Μετά την κρίση που προκάλεσε στις διπλωματικές σχέσεις η πρόσφατη κίνηση του Ρίσι Σούνακ να μην συναντήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο Λονδίνο, με αφορμή τα Γλυπτά του Παρθενώνα, στο προσκήνιο επανέρχεται η ομιλία του Βρετανού ηθοποιού και συγγραφέα Στίβεν Φράι, ο οποίος είχε ταχθεί ανοιχτά υπερ του δίκαιου αιτήματος της Ελλάδας για την επιστροφή των Γλυπτών.
Δείτε το βίντεο:
«Η αφαίρεση των γλυπτών του Παρθενώναθα μπορούσε να συγκριθεί με την αφαίρεση του Πύργου του Άιφελ από το Παρίσι ή του Στόουνχεντζ από το Σάλσμπερι», είχε υποστηρίξει σε ένα debate στη Βρετανία στις 12 Ιουνίου του 2013.
«Η Ελλάδα βρισκόταν υπό κατοχή ακόμη και 9 χρόνια αργότερα, αφού ο Έλγιν πήρε, ξερίζωσε αυτά τα υπέροχα, εκπληκτικά κομμάτια ιστορίας. Ο Λόρδος Βύρωνας πέθανε για αυτό τον λόγο(σ.σ την ελευθερία της Ελλάδος), υπάρχουν περισσότερα αγάλματά του στην Ελλάδα από ό,τι στην Αγγλία και οι Έλληνες ξεκίνησαν τον αγώνα τους για ανεξαρτησία κατά των Οθωμανών. Η οποία ήρθε το 1932. Δε μιλάμε για μία κρατική συνδιαλλαγή, ενός πρέσβη με μία χώρα και να πάρει τα γλυπτά που δημιούργησε ο ανώτερος πολιτισμός στον κόσμο, πάνω στον οποίο στηρίχτηκε και ο δικός μας. Ναι, τα σώσαμε για 200 χρόνια αλλά όπως αν το σπίτι του γείτονα μας είχε πιάσει φωτιά και σώζαμε τους πίνακες τους, όταν μας τους ζητούσε πίσω, το ίδιο θα πρέπει να κάνουμε και σαν χώρα για τα γλυπτά του Παρθενώνα», είχε πει χαρακτηριστικά.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.