Ανδρέας Ζούλας

Κατά την πρώτη συζήτηση και ψηφοφορία για την Αναθεώρηση, στις αρχές του καλοκαιριού, είχα γράψει ότι ο κ. Ανδρουλάκης με την γραμμή που είχε επιβάλει στο κόμμα του θα καθιστούσε κριτή της Αναθεώρησης τον Αλέξη Τσίπρα. Η «γραμμή Ανδρουλάκη» ήταν - και ήδη ολοκληρώθηκε - η εξής: Το ΠΑΣΟΚ δεν ψηφίζει καμιά διάταξη-πρόταση της Κυβέρνησης, ώστε να μην επιτευχθεί η ευρεία πλειοψηφία των 180 ψήφων στην παρούσα Βουλή, γιατί αυτό θα ήταν «λευκή επιταγή» προς την Κυβέρνηση. Αντίθετα, η αυξημένη πλειοψηφία των 180 θα ήταν θέμα της μετά τις εκλογές Αναθεωρητικής Βουλής.

Η θέση αυτή πρώτα απ’ όλα συνιστά απόδειξη ότι ο κ. Ανδρουλάκης, ανεξαρτήτως τού ότι έλεγε προ μηνών πως στόχος του είναι η νίκη έστω και με μία ψήφο και τώρα διακηρύσσει ότι στόχος του είναι η …αυτοδυναμία, γνωρίζει ότι νικητής των εκλογών θα είναι ο Μητσοτάκης. Διαφορετικά, θα υπερψήφιζε τώρα την Αναθεώρηση, ώστε να την εφαρμόσει αυτός ως νικητής των εκλογών και πρωθυπουργός στην επόμενη Βουλή.

Πολύ περισσότερο πιθανό φαίνεται όμως ότι ο «ελιγμός Ανδρουλάκη» αντί να δώσει στο ΠΑΣΟΚ την δυνατότητα να προωθήσει τις θέσεις του για την Αναθεώρηση στην μετεκλογική Βουλή, στην ουσία καθιστά τον Αλέξη Τσίπρα κριτή της Αναθεώρησης, καθώς σύμφωνα με όλες τις μέχρι τώρα ενδείξεις εκείνος θα είναι αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και όχι ο κ. Ανδρουλάκης. Στην περίπτωση αυτή η αυξημένη πλειοψηφία των 180 (που κατά το Σύνταγμα απαιτείται για να ψηφιστεί μια αναθεωρητέα διάταξη) δεν θα επιτυγχάνεται με τις ψήφους Νέας Δημοκρατίας και – του τρίτου κόμματος – ΠΑΣΟΚ, αλλά μόνο με (ή και με) την σύμπραξη του κόμματος Τσίπρα.

Βέβαια όπως ο κ. Ανδρουλάκης, έτσι και ο κ. Τσίπρας κινούνται σε …φανταστικό πολιτικό χώρο και περιβάλλον, καθώς ο πρώτος λέει ότι θα κερδίσει – με αυτοδυναμία – τις εκλογές ο δε δεύτερος λέει ότι θα κερδίσει μεν τον Μητσοτάκη (άλλωστε… γι’ αυτό επανήλθε στην πολιτική, επειδή υπήρχε κενό ηγεσίας στον χώρο της Αντιπολίτευσης) αλλά… δεν θεωρεί «καταστροφή» τις επαναληπτικές εκλογές (προφανώς για να…ολοκληρώσει τον θρίαμβο του)… Και όλα αυτά όταν η πρώτη μετά την ΔΕΘ δημοσκόπηση δείχνει ανοδική πορεία για την Νέα Δημοκρατία (του Μητσοτάκη που όλοι θα … νικήσουν) με ποσοστό πάνω από 30% ενώ παράλληλα σημειώνει καθήλωση του κόμματος Τσίπρα (στο 17%, το ποσοστό δηλαδή της αποδοκιμασίας, που καταγράφηκε στις εκλογές του 2023) και περαιτέρω υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ Ανδρουλάκη, στο 12%, μόλις τρεις μονάδες πάνω από τον Βελλόπουλο…

Αυτή η εικόνα - και η πολιτική που ακολουθεί ο κ. Ανδρουλάκης - οδηγεί νομοτελειακά σχεδόν στην σταδιακή αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ, με απορρόφηση της αριστερής του πτέρυγας από τον Τσίπρα, σε συνεργασία με τον οποίο καλεί – ή ελπίζει – ένα πολύ υπολογίσιμο … προσκείμενο στον κ. Δούκα τμήμα του κόμματος. Μόνη «δύναμη» που μπορεί να ανακόψει την πορεία αυτή είναι η ενδεχόμενη «αφύπνιση» των άγνωστων σήμερα «νέων συντρόφων» του κ. Τσίπρα και η προεκλογική έκθεση απόψεων και «ιδεών» που θα «σώσουν» την, Ελλάδα και την οικονομία της («πατριωτική εισφορά υπερπλούσιων» και τα παρόμοια που μπορεί να βγουν από αραχνιασμένα «παλαιοσοσιαλιστικά χρονοντούλαπα»).

Σε αυτό το κλίμα και με αυτές τις γενικές συνθήκες διεξήχθη η δεύτερη και τελευταία στην παρούσα Βουλή συζήτηση – και ψηφοφορία – για την συνταγματική αναθεώρηση. Και απέδειξε τον πανικό κυρίως του ΠΑΣΟΚ, αλλά και την αγωνιώδη αμηχανία των άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης, πλην του μονολιθικού ΚΚΕ. Υπήρξε για την Αντιπολίτευση η σχετική συζήτηση «ευκαιρία» οξύτατων επιθέσεων κατά της Κυβέρνησης, περίπου ως «γενική προεκλογική τοποθέτηση». Και μένω μόνο στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο, με την «γραμμή Ανδρουλάκη» έχασε την ευκαιρία να οργανώσει και να παρουσιάσει μια εικόνα σοβαρής, αξιόπιστης, πολιτικής δύναμης, που θετικά λειτουργεί για τον θεσμικό εκσυγχρονισμό της πολιτείας. Επέλεξε την οξύτητα και αφήνει στον κ. Τσίπρα και το κόμμα του τον ρόλο της «σοβαρής δύναμης» για μετά τις εκλογές. Αρκούν δύο και μόνο εμφανίσεις από πλευράς ΠΑΣΟΚ για να φανεί αυτή η «εξεζητημένη οξύτητα» που επελέγη ως πολιτική έκφραση. Είναι η παρουσία του προέδρου του κόμματος κ. Ν. Ανδρουλάκη και του εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ κ. Δουδωνή

Ο κ. Ανδρουλάκης κατεφέρθη κατά του πρωθυπουργού, της Κυβέρνησης και της κυβερνητικής πρότασης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, με τον νου στον απόντα Αλέξη Τσίπρα. Και γι’ αυτό υπερέβαλε εαυτόν σε οξύτητα. Το αντιπολιτευτικό μένος όμως τον παρέσυρε σε πρωτοφανές ατόπημα. Εξεστόμισε, αρχηγός ων της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μέσα στην Ελληνική Βουλή, την απαράδεκτη φράση: «Μητσοτάκης ή Ερντογάν». Κατά τρόπο απαράδεκτο και αυθαίρετο «ερμήνευσε» την άποψη που είχε διατυπώσει σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδης, ότι τυχόν παρατεταμένη ακυβερνησία (με αλλεπάλληλες εκλογές κ.λπ.) θα έδινε στην Τουρκία ευκαιρία «να κάνει ντου».

Από εκεί «ξεκινώντας» ο κ. Ανδρουλάκης κατασκεύασε το δικό του – παντελώς απαράδεκτο και ανεπίτρεπτο – λεκτικό «εύρημα», αδιανόητο για ‘Έλληνα πολιτικό. Θα έπρεπε να γνωρίζει ο κ. Ανδρουλάκης – καθώς και οι βουλευτές του που τον χειροκρότησαν καγχάζοντας εις βάρος του πρωθυπουργού της χώρας – ότι η φράση αυτή, απαράδεκτη από πάσης απόψεως, έχει καταγραφεί με εικόνα και ήχο και βρίσκετε όχι μόνο καταγεγραμμένη στο Κανάλι της Βουλής, αλλά και στα αρχεία τουρκικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων, που θα την χρησιμοποιούν όποτε θέλουν για να δείξουν στο κοινό τους … πόσο η Ελλάδα φοβάται την Τουρκία. Αυτό το δώρο στην προεκλογική εκστρατεία του Τούρκου προέδρου έκανε ο κ. Ανδρουλάκης, αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μιλώντας στην Ελληνική Βουλή. Και επειδή, φαίνεται, γοητεύθηκε ο ίδιος από το «εύρημά» του, το επανέλαβε και την Πέμπτη σε τηλεοπτική του εμφάνιση. Το «Μητσοτάκης ή Ερντογάν» ο κ. Ανδρουλάκης το «βρήκε» και είπε και όχι κανείς άλλος, ούτε, φυσικά ο κ. Φλωρίδης. Και το «εύρημα» αυτό θα ακολουθεί τον κ. Ανδρουλάκη…

Αυτό που είπε ο κ. Φλωρίδης προαναφέρεται. Και είναι απολύτως γνωστό ότι η Τουρκία καιροφυλακτεί να βρει την κατάλληλη γι’ αυτήν ευκαιρία για «να κάνει ντου». Και η έκφραση αυτή δεν σημαίνει αναγκαστικά ένοπλη εισβολή. Σημαίνει κακόβουλη επιχείρηση, όπως για παράδειγμα – που ανέφερε και ο ίδιος ο κ. Φλωρίδης στην τηλεοπτική συνέντευξή του – η προσπάθεια μαζικής και βίαιης εισβολής δεκάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, από τον Έβρο, το 2020. Η προσπάθεια αυτή βίαιης εισβολής, μεθοδευμένη και υποστηριζόμενη πλήρως από την Τουρκία, δεν αποσκοπούσε στην «απαλλαγή» της από μετανάστες. Αποσκοπούσε στο να μετρήσει την ετοιμότητα της Ελλάδος να κινηθεί αποτελεσματικά προς αποτροπή της βίαιης μαζικής εισβολής λαθρομεταναστών. Ότι αυτός ήταν ο πραγματικός σκοπός της τουρκικής μεθόδευσης φαίνεται από το ότι η «επιχείρηση» δεν επανελήφθη. Διαπιστώθηκε ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε ελάχιστο χρόνο από την άνοδό της στην εξουσία, όχι μόνο είχε ξεκάθαρη πολιτική στο μεταναστευτικό, αλλά και είχε καταστήσει εξαιρετικά αποτελεσματική την κρατική μηχανή στο σύνολό της, ικανή να αποτρέψει την βίαιη μαζική εισβολή. Ξεκάθαρα πράγματα. Και όχι αυτά που μας έλεγαν οι απίθανοι που μας κυβερνούσαν μέχρι το 2019 τύποι, οι οποίοι είχαν καταστήσει την Ελλάδα κέντρο διερχομένων λαθρομεταναστών που… «χάνονταν» από εκεί που «λιάζονταν» στον ήλιο της Αθήνας.

Και πρέπει να θυμίσω και στον κ. Ανδρουλάκη και στους χειροκροτητές βουλευτές του ότι «ντου» πραγματικό έκανε η Τουρκία όταν βρήκε την ευκαιρία τα Χριστούγεννα του 1995. Όταν δεν υπήρχε κανονικώς λειτουργούσα Κυβέρνηση και κυβερνών κόμμα, καθώς οι πάντες αγωνιούσαν για την πορεία της υγείας του Ανδρέα Παπανδρέου, στο Ωνάσειο. Τότε ακριβώς η Τουρκία βρήκε την ευκαιρία «να κάνει το ντου» στήνοντας το σκηνικό για τα Ίμια, που ολοκληρώθηκε μόλις ανέλαβε την πρωθυπουργία ο Κώστας Σημίτης. Να θυμίσω και άλλες περιπτώσεις-συνθήκες για τουρκικά «ντου», παρέλκει. Όλες, επί δημοκρατικής διακυβερνήσεως, έγιναν επί ΠΑΣΟΚ, ο νυν αρχηγός του οποίου και οι βουλευτές του πρέπει να τα έχουν συνεχώς στον νου και να μη κατασκευάζουν … «έξυπνα» συνθήματα ο μεν και να χειροκροτούν οι δε… «Συνθήματα» που μπορεί να τα δούμε χρησιμοποιούμενα από τουρκικά μέσα «πληροφόρησης»…

Υπήρξε βεβαίως και μια τελείως ακατανόητη και οξύτατη παρέμβαση του εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚΙ κ. Δουδωνή (ενός από τους πλέον διακρινόμενους νέους βουλευτές του κόμματος) Έφθασε στο σημείο – απαράδεκτο ύφος και ένταση – να ζητεί την αποχώρηση του κ. Φλωρίδη από την συνεδρίαση επειδή, όπως είπε, η παρουσία της Κυβέρνησης δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής στην συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος (καθώς αυτή είναι αρμοδιότητος της Βουλής). Πέραν δε αυτού έφθασε στο σημείο να ζητήσει την αποχώρηση Φλωρίδη και γιατί δεν είναι μέλος της Βουλής, αλλά εξωκοινοβουλευτικός υπουργός (ενώ το Σύνταγμα δεν κάνει διάκριση σε κοινοβουλευτικούς και εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς και υφυπουργούς). Η δε κατευναστική παρέμβαση του προεδρεύοντος, που παρέπεμψε στην εθιμική πρακτική δεν είχε κανένα αποτέλεσμα.

Εν προκειμένω δύο παρατηρήσεις: Πρώτον ο Κανονισμός της Βουλής όχι μόνο δεν επιτρέπει τέτοιες φραστικές επιθέσεις, όπως αυτές που έκανε ο κ. Δουδωνής (και υπάρχουν πλέον στο διαδίκτυο προς … πάσα χρήση) αλλά και τις τιμωρεί με προβλεπόμενες ποινές… Δεύτερον και κυριότερο. Προς τι αυτή η έκρηξη Δουδωνή για την παρουσία Φλωρίδη, δηλαδή εκπροσώπου της Κυβέρνησης στην συνεδρίαση για την αναθεώρηση όταν:

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, πλαισιούμενος από πολλούς υπουργούς, παρέστη και μίλησε στην συνεδρίαση της περασμένης Τετάρτης για την Αναθεώρηση, την δε ομιλία άκουσε και ο κ. Ανδρουλάκης και ο κ. Διουδωνής, χωρίς να… διαμαρτυρηθούν και να ζητήσουν … την αποχώρηση πρωθυπουργού και μελών της Κυβερνήσεως. Στην περίπτωση αυτή δεν … παραβιάζεται – κατά τον κ. Δουδωνή – το Σύνταγμα και ο Κανονισμός από την παρουσία κυβερνητικών παραγόντων κατά την συζήτηση της Αναθεώρησης; Μπορεί κανείς να εξηγήσει την – παράλληλη – έκρηξη, αλλά και … ανοχή; Μόνη εξήγηση είναι η επιλογή Ανδρουλάκη: Οξύτητα για την οξύτητα…

Μέσα, λοιπόν, σε αυτή την οξύτητά του λόγου του ΠΑΣΟΚ – αλλά και την στάση των λοιπών κομμάτων της Αντιπολίτευσης – κινδυνεύει κυριολεκτικά να χαθεί και η παρούσα Αναθεώρηση του Συντάγματος. Πράγματι, καμία από τις διατάξεις της κυβερνητικής πρότασης δεν έλαβε την αυξημένη πλειοψηφία των 180 ψήφων στην ψηφοφορία της περασμένης Τετάρτης. Η πλειοψηφία κυμάνθηκε από 158 έως 161 ψήφους, με αποτέλεσμα, για να ψηφιστούν στην προσεχή, μετά τις εκλογές Βουλή, να απαιτείται πλειοψηφία των 180 ψήφων. Ενώ, παράλληλα, άρχισαν να διατυπώνονται απόψεις ότι μπορεί να έχει ήδη χαθεί η Αναθεώρηση, με την προοπτική να μη μπορέσει να σχηματιστεί Κυβέρνηση στις προσεχείς εκλογές και να οδηγηθούμε σε νέα εκλογική αναμέτρηση…Αλλά στο θέμα αυτό θα τα πούμε σε προσεχές σημείωμα…