Βασίλης Στεφανακίδης

Βγήκε από την εποπτεία της Κομισιόν για τα δημοσιονομικά της, καθώς δεν ανησυχούν οι θεσμοί της ΕΕ για τα ελλείμματα μας. Τους καθησυχάζει και το γεγονός της συνεχούς αναπτυξιακής πορείας που προσθέτει πλούτο στο ΑΕΠ της χώρας, η συνεχής μείωση του εξωτερικού χρέους και η συνέπεια στην αποπληρωμή των υποχρεώσεων μας έναντι των δανειστών. Την ίδια ώρα η λίστα της Κομισιόν με τις χώρες με ελλείμματα άνω του επιτρεπόμενου ορίου αριθμεί 10 ,ανάμεσα τους και μεγάλες οικονομίες όπως η Γαλλία, η Ιταλία κλπ.

Αυτή η θετική είδηση που μας επαναφέρει στην κατάσταση που είμασταν πριν 16 χρόνια στα μάτια των ευρωπαϊκών θεσμών όμως, είναι η μισή αλήθεια. Χώρια που για να φτάσουμε εδώ, ματώσαμε πολύ ως κοινωνία όλα αυτά τα χρόνια και φυσικά ως πολίτες, είναι άγνωστο αν ποτέ θα φθάσουμε κι εμείς στα επίπεδα διαβίωσης που είχαμε πριν 16 χρόνια, γιατί αυτά που μεσολάβησαν είναι τόσα πολλά και η ανάκτηση μοιάζει έως και αδύνατη, παρά τις όποιες προσπάθειες των τελευταίων ετών. Κι ας μην ξεχνάμε, πως η κρατική περιουσία είναι υποθηκευμένη για άλλα 90 χρόνια κι αυτό δεν αλλάζει με το νοικοκύρεμα της τρέχουσας κατάστασης των δημοσιονομικών. Η ατομική ευημερία ενός εκάστου εξ ημών είναι άλλη υπόθεση και πάντα θα εξαρτάται από την οικονομική πορεία και τα περιθώρια για παροχές που θα προκύπτουν από τη συνετή διαχείριση από εδώ και πέρα.

Κι αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και ζητούμενο από τα κόμματα και τις κυβερνήσεις του μέλλοντος . Αν εξαιρέσουμε όμως την τωρινή κυβέρνηση που εμφανίζεται φειδωλή σε υποσχέσεις και με ωμό ρεαλισμό, οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις το μόνο που κάνουν είναι να πλειοδοτούν σε υποσχέσεις που χαϊδεύουν τα αυτιά δεινοπαθούντων και μη ψηφοφόρων -πολιτών. Κανείς δεν λέει πως αυτό που προέχει είναι να μη βρεθεί ποτέ ξανά η χώρα στην κατάσταση που μας έφερε τη χρεοκοπία και πως αναδιανομή πλούτου θα υπάρχει μόνο και εφόσον υπάρχει υπεραπόδοση της οικονομίας. Ποτέ ξανά με δανεικά και υποθήκευση του μέλλοντος των νέων γενεών. Τάζουν λοιπόν όλοι αυξήσεις μισθών, επιδομάτων, συντάξεων, επαναφορά 13ου και 14ου μισθού, κατώτατο μισθό στα 1200-1400 ευρώ, κατάργηση των μνημονιακών φόρων και εισφορών, χωρίς καμιά κοστολόγηση και κυρίως χωρίς να λένε από που θα βρεθούν αυτά τα χρήματα. Αυτά τα περί φορολόγησης των πλουσίων τα ακούω βερεσέ γιατί είδαμε τι πάθανε οι πλούσιοι την εποχή της πρώτης φοράς αριστεράς! Αυγάτισαν τα πλούτη τους και απέκτησαν τις περιουσίες των χρεοκοπημένων, από σπίτια μέχρι επιχειρήσεις, μπιρ παρά!

Και δεν έχει ξεκινήσει ακόμα η σκληρή προεκλογική περίοδος όπου θα αναδιπλωθεί πλήρως το ταλέντο στο λαϊκισμό, νέων και παλαιών Σωτήρων.

Η Κομισιόν βέβαια στη χθεσινή της απόφαση έλαβε υπόψη της πως η οικονομία της χώρας πάει καλά επειδή υπάρχει μια πολιτική σταθερότητα και μια κυβέρνηση αποφασισμένη να μην αφήσει τη χώρα να ξανακυλήσει.

Και προφανώς για να μη θεωρηθεί πως ανακατεύεται στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα δεν εκφράζει άποψη για τον κίνδυνο διασάλευσης της σταθερότητας από το αποτέλεσμα των επερχόμενων εκλογών. Στις δημοκρατίες άλλωστε οι λαοί ψηφίζουν και επιλέγουν, τους εκφραστές των διαφόρων πολιτικών προγραμμάτων. Αν οι λοιπόν ο λαός δεν θεωρεί την πολιτική σταθερότητα σημαντική παράμετρο ευημερίας , υποκύψει στις σειρήνες του λαϊκισμού και διασαλευθεί η τωρινή οικονομική πορεία αξιοπιστίας, για τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς δεν είναι καθόλου μα καθόλου δύσκολο μέσα σε μια μέρα να εντάξουν ξανά τη χώρα στη λίστα των εποπτευόμενων χωρών με τα υπερβολικά ελλείμματα και τη δανειακή μας φερεγγυότητα υψηλού κινδύνου. Ο λαός με τη σοφία του πρέπει να το αποφασίσει. Και ναι μεν ο λαός είναι δεδομένος, είναι όμως πάντα δεδομένη και η σοφία του; Μένει να το διαπιστώσουμε και εύχομαι όχι με επώδυνο τρόπο.