Άννα Παναγιωταρέα

Από τα πρώτα λεπτά της επικυριαρχίας του «ΟΧΙ», κρατώ τη φωτογραφία τριών γυναικών. Εμπλεες ανυπόκριτου αριστερού ενθουσιασμού, χορεύοντας ως μυθικές μαινάδες, στην πλατεία Συντάγματος, με σκηνικό τις κόκκινες σημαίες. Αν δεν είχαν περάσει έντεκα χρόνια ώστε ο πανδαμάτωρ χρόνος να κάνει «το καταστροφικό» έργο του, είμαι βέβαιη ότι, αν τις έβλεπα, θα τις αναγνώριζα. Ως τα μύχια της ψυχής τους ήταν πεπεισμένες ότι αυτό το «ΟΧΙ» ήταν μόνο η αρχή της εξόδου της Ελλάδας «από ΕΟΚ...». Ο σύντροφος Τσίπρας θα έκανε το αποφασιστικό βήμα και για «το ΝΑΤΟ», ώστε να πληρωθεί το πάλαι ποτέ «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο». Τόσες φορές πορεύτηκαν μαζί, καταγγέλλοντας «τους δολοφόνους των λαών»…

Στις 18 Οκτωβρίου 2017, ενώπιον του Τραμπ, στην Ουάσινγκτον, ο σύντροφος πρωθυπουργός κατάπιε την ευχή του «να μη μας βρει αυτό το κακό και εκλεγεί ο Τραμπ πρόεδρος»! Στην ερώτηση Αμερικανού δημοσιογράφου ψέλλισε: «Αντιμετωπίζει (ενν. ο Τραμπ) ορισμένες φορές την πολιτική, έτσι που να φαίνεται διαβολικός, αλλά γίνεται για καλό»! «Το ηθικό πλεονέκτημα» αυτοκτόνησε, ακούγοντάς τον.

Το «ΟΧΙ» στο «πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup…» έφτασε ως κεραυνός στις Βρυξέλλες. Το «ΟΧΙ» του 61,31% συνέτριψε το «ΝΑΙ» του 38,69%. Ηταν η στιγμή που άνοιξε διάπλατα η πόρτα να εξέλθει η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ενωση, στην οποία είχε ενταχθεί στις 28 Μαΐου 1979, με την υπογραφή της συνθήκης προσχώρησης στο Ζάππειο Μέγαρο. Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, ασκώντας το μέγα κύρος του -η Ελλάδα δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις- επέβαλε να γίνει αποδεκτή ως δέκατο μέλος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, διασφαλίζοντας το μέλλον της. Αυτό που Τσίπρας και συν αυτώ ήταν αποφασισμένοι να τινάξουν στον αέρα...

Είναι απίστευτο ότι 3.558.450 Ελληνες προσήλθαν στην κάλπη για να εγκαταλείψει η Ελλάδα την Ε.Ε., που της εξασφάλιζε παρουσία στον πυρήνα των αποφάσεων, οικονομική ανάπτυξη, ασφάλεια, εκσυγχρονισμό. Να περιπέσει, ως παρίας, σε επικίνδυνη πολιτική αστάθεια, σε διεθνή απομόνωση, σε τρομακτική πενία. Πίστεψαν τον Τσίπρα ότι η έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ενωση ακύρωνε την εφαρμογή των μνημονίων -που θα… έσκιζε- ενώ τα αποδέχονταν οι «γερμανοτσολιάδες»; Δεν θα πλήρωναν οι Ελληνες το «όλοι μαζί τα φάγαμε»; Τις κυβερνήσεις, από το 1981, που μοίραζαν «λεφτά», όχι εκ του πλεονάσματος, αλλά απόρροια άκριτου δανεισμού, σπατάλης ευρωπαϊκών προγραμμάτων και κομματικής διαφθοράς, οδηγώντας πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στη φυλακή; «Η μισητή τρόικα τιμωρεί την Ελλάδα για την καλή ζωή της» -το διαβάσαμε κι αυτό-, «αλλά δεν τολμά η Ευρώπη να της δείξει την έξοδο, επειδή η πτώχευσή της θα συμπαρασύρει τις αδύναμες οικονομίες της. Θα πέσουν σαν τραπουλόχαρτα». Μόνον αυτό; Οχι! Ο Τσίπρας θα υποχρέωνε «Κομισιόν, Μέρκελ και λοιπούς, όχι μόνο να μην απαιτούν εχέγγυο τα ασημικά της χώρας για 99 έτη», αλλά και «να σβήσουν μεγάλο μέρος του συσσωρευμένου χρέους»! Θεωρώ τραγικό ότι βρέθηκαν 3.558.450 Ελληνες που ψήφισαν την καταστροφή της Ελλάδας δικαιώνοντας τον τσιπραϊκό λαϊκισμό.

Διηγώντας τα να κλαις; Κάτι περισσότερο: Να ανησυχούμε σφόδρα για την αφελή αυτογνωσία μας.

Φυλλομετρώ τα πρωτοσέλιδα εκείνων των ημερών. Τι να πρωτοσχολιάσω; Την επικίνδυνη κυβερνητική άγνοια της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που τα φιλοτσιπρικά ΜΜΕ παρουσίαζαν ως «θανάσιμα εκβιαστική και εχθρική». Την απίστευτη φαντασίωση ότι «ο Τσίπρας, παίρνοντας ανά χείρας το “ΟΧΙ” του δημοψηφίσματος, θα εκβίαζε την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ, τον Ιταλό πρωθυπουργό Ματέο Ρέντσι, τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ. Και καλά να το πιστεύουν οι παραπλανηθέντες. Αλλά το πίστευε και ο ίδιος ο Τσίπρας, δηλώνοντας στη Βουλή: «Αυτή η κυβέρνηση και αυτή Βουλή δεν θα ψηφίσουν νέο μνημόνιο»1 .

Ο καημένος! Ζήτημα αν καταλάβαινε -στα αγγλικά- τι του έλεγαν! Λέγεται ότι του πρότειναν μεταφραστή γιατί δεν ήταν δυνατόν να απαντά «ναι» σε όλες τις απαιτήσεις τους...
Ο Βαρουφάκης, στις 28 Ιουνίου 2015, επιστρέφοντας στο προικώο νεοκλασικό, ανήγγειλε στη σύζυγό του: «Αγάπη μου, σήμερα έκλεισα τις τράπεζες». Ακολούθως, θα βγήκε στη βεράντα, με θέα την Ακρόπολη, να απολαύσει το δείπνο του. Με γαλλικό ροζέ. «Αυτό συνηθίζει με τη γυναίκα του», όπως γράφτηκε στο γαλλικό περιοδικό «Paris Match», όπου, Μάρτη 2015, έδωσαν συνέντευξη. Φωτογραφήθηκε σηκώνοντας στα χέρια την καλότυχη σύνευνό του…

Ω! Οι ευτυχισμένες μέρες του ναρκισσισμού του δίδυμου Τσίπρα - Βαρουφάκη, της επερχόμενης δυστυχίας του ελληνικού λαού.

Στις 29 Ιουνίου 2015, οι πολίτες, στην ουρά, κλαίγοντας, περίμεναν να εισπράξουν «φιλοδώρημα» από τις καταθέσεις τους. Αν είχαν! Το όριο αναλήψεων 60 ευρώ ημερησίως. Μόνον η προνοητική μητέρα της Βαλαβάνη, αναπληρώτριας υπουργού Οικονομικών, απέσυρε εγκαίρως τις καταθέσεις της πριν κατέβουν τα ρολά. Δεν μπορώ να ξεχάσω τη γηραιά κυρία όταν, περιμένοντας στην Alpha Bank της οδού Φιλελλήνων, γύρισε και μου είπε: «Να ’ναι καλά, κυρία Αννα, ο Τσίπρας. Μου δίνει κάθε μέρα 60 ευρώ. Επαιρνα σύνταξη 680 ευρώ. Τώρα, πάνω από χιλιάρικο!». Ούτε που τόλμησα να τη βγάλω από την πλάνη της. Τρία χρόνια μετά, Οκτώβρη 2018, επετράπη η ελεύθερη ανάληψη.

Δεν εξοργιστήκατε ακούγοντας τον Τσίπρα, στον ΑΝΤ1 «τις τράπεζες έπρεπε να τις κλείσουμε εμείς την επόμενη μέρα των εκλογών»! Μ’ έναν λόγο, το καλοπληρωμένο και πολυδιαφημισμένο rebrading2 του ΕΛΑΣίτη αρχηγού πήγε στράφι. Γύρισε ως μείγμα Βαρουφάκη - Λαφαζάνη, που όσο θα βλέπει ότι «ψοφούν οι έρμες μετρήσεις» και δεν τον κάνουν… «πρωθυπουργό» τόσο θα βυθίζεται στον άκρατο λαϊκισμό, γυρνώντας την Ελλάδα στις παρυφές του ’60. Ποιος αντέχει…

Σημείωση
1. «Αυγή», 6/6/2015
2. Rebranding: Προσέλκυση πελατών, ανανέωση της εικόνας της μάρκας.