«Ριφιφί» στα νούμερα τηλεθέασης: Η Ευαγγελία Μουμούρη και... μια πάστα συγκίνησαν τα social media, υψηλές επιδόσεις και για τους «Φόνους στο καμπαναριό»

Ευτυχώς έχουμε πάψει εδώ και καιρό να ισχυριζόμαστε αφελώς πως φταίνε οι συνδρομητικές πλατφόρμες που δεν παρακολουθεί ο κόσμος τηλεόραση και μάλιστα τα ιδιωτικά κανάλια. Θυμίζει λίγο δικαιολογία μικρού παιδιού που έκανε τη ζημιά αλλά πάντα κάποιος άλλος έφταιγε. Εν προκειμένω φταίει το περιεχόμενο και κάποια πρόσωπα που ο κόσμος φεύγει και περιπλανάται αλλού με το ζάπινγκ.

Μόλις του «σερβίρεις» ένα ωραίο τηλεοπτικό μενού, όχι μόνο θα το δοκιμάσει, αλλά θα το επιλέξει ξανά και ξανά. Για παράδειγμα το φαινόμενο «Ριφιφί» μόνο τυχαίο δεν είναι. Πόσος κόσμος μπορεί απλά να παρασύρθηκε επειδή το βλέπουν οι άλλοι; Και πόσοι το είδαν μόνο και μόνο για να είναι μέσα στο τηλεοπτικό trend της εποχής και να μπορούν να ποστάρουν; Ανοησίες.

Το «Ριφιφί» ο κόσμος το είδε γιατί ήταν η κορυφαία στιγμή της δραματικής μυθοπλασίας των τελευταίων ετών. Το είδε ο Alpha, το είχε προβάλει η Cosmote και νυν Telekom και αποφάσισε ότι για δύο εβδομάδες, ή αν προτιμάτε για έξι βράδια, μπορεί να αποδείξει ότι το «καλό πουλάει». Το απέδειξε με χαρακτηριστική ευκολία. Και ας μην σταθούμε μόνο στα νούμερα που είναι πρωτοφανή για την περίοδο που διανύουμε και που το 10% ή 15% μοιάζει με εισιτήριο για τον τηλεοπτικό παράδεισο.

Ας δει κάποιος όλα όσα γράφτηκαν, όλα όσα θεωρήθηκαν πολύτιμα για αναπαραγωγή σε προφίλ και «τοίχους» κοινωνικών δικτύων. Ενας σκηνοθέτης, ο Σωτήρης Τσαφούλιας, ένα υπέροχο καστ με Ευαγγελία Μουμούρη, Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, Χρήστο Χατζηπαναγιώτη και Βλαδίμηρο Κυριακίδη, ένα σενάριο καλογραμμένο και βασισμένο σε μία πραγματική ιστορία και μία υποδειγματική παραγωγή. Γιατί να μην βγει η εξίσωση αν όλα τα μέρη της είναι άψογα;

Η μεγάλη απήχηση της σειράς αποτυπώθηκε και στα υψηλά μερίδια τηλεθέασης, με 29,3% στο δυναμικό κοινό 18-54 και ακόμη υψηλότερες επιδόσεις σε επιμέρους ηλικιακές ομάδες. Το «Ριφιφί» κατάφερε έτσι να προσεγγίσει ένα ευρύ φάσμα τηλεθεατών και να διαγράψει μια σταθερά ισχυρή πορεία σε όλη τη διάρκεια της προβολής του.

Η πορεία αυτή κορυφώθηκε με το μεγάλο φινάλε, το οποίο ξεπέρασε το 1 εκατ. τηλεθεατές, κατέγραψε reach περίπου 1,67 εκατ. ατόμων και σημείωσε 29,7% μερίδιο στο σύνολο κοινού, 34,1% στο δυναμικό κοινό 18-54 ενώ σε επιμέρους γυναικείο κοινό (Γ 25-44) 40,6%, ολοκληρώνοντας με ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις μία από τις σημαντικότερες επιτυχίες μυθοπλασίας του Alpha.

Η κωμωδία του Alpha «Φόνοι στο καμπαναριό» πλησίασε το 20% στο δυναμικό κοινό αποδεικνύοντας πως ο σταθμός πλέον θεωρείται expert στην κωμωδία. Οι υπόλοιπες σειρές φλέρταραν με το 10% του δυναμικού κοινού. Στο 11,1% το «Κάμπινγκ» του Mega, στο 8,4% τα «Δύο μαύρα πουκάμισα» τα οποία ξεπερνούν το 13% στο σύνολο όπως και οι «Μπλε ώρες» στον ΣΚΑΪ που αν και στο 18 – 54 κυμαίνονται κοντά στο 6% στο σύνολο ξεπερνούν το 15%. 

Στον ΑΝΤ1 το «Κρίνο και αγκάθι» σημειώνει 9,9% στο δυναμικό κοινό και 14,9% στο σύνολο. Καμία έκπληξη αν κάποιος αναλογιστεί ότι πρόκειται για μία ακόμη δραματική σειρά που πατάει σε μία εποχή, την δεκαετία του ’50, που έχει εμφανή σημάδια κόπωσης και «εγκλωβίζει» αξιόλογους πρωταγωνιστές σε ρόλους παρόμοιους με αυτούς που ερμήνευσαν στο παρελθόν.

Η Κατερίνα Διδασκάλου για παράδειγμα, ηθοποιός με πολύτιμη θεατρική στόφα και ευρεία υποκριτική γκάμα έχει εγκλωβιστεί στην Μυρσίνη των «Αγριων Μελισσών» και καλείται ξανά να υποδυθεί την κακιά πεθερά. Γιατί; Στον Alpha η Ρένια Λουιζίδου συμμετέχει σε δύο διαφορετικές κωμωδίες και νομίζεις ότι είναι άλλη ηθοποιός!

Αν κάτι έμεινε από το βράδυ της Τετάρτης από την μυθοπλασία είναι μία πάστα αμυγδάλου και ο Βίλλυ, ο φίλος της Μάγιας Μέλισσας, των παιδικών χρόνων στο πλάνο. Μία πάστα την οποία η μάνα, τρώει με εκκωφαντική λαιμαργία εκπληρώνοντας ερμηνευτικά -και συνταρακτικά- την κορύφωση του δράματος του χαμού του παιδιού της.

Ποτέ άλλοτε ένα άδειο πιάτο και ένα κουταλάκι δεν έκρυβαν τόσο σπαραγμό στο γυαλί. Εδώ και χρόνια έχει να συμβεί στην σύγχρονη μυθοπλασία αυτό που συνέβη στο τελευταίο επεισόδιο του «Ριφιφί»: μία σκηνή χωρίς λόγια, βυθισμένη στην σιωπή το πένθους, να εμπνεύσει τόσους χιλιάδες τηλεθεατές να πουν τόσα πολλά λόγια και να νιώσουν τόσα συναισθήματα. Κι αν κάτι λείπει, αυτό δεν είναι οι αριθμοί αλλά τα γνήσια και ισχυρά συναισθήματα.