκία. Όποιος έκανε τον κόπο να μπει στις επίσημες σελίδες της αμερικανικής κυβέρνησης για το δίκαιο των θαλασσών σε σχέση με την πόντιση καλωδίων θα το ήξερε. Μεταξύ μας το ξέρουμε και εμείς. Απλώς ελπίζουμε τη συνεννόηση να την κάνει για λογαριασμό μας η Γαλλική εταιρεία ώστε να μην εκτεθούμε. Υπάρχουν βλέπετε τα πρωινάδικα που ορίζουν τι επιτρέπεται και τι όχι.

Όσο για το ενδεχόμενο σύγκρουσης ήταν κατηγορηματικός: είναι αδιανόητο να συμβεί κάτι τέτοιο μεταξύ δύο συμμάχων, δεν θα το επιτρέψουμε. Με τον Τραμπ φυσικά ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, ο Ρούμπιο ωστόσο ήταν ειλικρινής. Βρήκαμε τουλάχιστον έναν λογικό συνομιλητή. Και αν φτάσουμε στο αμήν μπορεί πράγματι να υπάρξει αμερικανική παρέμβαση. Που σημαίνει όμως ότι θα μας πουν καθίστε στο τραπέζι και βρείτε τα. Αυτή ήταν πάντα η πολιτική των αμερικανών και εξακολουθεί να είναι. Αν δεν θέλουμε να κρυβόμαστε από τον εαυτό μας μάλιστα, αυτή είναι σε τελική ανάλυση και η πολιτική όλων των τρίτων χωρών, συμμάχων μας και μη. Μπορεί σε πολλά να δίνουν δίκιο στην Ελλάδα, σε άλλα να είναι πιο επιφυλακτικοί, σε κάποια ίσως να βλέπουν και τις θέσεις της Τουρκίας. Στο τέλος της ημέρας ωστόσο σου λένε καθίστε να συζητήσετε, πώς αλλιώς μπορεί να λυθούν τα προβλήματα; Τους έχουμε δε ζητήσει υποστήριξη τόσες πολλές φορές που οι πιο πολλοί έχουν πάψει να μας ακούνε. Όπως είπε ένας δικός μας διπλωμάτης, αναφερόμενος στο κυπριακό αν θυμάμαι καλά, τους μιλάμε κι αυτοί κοιτάζουν το ρολόι τους.

Τώρα δεν υπάρχει σοβαρός έλληνας πολιτικός ο οποίος δεν γνωρίζει πως μόνο με διάλογο μπορεί να υπάρξει λύση. Αυτό το ένα μόνο θέμα προς συζήτηση είναι για τα μάτια του κόσμου. Ποιος όμως θέλει να πάρει το πολιτικό κόστος; Πουλώντας αδιαλλαξία κάνει τη ζωή του πιο εύκολη. Ως τη στιγμή βέβαια που τα πράγματα μοιάζει να πηγαίνουν για θερμό επεισόδιο. Τότε αναζητούμε τα ήρεμα νερά.

Εννοείται πως ο διάλογος δεν θα είναι εύκολος. Επιπλέον δεν υπάρχει καμία εγγύηση επιτυχίας. Πράγμα που σημαίνει ότι για καιρό ακόμα θα πρέπει να ζούμε με τις εκκρεμότητες. Δεν είναι δύσκολο, τόσα χρόνια αυτό κάνουμε. Καλού κακού θα ξοδεύουμε δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς και θα ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή θα ευθυγραμμιστούν οι πλανήτες, θα βρεθούν υπεύθυνοι πολιτικοί και στις δύο πλευρές και μαζί θα υπάρξει και το κατάλληλο κλίμα για μια μεγάλη συμφωνία. Εναλλακτικά θα γίνει το ατύχημα και θα κάτσουμε στο τραπέζι θέλοντας και μη.