Κώστας Κετσετζόγλου

Και την Κυριακή πάλι…πρωταθλήτρια θα είναι. Θέλω να το… διαβάζω! Το αποτέλεσμα του ντέρμπι ήταν σημαντικό για τους δευτερότριτους που δίνουν την δική τους μάχη. Για την ΑΕΚ ήταν θέμα κύρους. Ομως όσο αδιάφορο και να ήταν το ματς για πολλούς ανάμεσα σε μια Κυριακή τρελών πανηγυρισμών και της ερχόμενης με την φιέστα, για μένα αλλά πιστεύω και για την ΑΕΚ, κι ας μην το έχει… σκεφτεί, είναι το κλείσιμο ενός κύκλου.

Σε αυτά τα δύο χρόνια ζήσαμε πολλά, περάσαμε πολλά αλλά τον κλείσαμε θριαμβευτικά. Δύο χρόνια και κάποιες μέρες μετά ο κύκλος έκλεισε. Από εκείνο το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων του 2024. Ήταν 28 Απριλίου. Θυμήθηκα μέσα σε όλα πως εκείνη την Κυριακή είχα φέρει μαζί μου για να φορέσει το πρωί της Δευτέρας που θα ήμασταν πρωταθλητές μια μπλούζα ειδική για την περίσταση. Έγραφε διακριτικά “Veni Vidi Vici”. Δεν την φόρεσα ποτέ. Ώσπου την Δευτέρα έφαγα φλασιά, έκανα τα πάντα άνω κάτω, την… ξέθαψα και πήγα με αυτή στην Τούμπα! Έφαγα και ψάρι το μεσημέρι, όπως και τότε λόγω της ημέρας, και ο κύκλος έκλεισε πλήρως. Ανάπνευσα. Δεν θα το έχανα με τίποτα αυτό το παιχνίδι. Και παρεμπιπτόντως την Κυριακή των Βαιων φέτος έγινε το μεγάλο διπλό στο Καραϊσκάκη, η νίκη κλειδί για το πρωτάθλημα της ΑΕΚ. Ο αδερφός μας ο Πενραις…

Φάγαμε πάλι γκολ κοντά στο 90 από τον ΠΑΟΚ όπως και σε όλα τα παιχνίδια εκείνης της σεζόν αλλά και στο μοιραίο όμως αυτή την φορά παρότι δεν ήρθε η νίκη που άξιζε η ΑΕΚ δεν χάθηκε τίποτα. Ισως να ήταν κι αυτό μέρος του κλεισίματος του κύκλου. Το πρωτάθλημα ούτως ή άλλως είναι δικό μας από την Κυριακή. Η ισοπαλία ήταν άκρως τιμητική για τον ΠΑΟΚ αλλά και πολύτιμη αφού έμεινε ζωντανός και αν νικήσει την Κυριακή στη Λεωφόρο θα του αρκεί και η ισοπαλία στη Φιλαδέλφεια. Η ΑΕΚ όμως θα παίξει για τη νίκη. Είναι το μόνο σίγουρο, το αξίζουν οι οπαδοί της ΑΕΚ που όπως είπε κι ο Νίκολιτς κάθε φορά γίνονταν και περισσότεροι, στο Ναό, στην επαρχία, στα ξενοδοχεία και στις προπονήσεις. Το αξίζει πάνω από όλα η ίδια η ΑΕΚ! Που τα δικά της πρωταθλήματα ήταν είναι και θα είναι πάντα διαφορετικά. Και περισσότερο από όλους το ξέρουν αυτοί που τα αμφισβητούν.

Ακόμη και χθες στην Τούμπα που ο ΠΑΟΚ καιγόταν για τη νίκη και η ΑΕΚ ήταν από ξενύχτι την Κυριακή, τρομερά συναισθήματα και μια προπόνηση λιγότερη πραγματικά θαυμάσαμε την ΑΕΚ του Νίκολιτς. Πλήρης ο έλεγχος στο πρώτο ημίχρονο, πολύ πιο επικίνδυνη με μεγάλες ευκαιρίες, δοκάρι και γκολ στο δεύτερο. Μια ομάδα πρωταθλήτρια με παρόν αλλά και μέλλον. Η διαφορά ήταν ξεκάθαρη και το μόνο που έχει να κάνει η ΑΕΚ είναι να συνεχίσει με το πόδι πατημένο στο γκάζι. Η ομάδα δείχνει πως θα κάνει αυτό ακριβώς. Και το κυριότερο είναι πως ο Μάριος Ηλιοπουλος θα συνεχίσει να δίνει τον τόνο. Χθες ήρθε… τρέχοντας στην Τουμπα για να μην χάσει ούτε αυτό το ματς. Ηταν πάλι εκεί δίπλα στον προπονητή και τους παίκτες όπως σε κάθε αγώνα. Με το κασκόλ του και στο τέλος μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Επειδή το έχουμε συνηθίσει δεν σημαίνει πως είναι απλό. Αν ήταν θα το έκαναν και οι άλλοι τρεις. Που λίγο ή πολύ δεν πάνε ούτε στα εντός έδρας…