Ιωάννης Κ. Καλαβρουζιώτης

Τις τελευταίες ημέρες και ενώ εισήλθαμε στον Αύγουστο, μετα τις πρόσφατες καταστρεπτικές πυρκαγιές του Ιουλίου σε Γαλλία, Ισπανία, ήρθε δυστυχώς και η σειρά της Χώρας μας να δοκιμασθεί από την πύρινη λαίλαπα.
Δεν θα μπώ στον πειρασμό να αναφερθώ στα αίτια των πυρκαγιών μια και είναι χιλιοειπωμένα, θαθελα όμως να τονίσω ότι όταν χάνονται μάχιμοι πυροσβέστες εν ώρα καθήκοντος αυτό είναι τρανή απόδειξη, της τεράστιας δυσκολίας και επικινδυνότητας που κρύβει η κατάσβεση των πυρκαγιών.
Είναι σαφές, ότι η αντιμετώπιση των πυρκαγιών σήμερα είναι μια πολυπαραγοντική διαδικασία όπου η συνεργασία των μάχιμων πυροσβεστών με τις εναέριες δυνάμεις απαιτεί συγχρονισμό ενεργειών και γρήγορων αποφάσεων.
Ο Μεσογειακός Νότος και με το σκεπτικό, ότι οι υψηλές θερμοκρασίες του θέρους σε συνδυασμό με την μεγάλη παρατηρούμενη διαρκειά τους αλλά και τον παράγοντα άνεμο, θα δοκιμάζεται κάθε χρόνο από την πύρινη λαίλαπα, επιβάλει όχι μόνον εγρήγορση, σωστό σχεδιασμό και γενναίες χρηματοδοτήσεις σε εναέρια και επίγεια μέσα, αλλά κυρίως την ένταξη σύγχρονων στρατηγικών που η εφαρμογή τους θα διαφυλάξει ευαίσθητες περιοχές, όπως στρατιωτικές εγκαταστάσεις και αεροδρόμια, αρχαιολογικούς χώρους, βιομηχανικές περιοχές και πάρκα.

Το εργαστήριο Τεχνολογιών αειφορικής διαχείρισης αποβλήτων έχει προτείνει εδώ και χρόνια την εφαρμογή της επαναχρησιμοποίησης των επεξεργασμένων λυμάτων για την πυροπροστασία ευαίσθητων περιοχών όπως προαναφέρθηκαν και που ο σχεδιασμός τους σε περιφερειακό επίπεδο θα προσφέρει θετικά στην αντιμετώπιση πυρκαγιών σε ευαίσθητες εγκαταστάσεις και κέντρα.

Ο σχεδιασμός τέτοιων συστημάτων αντιμετώπισης πυρκαγιών σε αστικά κέντρα απαιτεί διπλά συστήματα σωληνώσεων κόκκινου χρωματισμού όπου τα υγρά επεξεργασμένα απόβλητα θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς πυρόσβεσης (1,2)
Στην κατεύθυνση αυτή απαιτείται η τοποθέτηση αγωγών, η εγκατάσταση υδραυλικών συσκευών και ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού και η εκτέλεση δομικών εργασιών που απαιτούνται για την υλοποίηση του συστήματος (3,4).
Σίγουρα θα πρέπει να απαντηθούν ερωτήματα όπως :

Ποιο επίπεδο επεξεργασίας αρκεί για το νερό πυρόσβεσης; (απαραίτητες οι οδηγίες χρήσης του)

Μπορεί το ανακτημένο νερό να αποθηκευτεί με ασφάλεια για μεγάλα χρονικά διαστήματα;

Πηγή τροφοδοσίας του δικτύου θα είναι μία δεξαμενή που θα αποθηκεύονται τα επεξεργασμένα λύματα του Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων. Η σύνδεση των δεξαμενών και των φρεατίων θα γίνεται από αγωγό μεταφοράς υδάτων από χαλυβδοσωλήνα γαλβανισμένο. Θα συνδέει αρχικά τη δεξαμενή με το φρεάτιο μέσω των εξωτερικών τοιχωμάτων τους καθώς και θα κάνει τη μεταφορά σε σημεία ενδιαφέροντος.

• Πώς επηρεάζει το ανακτημένο νερό τις αντλίες, τους σωλήνες και τον εξοπλισμό πυρόσβεσης; Σίγουρα απαιτεί έρευνα και συνεργασία με το Πυροσβεστικό Σώμα.

• Ποιες είναι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της χρήσης ανακτημένου νερού κατά την καταστολή πυρκαγιάς; Μόνον θετικές θα χαρακτηρίζονταν. Ας μην μας διαφεύγει της προσοχής ότι η εναέρια πυρόσβεση προσφέρει ασφαλώς γρήγορη επέμβαση στα πλαίσια έγκαιρης τιθάσευσης της πυρκαγιάς πλην όμως το νερό που απορρίπτεται έχει υψηλή αλατότητα με ότι αυτό συνεπάγεται για τα εδάφη.

Η πρόταση αυτή και πολύ περισσότερο η εφαρμογή της θα αλλάξει την κατεστημένη αντιμετώπιση των πυρκαγιών σε ευαίσθητες περιοχές όπως Βιομηχανικά πάρκα, Αεροδρόμια, Στρατιωτικά κέντρα, αρχαιολογικούς χώρους και το σημαντικότερο θα κινείται στην λογική της αειφορικής διαχείρισης των υδατικών πόρων, προσφέροντας καταστολή πυρκαγιών και περιβαλλοντική προστασία και αναβάθμιση.

Απομένει στην πολιτεία να αντιληφθεί και να τολμήσει την εφαρμογή σύγχρονων λύσεων πυροπροστασίας σε συγκεκριμένες ευαίσθητες περιοχές που χρήζουν εφαρμογής συστημάτων άμεσης προτεραιότητας.

*Το άρθρο γράφθηκε με ιδιαίτερη απόδοση τιμής στους τρεις πρόσφατα αδικοχαμένους πυροσβέστες μας, γνωρίζοντας από τον αείμνηστο πατέρα μου τις δυσκολίες του επαγγέλματος σε εποχές μάλιστα που δεν υπήρχαν καν εναέρια μέσα και άλλα σύγχρονα βοηθήματα.