Άννα Ντούμα

Το "Πρώτο Θέμα" δίνει "βήμα" στη νέα γενιά ώστε να εκφράσει τις απόψεις και τις ανησυχίες της

Το ξέρεις και το ξέρω. Το «κράξιμο» είχε οπαδούς τόσο προ Κρίσης όσο και μετά. Απλώς έχει πάρει διαφορετική μορφή. Τώρα που υπάρχουν σημαντικότερα και σοβαρότερα θέματα να μας απασχολούν έχει μετουσιωθεί σε ένα δριμύ κατηγορώ κατά πάντων. Βρίσκεται παντού. Σε εκπομπές, στα blogs, στις πλατείες και μέρα με τη μέρα αποκτά χιλιάδες «followers».

Σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς που διανύουμε, το κράξιμο έρχεται ως λύτρωση. Η Κρίση μας έχει κάνει όλους να νιώθουμε μικροί, ανήμποροι αλλά πάνω από όλα μόνοι. Μένουμε κλεισμένοι σε τέσσερεις τοίχους που κάθε μέρα που περνάει μας πλακώνουν όλο και περισσότερο.

Βλέποντας, ακούγοντας ή διαβάζοντας άλλους ανθρώπους που κατηγορούν ανοιχτά το πολιτικό σύστημα, τη χώρα μας, τις άλλες χώρες, το συνάδελφο, το φίλο, το συγγενή, το γείτονα, αισθανόμαστε αμέσως καλύτερα. Λειτουργεί σαν καταπραϋντικό, για να μην πω ηρεμιστικό, που τη στιγμή της «κρίσης» σου, σου υπενθυμίζει ότι τουλάχιστον δεν είσαι μόνος. Είναι ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη, μια φωνή που σου ψιθυρίζει «Μην ανησυχείς. Δεν είσαι μόνος. Υπάρχουν κι άλλοι σαν εσένα και ίσως σε χειρότερη θέση από σένα». Γιατί ως γνωστόν «Η μιζέρια γουστάρει παρέα», όπως λένε και οι φίλοι μας οι ξένοι.

Αυτό όμως που θα έπρεπε να έχεις κατά νου, κάθε φορά που κρυφά χαίρεσαι με το δηλητήριο του άλλου, γιατί συνειδητοποιείς ότι έστω κι ένας εκεί έξω καταλαβαίνει ακριβώς τι νιώθεις και τι περνάς, είναι ότι το κράξιμο δημιουργεί πόλωση. Χωρίζει τους ανθρώπους σε στρατόπεδα. Είναι οι «εμείς» και «όλοι οι άλλοι». Θα σε ανακουφίσει πρόσκαιρα αλλά δε θα σε θεραπεύσει. Δε θα κάνει την πίκρα σου γλυκύτητα, την ασχήμια του κόσμου ομορφιά. Δε θα σε πάει μπροστά. Δε θα σε βάλει να σκεφτείς τι κάνεις εσύ για σένα και την προσωπική σου ευτυχία, αλλά τι σου κάνουν οι άλλοι βάζοντάς σου τρικλοποδιές.

Υπάρχει κι άλλος τρόπος για να μην αισθανόμαστε μόνοι. Ναι, αλήθεια σου λέω. Υπάρχουν πάρα πολύ άνθρωποι εκεί έξω που κάνουν πράγματα για τον εαυτό τους και ταυτόχρονα για τους άλλους. Παίρνουν την ευθύνη της ζωής τους, δημιουργούν, παλεύουν για την ευτυχία τους, προσφέρουν στο συνάνθρωπο και χτίζουν την προσωπική τους πραγματικότητα στα δικά τους μέτρα. Μπαίνουν σε ομάδες που έχουν ένα κοινό ενδιαφέρον, ή ένα κοινό στόχο. Κάνουν πράγματα που άλλοτε τα μαθαίνεις κι άλλοτε όχι.

Ένα παράδειγμα τέτοιου είδους ανθρώπων, που ίσως ήδη να γνωρίζεις είναι οι Ατενίστας, που πιστεύουν στη δύναμη της μικρής κλίμακας. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά όπως αναφέρουν «Πριν φτάσουμε εκεί, υπάρχουν εκατομμύρια μικρά, σπουδαία πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μαζί. Κουραστήκαμε να γκρινιάζουμε, να μας φταίνε πάντα οι άλλοι ή το κράτος.

Είμαστε εδώ μόνο για να κάνουμε.» Σε περίπτωση που δε γνωρίζεις για τη δράση τους, οι Ατενίστας είναι μια ανοιχτή κοινότητα πολιτών της Αθήνας που αγαπάνε την πόλη τους και οργανώνουν ενέργειες υπέρ της πόλης και των ανθρώπων της. Σημασία λοιπόν στην «κοινότητα» και όχι στην «κοινωνία». Το’πιασες;

Οι Ποδηλάτες είναι μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα ομάδα, που συνεχώς μεγαλώνει και προσπαθεί να προωθήσει τη χρήση του ποδήλατου στην πόλη. Κύρια αιτήματά τους, όπως αναφέρουν στην ιστοσελίδα τους, είναι να επιτραπεί η μεταφορά ποδηλάτων στο Μετρό, να δημιουργηθεί δίκτυο ποδηλατοδρόμων και να αλλάξει ο αναχρονιστικός Κ.Ο.Κ. Ίσως και να τους έχεις πετύχει σε μια από τις βραδινές τους βόλτες στην Αθήνα, ίσως και να τους έβρισες που σε έκαναν να καθυστερήσεις. Σκέψου όμως συνολικά πόσο χρόνο έχεις χάσει από η ζωή σου μέσα στο αυτοκίνητο επειδή απλώς έχουμε μαζευτεί πάρα πολλοί οδηγοί σε αυτή την πόλη.

Αυτό είναι λοιπόν το αντίδοτο της «Κρίσης». Μπαίνοντας σε μια τέτοια ομάδα πλουτίζεις. Με το κράξιμο φτωχαίνεις. Κι αν δε σου αρέσουν αυτές που σου πρότεινα, κανένα πρόβλημα. Υπάρχουν τόσες άλλες που ίσως δε γνωρίζεις, ίσως ούτε κι εγώ. Βγες έξω, ρώτα, μάθε, γνώρισέ τους, απέρριψε τους, βρες άλλους, γίνε μέρος μιας αλλαγής όσο μικρή κι αν σου φαίνεται, κάνε, ζήσε. Πίστεψέ με. Όταν βρίσκεσαι ανάμεσα σε ανθρώπους, μόνο καλά πράγματα μπορούν να σου συμβούν.

Η Δεσποινίς Άννα Ντούμα είναι σύμβουλος καριέρας και σπουδών