Γιώργος Δ. Ανδρέου

Η μεγαλύτερη υπηρεσία που πρόσφερε στη χώρα η διακυβέρνηση της πρώτης φοράς αριστερά και ο Αλέξης Τσίπρας, είναι η απομυθοποίηση της αριστεράς και η συρρίκνωση της αριστερίλας. Προσφορά ανάλογη με τη λεηλασία της αριστεράς από τον Ανδρέα Παπανδρέου τη δεκαετία του ‘80, δίνοντας την ευχέρεια στους αστικοποιημένους παραδοσιακούς αριστερούς να μετακομίσουν, να ενταχθούν, «ανώδυνα και ανεπαίσχυντα», στη σοσιαλδημοκρατία και δι’ αυτής στο καπιταλιστικό σύστημα.

Παγκόσμια πρωτοπορία η μετεμφυλιακή ιδεολογική επικράτηση της αριστεράς στη χώρα μας. Με αφετηρία τη μονοπώληση της εθνικής αντίστασης που εξελίχθηκε στον αιματηρό εμφύλιο, για τον οποίο της δόθηκε αδιανόητο συγχωροχάρτι - πολιτική αμνηστία. Μέχρι του σημείου να καμαρώνουν οι αριστεροί για την ιδεολογία και τα πεπραγμένα τους στον εμφύλιο και να ντρέπονται οι οπαδοί της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που κράτησαν τη χώρα στο δυτικό κόσμο και τη δημοκρατία.

Ήταν τέτοια η έκταση της αριστερίλας στην Ελληνική κοινωνία, μετά ειδικά την τονωτική ένεση της απριλιανής δικτατορίας, που φτάσαμε στο σημείο η χώρα μας, με ιστορικό εμφύλιου, να έχει ακόμα και μετά την παταγώδη κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, το μεγαλύτερο ποσοστό σκληροπυρηνικών αριστερών ψήφων, σε όλη την Ευρώπη.

Ήρθε όμως η «αριστερή» διακυβέρνηση και μπήκαν τα πράγματα στη σωστή τους θέση. Αναδείχθηκε, αν και καθυστερημένα, η αδυναμία της ιδεολογίας αλλά και των προσώπων να διαχειριστούν την πραγματικότητα και το μέλλον. Το ιδεολογικό κενό και κυρίως ο αμοραλισμός , η «ευκαμψία» των στελεχών της, να «αποτάξουν το σατανά», να προσχωρήσουν και να διαχειριστούν την καπιταλιστική πραγματικότητα. Στο βωμό της εξουσίας.

Η απομυθοποίηση της ιδεολογίας έφερε πολιτική συρρίκνωση και μείωση της «αριστερίλας», της ελκυστικότητάς της στους νέους κυρίως. Αθροιστικά πλέον τα κόμματα που ενστερνίζονται αριστερές ιδέες έχουν περιοριστεί δραματικά.

Το θέμα δεν έχει μόνο ιστορική, μουσειακή, αξία, σχετίζεται άμεσα με το σήμερα και το εγγύς αύριο, με τις πολιτικές εξελίξεις, εν όψει και των επερχόμενων εθνικών εκλογών. Σχετίζεται με την αδυναμία κάποιων να κατανοήσουν τη σύγχρονη πολιτική, κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα, την απομυθοποίηση της αριστεράς και τη συρρίκνωση της αριστερίλας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ηγεσία του Πασόκ, του ιστορικού φορέα της σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα μας, του άλλου πόλου του πολιτικού δίπολου της μεταπολίτευσης. Πολλοί νέοι άνθρωποι δυστυχώς, πολιτεύονται με συνθηματολογία του 1980, με εξόχως διχαστικό λόγο και προσωπικές ανοίκειες επιθέσεις, επιλεκτικά κατά του πρωθυπουργού, που αποπνέουν παλαιομοδίτικη ξεπερασμένη αριστερίλα, που δεν βρίσκει ανταπόκριση και ακροατήριο στην κοινωνία. Εμμένουν σε αφελείς, λαϊκίστικες, αναχρονιστικές κορώνες για φορολόγηση υπέρ – κερδών και διανομή πλούτου σε μια οικονομία που διψάει για επενδύσεις, ανάπτυξη και δημιουργία πλούτου.

Δεν αντιλαμβάνονται πως:

-- υιοθετώντας απόψεις περιστασιακών εξουσιομανών τύπου Δούκα, έχασαν τη μόνη ελπίδα να διατηρήσουν , ως συνεκτικό ιστό όσων οπαδών τους απέμειναν – την προοπτική εξουσίας – αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης και με τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου, ως έσχατη πράξη ευθύνης για να μην μείνει η χώρα ακυβέρνητη.

-- ο βασικός πολιτικός τους αντίπαλος, ο Αλέξης Τσίπρας, ορατή απειλή νέας πολιτικής λεηλασίας, τους στριμώχνει στη γωνία με λόγο προσαρμοσμένο στις σύγχρονες συνθήκες. Δείχνει να έχει κατανοήσει τη μετεξέλιξη της Ελληνικής κοινωνίας και τη συρρίκνωση της πολιτικής επιρροής της αριστεράς. Ο σκληρός Κνίτης των νεανικών χρόνων, μεταλλάχθηκε σε αναθεωρητή αριστερό και ο πρώτος εικονοκλάστης αριστερός πρωθυπουργός λίγους μήνες του 2015, σε «ρεαλιστή» διαχειριστή του συστήματος. Για να επανέλθει μετά τη μεθοδευμένη αποχώρηση και διάλυση του κομματικού φορέα που τον έκανε πρωθυπουργό, με τον ιδεολογικό μανδύα του εκπροσώπου της Ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας, καλύπτοντας το κενό που αφήνει στην πολιτική πραγματικότητα, η ανοησία της ηγεσίας του ιστορικού φορέα της σοσιαλδημοκρατίας. Με μετριοπαθή λόγο και σχετική σοβαρότητα, έπεισε την αντι - Μητσοτακική οικονομική ολιγαρχία, πως αυτός είναι η μόνη και ανώδυνη για το σύστημα εναλλακτική λύση, ο άλλος πόλος του πολιτικού δίπολου.

Αν, κύριοι του Πασόκ, επαληθευθούν στις κάλπες οι δημοσκοπήσεις, οι επαναληπτικές εκλογές θα είναι το πολιτικό σας Βατερλώ. Θα σημάνουν το οριστικό τέλος – διάλυση - του ιστορικού κομματικού σχηματισμού σας- όσοι σας ψήφισαν θα πάνε με τους δυνατούς, στην προοπτική της εξουσίας.

Είναι συνεπώς στο χέρι σας να πείσετε την υγιή κοινωνία πως εσείς μπορείτε να αποτελέσετε την εναλλακτική, γνήσια και κυρίως συνεπή αστική κοινοβουλευτική δημοκρατική, πρόταση διακυβέρνησης της χώρας. Αποβάλλοντας την τοξική αριστερίλα και το διχαστικό λόγο από τη γλώσσα, την πέννα και κυρίως από το μυαλό σας.

Ο Γιώργος Ανδρέου είναι δικηγόρος (www.andreoulaw.gr)