Παντελής Διαμαντόπουλος

Η απάντησή στον εαυτό μου, είναι καταφατική. Φυσικά και μπορεί. Υπάρχουν όμως μεγαλύτερες απορίες. Αν στην παρούσα φάση η ομάδα μπορεί να τα βγάλει πέρα με Ουνιόν Σιν Σιλουάζ ή Μπόντο Γκλίμτ; Αν ενισχυθεί άμεσα, ώστε να υπάρξουν και άλλοι να βοηθήσουν άμεσα. Και πάνω απ’ όλα, αν το σύστημα «μεγάλη μπάλα» ήταν λόγω Ναϊμέγκεν ή αυτό θα είναι το σύστημα της νέας αγωνιστικής περιόδου. Μην βιαζόμαστε για μεγάλα συμπεράσματα. Ο Μεντιλίμπαρ είπε κάτι που θεωρώ σωστό το απόγευμα της Δευτέρας. Άλλοι παίκτες θα είναι σε λίγο καιρό. Όμως ο Ολυμπιακός πλέον δίνει επίσημα ματς με αυτούς που έχει. Και μπορεί για τα φιλικά να μην θέλω να συζητάμε, αλλά όταν αρχίζουν τα επίσημα, το πράγμα αλλάζει.

Για να είμαι ειλικρινής απέναντί σας, ήμουν σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα έμπαινε γκολ. Έστω στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Έμεινα με την σιγουριά. Μπορεί να δούμε τέρματα στην Ολλανδία, η Ναϊμέγκεν δεν είναι κανά θηρίο, άσχετα με το ότι όσο πέρναγε η ώρα στο «Καραϊσκάκης» έπαιρνε αέρα. Όμως και για αυτούς ήταν μια ιστορική στιγμή, με την παρθενική τους συμμετοχή στην μεγάλη διοργάνωση, έστω και σε προκριματικά.

Ο Μεντιλίμπαρ πήρε κάποιες αποφάσεις στο ματς που τον υποχρέωσαν 4 Αυγούστου, να βγάλει όλο το ματς με τον Ροντινέι και τον Ντάνι Γκαρσία. Θα διαβάσετε παρακάτω. Ο Ολυμπιακός έπαιξε με τον δεύτερο (ουσιαστικά) πορτιέρε του, έχει μείνει με ένα αριστερό μπακ, υποχρεώθηκε να βγάλει όλη την αναμέτρηση με τα ίδια κεντρικά χαφ, αφού άλλαξαν οι τρεις από τους τέσσερις αμυντικούς! Και βέβαια, ένα φορ αφού εδώ και ημέρες ξέραμε για την έξοδο από την λίστα των Ταρέμι- Γιάρεμτσουκ.

Κι όμως, θα μπορούσαν να μην είχαν πάει με… κουλούρια στα αποδυτήρια οι δυο ομάδες για την ανάπαυλα, αφού όσο πέρναγε η ώρα, έκαναν τελικές. Ωστόσο, καμία από αυτές δεν βρήκε στόχο. Ο Ολυμπιακός για πρώτη φορά μπροστά στο κοινό του, έπαιξε με βολέ από τον τερματοφύλακά του και γενικά με πολλές ψηλές μπάλες, από όλες τις πλευρές του γηπέδου. Υπήρχε λόγος που το έκανε ο Μεντιλίμπαρ; Ναι. Όσο και να μην αρέσει σε πολλούς (βάλτε και εμένα μέσα σε αυτούς), η αλήθεια είναι ότι η Ναϊμέγκεν ήταν αρκετά ευάλωτη στο να κρατήσει μπάλα και να «χτίσει» στην άμυνά της. Εύκολα οι «ερυθρόλευκοι» έκλεψαν μπάλες ψηλά και δημιούργησαν ζητήματα. Οι Ολλανδοί το έκαναν, μόνο στις φάσεις που η άμυνα της ελληνικής ομάδας ήταν ψηλά και μπόρεσαν να βρουν κάποια κενά στην πλάτη. Ο Πόποβιτς σημάδευε λοιπόν τον Ελ Κααμπί και ο Μαροκινός παίδεψε κόσμο και κοσμάκη. Ειδικά αυτόν Σάντλερ τον έκανε να… μαρτυρήσει.

Ως εκεί. Ο Μεντιλίμπαρ έβγαλε τον Ρόκα (φάνηκε ότι είναι γρήγορος, έχει την διαγώνια κίνηση στην αντίπαλη περιοχή, αλλά θέλει να πάρει ματς για να δείξει και τσαγανό) και έβαλε τον Ζέλσον στο ξεκίνημα του δεύτερου μέρους. Με Ρόκα- Ροντινέι στο 45λεπτο, η μπάλα κυκλοφορούσε, αλλά ο βαθμός επικινδυνότητας για τους Ολλανδούς παρέμενε χαμηλός. Και δεν γίνεται να περιμένεις μόνο από το φορ σου να κερδίζει προσωπικές μονομαχίες, έχοντας πρώτα καταφέρει να κοντρολάρει την μπάλα από μια εναέρια πάσα. Στο 55’ ο Μεντιλίμπαρ έβαλε και τον Ζότα Σίλβα, αλλά άλλαξε και δυο αμυντικούς (Μαφέο αντί Σάλιακα και Πιρόλα αντί Κάρμο). Μετά από λίγο χτύπησε ο Ρέτσος και έτσι «κάηκε» μια αλλαγή. Δεν είμαι στο μυαλό του προπονητή, αλλά όταν παίζεις στην έδρα σου, θες γκολ και από τις πέντε αλλαγές, οι τρεις είναι στην άμυνα, κάτι δεν δούλεψε. Οφείλω βέβαια να προσθέσω ότι είναι αρχές Αυγούστου, οι μετρήσεις παίζουν σημαντικό ρόλο, αλλά αν ο Σάλιακας και ο Κάρμο δεν είχαν θέματα, μάλλον η ομάδα χρειαζόταν φρεσκάρισμα πιο μπροστά από αυτούς. Και όχι μόνο τον Σίλβα που πήγε πίσω από τον Ελ Κααμπί. Η Ναϊμέγκεν βγήκε πιο θαρραλέα στο δεύτερο ημίχρονο, είχε επισκέψεις στην κόκκινη περιοχή και άρχισε να έχει σιγά- σιγά σύμμαχο και τον χρόνο , αφού η κόπωση δεν είναι μόνο σωματική τέτοια εποχή, αλλά και πνευματική.

Επιμένω, ο Ολυμπιακός μπορεί να περάσει σε λίγες ημέρες, δεν μου λέει κάτι το 0- 0 της πρώτης αναμέτρησης. Όμως αυτό που χρειάζεται είναι να μπουν τα «εργαλεία» στην σωστή θέση, να υπάρξει ιδανική διαχείριση και να δούμε και πιο όμορφο ποδόσφαιρο. Και λιγότερα βολέ…