Μάχη του Στάλινγκραντ: 75 χρόνια από την αρχή του τέλους του Χίτλερ

Μάχη του Στάλινγκραντ: 75 χρόνια από την αρχή του τέλους του Χίτλερ

Στις 2 Φεβρουαρίου 1943 ολοκληρώθηκε η μάχη που καθόρισε το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου

Η μάχη του Στάλινγκραντ θεωρήθηκε η μάχη που έκρινε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια σφαγή που άφησε πίσω της 700.000 νεκρούς. Η πόλη σήμερα ονομάζεται Βολγκογκράντ ωστόσο οι μνήμες τη σημαδεύουν.Με τον όρο Μάχη του Στάλινγκραντ εννοούμε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Βέρμαχτ και του Κόκκινου Στρατού στην περιοχή του Στάλινγκραντ, από τις 17 Ιουλίου 1942 μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου 1943.

Το χιόνι πέφτει πυκνό και ο παγωμένος αέρας δυσκολεύει την αναπνοή. Η ησυχία στο νεκροταφείο του πάλαι ποτέ Στάλινγκραντ διακόπτεται μόνο από το βηματισμό των Ρώσων στρατιωτών που αλλάζουν φρουρά. Το τεράστιο μνημείο με την επωνυμία «Μητέρα Πατρίδα» δεν μπορεί κανείς να το προσπεράσει χωρίς να το δει. Στέκεται εκεί για να θυμίζει ένα από τα πιο δραματικά κεφάλαια του Β‘ Παγκοσμίου Πολέμου. Υπενθυμίζει τη συνθηκολόγηση της ναζιστικής 6ης Στρατιάς υπό τον στρατηγό Φρίντριχ Πάουλους και το τέλος της πολιορκίας της σοβιετικής πόλης πριν από 75 χρόνια.


Η Ρωσία γιορτάζει τη νίκη επί των ναζιστικών δυνάμεων στο σημερινό Βόλγκογκραντ - κάποτε Στάλινγκραντ προς τιμήν του Ιωσήφ Στάλιν – με πυροτεχνήματα, σόου με λέιζερ και 75 τεθωρακισμένα τα οποία θα παρελάσουν κατά μήκος του κύριου δρόμου της πόλης.

Η Βέρμαχτ προσπαθούσε για εφτά περίπου μήνες να κατακτήσει την πόλη. Τον χειμώνα του 1942/43 300.000 Γερμανοί πολιορκητές περικυκλώθηκαν από τον Κόκκινο Στρατό. Η νίκη των Σοβιετικών θεωρείται το σημείο καμπής του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου. 700.000 στρατιώτες και άμαχοι είναι ο δραματικός απολογισμός.

Για τον Χίτλερ, το Στάλινγκραντ ήταν σημαντικό διότι ήταν μια βιομηχανική πόλη που διέθετε πετρέλαια και η κατάληψή της θα του έδινε τη δυνατότητα να συνεχίσει τον πόλεμο.

Το μουσείο του Στάλινγκραντ ένα από τα πιο δημοφιλή στη Ρωσία

Σήμερα η εικόνα στο Βόλγκογκραντ είναι πολύ διαφορετική. Οι άνθρωποι κάνουν ξέγνοιαστοι βόλτες στον κεντρικό δρόμο και ο κόσμος ανυπομονεί για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου που θα γίνει το καλοκαίρι και σε αυτή τη ρωσική πόλη. Ωστόσο οι μνήμες είναι παρούσες. «Η πόλη θα είναι για πάντα συνδεδεμένη με τον πόλεμο» λέει ο Αλεξέι Βασίν, διευθυντής του μουσείου Στάλινγκραντ.

 Το νεκροταφείο Ροσόσκα


Το μουσείο ανήκει σε αυτά με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στη Ρωσία. Το 2017 πάνω από δυο εκατομμύρια άνθρωποι επισκέφθηκαν το μουσείο δίπλα στον ποταμό Βόλγα. Όπλα εποχής, στολές και τεράστιοι πίνακες με τους ήρωες φιγουράρουν στους τοίχους. Οι μάχες είναι με ακρίβεια καταγεγραμμένες και σύντομα φιλμάκια παρουσιάζουν τη φρίκη και τον τρόμο του πολέμου, την πόλη που τυλίχτηκε στις φλόγες.

Σχεδόν απαρατήρητο μοιάζει το νεκροταφείο, 40 χλμ μακριά από το Βόλγκογκραντ. Σε αυτό δεν είναι θαμμένοι μόνο στρατιώτες της Βέρμαχτ αλλά και του Κόκκινου Στρατού. Πάνω από 61.000 Γερμανοί στρατιώτες βρίσκονται στο νεκροταφείο Ροσόσκα. Εδώ και 25 χρόνια η γερμανική «Οργάνωση μέριμνας για τους τάφους των πεσόντων» αναζητά ακόμα σε συνεργασία με τις ρωσικές αρχές τα οστά στρατιωτών που πολέμησαν στο παγωμένο Στάλινγκραντ.

Πηγή: Deutsche Welle 

ΣΧΟΛΙΑ (7)

nik

ton fasismo ton tsakise o kokinos stratos

ΔΔΔ

Δεν ανακατευόμαστε σε ενδοεικογενιακές διαμάχες!!! Εμας το 1940 μας πολέμησε ο φασισμός, ο ναζισμός και ο κόκκινος στρατός σου!

μην ξεχνας τα αφεντικα

σου (και των σοβιετικων) ταις ΗΠΑ και την βιομηχανικη τους παραγωγη, κατα βαση αυτη νικησε τον πολεμο. Ο 2ος ΠΠ εσωσε την οικονομια των ΗΠΑ αλλωστε, ας ειναι καλα ομως κι ο σοβιετικος κι ο ναζιστικος "κιμας" που τροφοδοτησε την μηχανη.

ΓΙΩΡΓΗΣ

Κομουνιστες και ναζιστες δεν πατε καλα.Εγω διαβαζω οτι το μουσειο ειναι αφιερωμενο στη ''Μητερα Π ατ ρ ι δ α '' με την επικληση της οποιας και μονο, επιτευχθηκε η περιφανης νικη. Ουτε προλεταριατα,ουτε ταξικα αδερφια,ουτε Παγκοσμιοποιηση, ουτε αλλες κομουνιστικες αηδιες.Μονο με την ο λ ι κ η επαναφορα της αρχαιοελληνικης ρησης: ''Μητρός τε και πατρός τε και των άλλων προγόνων απάντων σεμνώτερον δικαιότερον και αγιώτερον εστί η Π α τ ρ ι ς και παρά θεοίς και παρά ανθρώποις τοις νουν έ χ ο υ σ ι ν''!

ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ..

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΒΑΝΔΑΛΩΝ δηλαδη οι γερμανοι..και οι γοτθοι..ειναι υπευθυνοι για εκκατομμυρια νεκρους..ΑΦΟΥ ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ,,ΕΙΝΑΙ υπευθυνοι για εκκατομμυρια σφαγες..ΒΑΝΔΑΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ειχαν ονομασει οι ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΗΣ ΜΕΡΚΕΛ..ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΝΑΝ ΣΤΗΝ ΡΩΣΣΙΑ,,ΤΣΕΧΙΑ,,ΕΛΛΑΔΑ,,ΕΒΡΑΙΟΥΣ,,ΠΟΛΩΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ..ΚΑΜΝΑΝ ΣΑΠΟΥΝΙΑ,,ΧΤΕΝΕΣ,,ΜΕ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ..ΤΟΝ ΑΙΧΜΑΝ ΕΙΧΑΝ ΣΥΜΒΟΛΟ..ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΚΟΥΝΑΝ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΟΙ ΑΔΙΑΝΤΡΟΠΟΙ ΟΣΤΡΟΓΟΤΘΟΙ ΒΑΝΔΑΛΟΙ..ΣΕ ΛΙΓΟ ΟΜΩΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ,,ΚΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΛΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ.....ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΩΣΣΟΥΣ....

Α

ΕΝΑΣ απο τους λογους που επεσε η Αυτοκρατορια ηταν ο Χριστιανισμος για πες ποσους σκοτωσαν οι καλοι σου χριστιανοι? Ελληνες, Ρωμαιους, Αρμενιους, Αιγυπτιους, Φραγκους και ποσοι αλλοι ζουσαν στην Αρχαια Ρωμαικη Αυτοκρατορια!! Και τωρα το παιζετε και πατριωτες βρε αι απο εδω

ΓΙΩΡΓΗΣ

O Xριστιανισμος ,ασχετε,ηταν μια καθαρα ελληνικη υποθεση, μια παρατεταμενη ελληνικη αντεπιθεση,μια επανασταση στους κατακτητες Ρωμαιους, που ξεκινησε ομως απο την Αλεξανδρεια, οπου ειχε μετατοπισθει το κεντρο βαρους του Ελληνισμου, λογω των κατακτησεων του Μ.Αλεξανδρου και των επιγονων του! Ο Αγωνας κρατησε χρονια,πανω απο 50ετη γιατι ηταν κυριως πνευματικος των νεοπλατωνικων αλλα δεν ελλειψαν και οι πραγματικες μαχες με τη μορφη των διωγμων και ολοι οι Αποστολοι και οι Αγιοι ηταν Ελληνες επαναστατες,αγωνιστες και θυματα...εως οτου μπορεσαν και διελυσαν απο μεσα τη Ρωμαικη Αυτοκρατορια και την ξαναπηραν στα χερια τους ως Ελληνικη Αυτοκατορια περα για περα!

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

anatoliki_romilia__arthro

Από το Συνέδριο του Βερολίνου (1878) ως την πραξικοπηματική κατάληψη της Ανατολικής Ρωμυλίας από τη Βουλγαρία (1885)- Η εκδίωξη του ελληνικού πληθυσμού από την Ανατολική Ρωμυλία

22
palia-athina_main01

Ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ για το Βασιλικό Θέατρο της Αγίου Κωνσταντίνου όταν πρωτολειτούργησε. Συνοδεύεται από μια περιήγηση στα πέριξ που κάθε άλλο θύμιζαν παρά κουλτούρα...

1