Εμφανώς συγκινημένος περιέγραψε ο Γρηγόρης Αρναούτογλου τη δύσκολη περίοδο που πέθανε ο σκύλος του, με εκείνον να ζει τότε εκτός Ελλάδας για τις ανάγκες της παρουσίασης του «Nomads», εξηγώντας πως ακόμα και σήμερα έχει τύψεις στην ιδέα ότι ο σκύλος του μπορεί να βίωσε ως εγκατάλειψη την απουσία του.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο παρουσιαστής στην εκπομπή «Pet Stories» που προβλήθηκε το Σάββατο 2 Μαΐου, μίλησε για την πρώτη του επαφή με τον Άρνι το 2005, όταν τον συνάντησε έξω από το Άγιον Όρος. Αφού Γρηγόρης Αρναούτογλου τον υιοθέτησε, έκτοτε έζησε για 11 χρόνια αχώριστος με τον σκύλο του, χαρακτηρίζοντας ως άδοξο το τέλος της ζωής του.
Όπως είπε: «Είμαι λάτρης των ζώων του δρόμου, των αδέσποτων, όπως είχα για 10-11 χρόνια τον Άρνι μου. Τον βρήκα στον δρόμο και είναι το σημείο αναφοράς στη ζωή μου σαν ο καλύτερος τετράποδος μου φίλος. Τον βρήκα στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής έξω από το Άγιον Όρος, το 2005. Ήταν ταλαιπωρημένος και με σπασμένο πόδι. Ήρθε και έκατσε κοντά μου, αυτός με διάλεξε. Με κοίταζε και τον κοιτούσα. Ρώτησα και έμαθα ότι δεν ήταν κανενός και τελικά τον έφερα στην Αθήνα. Πέρασα μαζί του τα ωραιότερα χρόνια της ζωής μου, ήταν 10-11 χρόνια. Είχε το πιο άδοξο τέλος, θυμίζει λίγο ταινία. Ενώ ήμασταν 11 χρόνια αχώριστοι, έφυγα για να παρουσιάσω το "Nomads" πέθανε όταν έφυγα. Μου έλεγαν ότι το τελευταίο βράδυ το βλέμμα του ήταν κολλημένο στην πόρτα, σαν να περίμενε. Μου έχει μείνει ότι δεν πρόλαβα να τον αποχαιρετίσω. Φοβήθηκα μήπως νόμιζε ότι τον άφησα».
Δείτε το βίντεο
Στο σημείο εκείνο, ενώ ο παρουσιαστής ήταν εμφανώς συγκινημένος, εξήγησε ότι σε συνδυασμό με την πρόσφατη απώλεια της μητέρας του, δυσκολεύεται να μιλάει για τον Άρνι: «Αυτά... Ίσως γι' αυτό δεν ήθελα να δώσω τη συνέντευξη αυτή την εποχή, γιατί είμαι πολύ φορτισμένος και από την απουσία της μητέρας μου και όλα μου φαίνονται επί δέκα, αλλά αυτή η ιστορία είναι πραγματική και πάντα μου κάθεται σαν να μην ήμουν εγώ εντάξει στη σχέση μας».
Πολλές από τις αλλαγές που συνοδεύουν την εμμηνόπαυση υποτιμώνται ή μένουν χωρίς φροντίδα, παρότι μπορούν να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής, τις σχέσεις και την καθημερινότητα.
Πώς η τεχνητή νοημοσύνη θα μας πάρει πρώτα το βαρετό, μετά ότι είναι «ρουτίνα» και στο τέλος την ίδια την ανάγκη για δουλειά και γιατί αυτό μπορεί να είναι το καλύτερο πράγμα που μας συνέβη εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ή μήπως όχι;
Στο πιο κοσμοπολίτικο νησί των Σποράδων, που ξεχωρίζει για τις καταγάλανες παραλίες και τα καταπράσινα πευκοδάση συνεχίστηκε στις αρχές του Φθινοπώρου (7 - 9 Σεπτεμβρίου) το πρόγραμμα Plastic Free Greece, με παράκτιους και υποθαλάσσιους καθαρισμούς που αποδείχτηκαν εξαιρετικά αποδοτικοί.