Γιάννης Σερέτης

Δεν ήταν για… 3-0 αυτό το ματς του Παναθηναϊκού εναντίον του Αρη, να εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Όμως η αύρα των Τεττέη – Παντελίδη, σε συνδυασμό με την ωραία ιδέα του Μπενίτεθ (για το συγκεκριμένο ματς) να παρατάξει τον Παναθηναϊκό με τον Μπακασέτα «οκτάρι», τον Σφιντέρσκι «εννιαμισάρι» και τον Τεττέη φορ χάρισαν στον Παναθηναϊκό μια δίκαιη πρόκριση.

Τρεις ήταν οι «αφανείς» πρωταγωνιστές του αγώνα, καθώς όλα τα φώτα έπεσαν στον «Μπάκα» λόγω του πρώτου δικού του χατ τρικ με δύο πέναλτι) με την πράσινη φανέλα. Ο πρώτος ήταν ο Αλμπάν Λαφόν. Ο Κότσαρης προερχόταν από δυο πολύ καλές εμφανίσεις, ο Τσάβες ήταν απόλυτα έτοιμος, αλλά ο Μπενίτεθ προτίμησε ως «βασικό» τον Γάλλο, ο οποίος επί της ουσίας είχε κάνει μόνο μία προπόνηση μετά την επιστροφή του από το Κόπα Αφρικα. Και εκείνος τον δικαίωσε αποσοβώντας το 0-1 (Μόντσου), το 1-1 (Μορόν) και ξανά την ισοφάριση μόλις δύο λεπτά μετά την εκκίνηση του β’ μέρους (Παναγίδης). Αλάνθαστος και αναμφισβήτητα πια ο Νο 1 κίπερ επί Μπενίτεθ.

Ο δεύτερος είναι ο Κάρολ Σφιντέρσκι. Επαιξε θαυμάσια το ρόλο μεταξύ Τεττέη και Μπακασέτα. Εξυπνος, μαχητικός, ομαδικός. Κι ας μην είχε αγωνιστεί ούτε λεπτό την Κυριακή εναντίον του Πανσερραϊκού. Πολλή βρώμικη δουλειά, ακατάπαυστο press, σωστές κινήσεις στους σωστούς χώρους, ασίστ στον αρχηγό, κερδισμένο πέναλτι, τι άλλο να κάνει; Σπαθιά να καταπιεί;

Ο τρίτος ήταν ο Ινγκι Ινγκασον. Τον προτίμησε ο Μπενίτεθ αντί του διαθέσιμου αφού εξέτισε την ποινή του, Ερικ Πάλμερ – Μπράουν. Δεν είναι τόσο γρήγορος όσο ο Αμερικανός. Ούτε τόσο ικανός στο build up από την πρώτη ζώνη. Όμως σε μερικά παιχνίδια, αυτός ο Παναθηναϊκός με το συγκεκριμένο ρόστερ χρειάζεται πολύ περισσότερο τα καλά του Ισλανδού συγκριτικά με τα θετικά του Αμερικανού. Διότι ο Ινγκασον είναι ικανότερος στον αέρα, λόγω εμπειρίας και αυτογνωσίας κάνει λιγότερα ατομικά λάθη και το κυριότερο: είναι πολύ πιο ισχυρή προσωπικότητα, έχει τεράστιο αγωνιστικό εγωισμό και προσθέτει στην ενδεκάδα την ποδοσφαιρική σκληράδα που δεν έχει κανένας (μα κανένας!) άλλος αμυντικός του: Κυριακόπουλος, Μλαντένοβιτς, Κώτσιρας, Καλάμπρια, Τουμπά, Πάλμερ – Μπράουν, είναι όλοι soft αμυντικοί!

Υπήρχε κι ένας πρωταγωνιστής από την πλευρά του Αρη. Ο Μανόλο Χιμένεθ προτίμησε στις δηλώσεις του να γκρινιάξει για τη διαιτησία αντί να αναλάβει την πλήρη ευθύνη για τη χρησιμοποίηση του Ρόουζ αντί του Φαμπιάνο. Ο στόπερ του Αρη έκανε δυο αχρείαστα πέναλτι σε 12 λεπτά, το 1-0 έγινε 3-0 στο 65’ χωρίς ο Παναθηναϊκός να πιέζει ή να έχει τον έλεγχο του αγώνα στο β’ μέρος και αμέσως μετά, στο 66’ τον έκανε αλλαγή. Αλλά μετά φταίει η διαιτησία για τον Μανόλο, ο οποίος καλό θα ήταν να βάλει στο video να δει τις δηλώσεις του Μεντιλίμπαρ για να καταλάβει τι σημαίνει ανάληψη ευθύνης.

Ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να πέσει σε παγίδα και να υπερτιμήσει τις δυνατότητές του μετά απ΄ αυτό το 3-0, αλλά επειδή παίζει την Κυριακή με την ΑΕΚ και μάλιστα στη Νέα Φιλαδέλφεια αυτό δεν θα συμβεί. Στους ημιτελικούς με τον ΠΑΟΚ είναι σαφώς αουτσάιντερ εναντίον της πιο φορμαρισμένης ελληνικής ομάδας και με τη ρεβάνς στην Τούμπα, αλλά ίσως αυτό να του βγει και σε καλό, διότι επανειλημμένως έχει δείξει ότι σε must win παιχνίδια… δεν το έχει.

Κι αν αποκλείσει τον ΠΑΟΚ, θα βρεθεί απέναντι σε μια μεγάλη πρόκληση. Με ένα τεράστιο βάρος στην πλάτη του για το ενδεχόμενο κάζο σε περίπτωση ήττας από τον ΟΦΗ ή το Λεβαδειακό στον τελικό της διοργάνωσης, θα κληθεί να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί πρωτίστως τον εαυτό του και το άγχος του. Γιατί; Διότι μια φαινομενικά «χαμένη» χρονιά θα μπορεί να κλείσει τη σεζόν με τρόπαιο και εξασφάλιση από τις 25 Απριλίου της συμμετοχής σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης την επόμενη σεζόν, μιας και εφέτος ο Κυπελλούχος παίζει στα play offs του Εuropa League. Δηλαδή στη χειρότερη περίπτωση (αποκλεισμού του) θα συμμετάσχει στη League Phase του Conference League!

Όλα αυτά θα τα δούμε στις 4 και 11 Φεβρουαρίου, στους ημιτελικούς. Εως τότε, ας πάρει ο Παναθηναϊκός τους χαφ που απαραιτήτως χρειάζεται και… τα ξαναλέμε για το Κύπελλο.