Βασίλης Στεφανακίδης

Ένα ακόμα γεγονός που έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά άλλων που έχουν προηγηθεί και κάνουν τις αγορές να τρελαίνονται και τους καταναλωτές να τρέμουν στην προοπτική τι άλλο μας περιμένει στο επόμενο διάστημα.

Η περίφημη συμφωνία του Τραμπ με τον Πούτιν για την απελευθέρωση εξαγωγών Ρωσικού ντίζελ, αποδεικνύεται στην πράξη άλλο ένα βεγγαλικό χωρίς διάρκεια και κυρίως αποτέλεσμα, αφού ούτως άλλως το Ρωσικό ντίζελ είναι τόσο λίγο που είναι υποπολλαπλάσιο των συνολικών ελλείψεων από την παγκόσμια αγορά. Επομένως σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να καλυφθεί η ζήτηση ούτε και να επηρεαστεί καθοδικά η τιμή. Η δε ομαλοποίηση των αγορών βρίσκεται μόνο στο μυαλό του Τραμπ.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι πως οι αγορές, λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη τις διαρροές, πως επίκειται ένα ισχυρό κτύπημα στο Ιράν μόλις τελειώσουν οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.

Ήδη οι περισσότεροι διεθνείς αναλυτές το θεωρούν σχεδόν βέβαιο ωστόσο κανείς δεν μπορεί να μετρήσει το νέο κόστος στις διεθνείς αγορές καυσίμων που εκ πρώτης όψεως μοιάζει ανυπολόγιστο.

Όλα πάντως συνηγορούν πως ο χειμώνας που έχομε μπροστά μας ,δεν θα είναι καθόλου μα καθόλου εύκολος.

Και το γνωρίζει αυτό πολύ καλά και η κυβέρνηση καθώς τα μέτρα που έχει πάρει μέχρι τώρα και κοστίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια στα κρατικά ταμεία όχι απλά δεν αρκούν αλλά σε ένα δυσμενέστερο σενάριο οι τωρινές ακριβές τιμές σε φυσικό αέριο, πετρέλαιο θέρμανσης-κίνησης , βενζίνης και ηλεκτρικού ρεύματος θα τις αναπολούμε! Όπως γνωρίζουμε επίσης ότι δεν υπάρχουν και πολλές ακόμα δημοσιονομικές δυνατότητες για πρόσθετα μέτρα.

Μέσα σε ένα τέτοιο εφιαλτικό σκηνικό ενεργειακής κρίσης που δεν αφήνει πολλά περιθώρια στις Εθνικές κυβερνήσεις της ΕΕ να ανακουφίσουν τους πολίτες τους, 9 χώρες οδεύουν σε εκλογές στους επόμενους μήνες, ανάμεσα τους κι εμείς.

Κι όταν κανένα από τα κόμματα δεν έχει να προτείνει κάτι ουσιαστικό και κυρίως ρεαλιστικό για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης που οδηγεί τους πολίτες σε απόγνωση, τότε νομίζω πως περιττεύει να συζητήσουμε για άλλες προτεραιότητες όπως ανάπτυξη, μεταρρυθμίσεις, θωράκιση των θεσμών κλπ.

Οι ακοστολόγητες προτάσεις φθηνού ενυπωσιασμού όπως καταργήστε τον ΦΠΑ, σε τρόφιμα, καύσιμα, καταργήστε τον ειδικό φόρο κατανάλωσης, μπορεί να ακούγονται ευχάριστα στα αυτιά των αδαών, πλην όμως αυτοί που έχουν την πλήρη εικόνα, ξέρουν πως με βάση τους αριθμούς, χονδρικά και εκ του προχείρω, πάνω από τις μισές εισπράξεις από ΦΠΑ ισοδυναμούν με την πληρωμή των συντάξεων ως συμμετοχή του κράτους και ο υπόλοιπος για το σύστημα υγείας και πρόνοιας.

Αν λείψει αυτό το έσοδα από τα ταμεία από που θα καλυφθεί; Από νέα δάνεια όπως τον… παλιό καλό καιρό, από νέους φόρους ή από περικοπές των συντάξεων;

Η τακτική Μητσοτάκη δίνω όσα αντέχει η οικονομία και σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να διακινδυνεύσω να πέσει ξανά η χώρα στα βράχια, είναι μεν ορθολογικά σωστή, δεν αντιμετωπίζει όμως με καταλυτικό τρόπο τα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι πολίτες σχεδόν στο σύνολο τους, με εξαίρεση τους πλούσιους και άνετους οικονομικά που δεν υπερβαίνουν το 20-25% του συνολικού πληθυσμού. Κι αυτή η σκληρή πραγματικότητα θα έχει πολιτικό κόστος για τον ίδιο και οφέλη για τους «στρατηγούς» των τηλεοπτικών στούντιος, που για όλα έχουν λύσεις και όλα θα τα χειρίζονταν καλύτερα, από τουρκολυβικά μνημόνια, καλώδια ηλεκτρικής διασύνδεσης έως ελληνοτουρκικές σχέσεις και θα …οδηγούσαν τη χώρα από νίκη σε νίκη σε όλα τα πεδία!

Δυστυχώς όμως στη ζωή, η αλήθεια έχει πολλές αναγνώσεις και δεν κερδίζει πάντα ο ορθολογισμός, ο ρεαλισμός και η κοινή λογική. Όπως δεν έχει και καμιά αξία η εκ των υστέρων παραδοχή της αυταπάτης και των λάθος εκτιμήσεων.