Η Μάγκι Τζίλενχαλ περιέγραψε πώς ένιωσε σκηνοθετώντας τον σύζυγό της σε ερωτική σκηνή με την Τζέσι Μπάκλεϊ

Τα συναιθήματα που ένιωσε  σκηνοθετώντας τις ερωτικές σκηνές του συζύγου της, Πίτερ Σάρσγκααρντ, με τη συμπρωταγωνίστριά του Τζέσι Μπάκλεϊ, στο σκηνοθετικό της ντεμπούτο, μοιράστηκε η Μάγκι Τζίλενχαλ.

Η 48χρονη ηθοποιός συστήθηκε για πρώτη φορά ως σκηνοθέτρια με την ταινία The Lost Daughter το 2021, στην οποία ο χαρακτήρας που υποδύεται ο 55χρονος σύζυγός της έχει μια έντονη ερωτική σχέση. Ο Σάρσγκααρντ ενσαρκώνει τον καθηγητή με τον οποίο η νεαρή Λέντα, την οποία υποδύεται η 36χρονη Μπάκλεϊ, έχει δεσμό.

Η Τζίλενχαλ αρχικά είχε δώσει τον ρόλο σε κάποιον άλλο, εξηγώντας ότι ο σύζυγός της είχε πληγωθεί, καθώς εκείνη ανησυχούσε για το πώς θα ένιωθε βλέποντάς τον σε τολμηρές σκηνές με άλλη γυναίκα. Ωστόσο, βάζοντας μπροστά τον επαγγελματισμό, η κατάφερε να σκηνοθετήσει τον Σάρσγκααρντ και την Τζέσι από μια συναισθηματικά αποστασιοποιημένη θέση.

«Είναι περίπλοκο το να δουλεύω με τον σύζυγό μου, το έχουμε κάνει με διάφορους τρόπους. Κάναμε το The Lost Daughter, όπου έχει μια πολύ έντονη ερωτική σχέση με την Τζέσι Μπάκλεϊ», δήλωσε η Μάγκι Τζίλενχαλ στους New York Times. 

Όπως είπε, η ιδέα να βλέπει τον άντρα της να συμμετέχει σε τολμηρές σκηνές ήταν «περίπλοκη». «Θυμάμαι να μιλάω με την καλύτερή μου φίλη και με αυτή τη δασκάλα, και οι δύο ήταν σαν: “Δεν μπορείς να το διαχειριστείς αυτό; Σοβαρά δεν μπορείς;” Και εγώ ήμουν σαν: “Νομίζω ότι μπορώ, και πραγματικά θέλω ο Πίτερ να παίξει αυτόν τον ρόλο”», εκμυστηρεύτηκε.

Εξηγώντας πώς ένιωσε σκηνοθετώντας τον σύζυγό της με άλλη γυναίκα, εξομολογήθηκε ότι ήρθε αντιμέτωπη με διάφορα συναισθήματα. «Ήταν τόσο καλός, και το ίδιο και η Τζέσι. Και το να τους βλέπω μαζί και να τους ενθαρρύνω από μια πολύ αποσυνδεδεμένη, συναισθηματικά, θέση και να τους ωθώ και να τους παρακολουθώ να δημιουργούν τον έρωτα, όπως πρέπει να κάνουν οι πραγματικοί ηθοποιοί — τους παρακολουθούσα να το κάνουν», πρόσθεσε.

«Όταν έχω ένα δευτερόλεπτο να σταματήσω, είναι λίγο δύσκολο, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε. Μετά φτάνουμε στα πιο αισθησιακά. Γυρίζουμε τη σκηνή στα σκαλιά όπου φιλιούνται και εγώ το κοιτούσα σαν: είναι το φως σωστό στο πόδι της; Και ίσως αν κάνουμε ένα pan (κίνηση της κάμερας) έτσι, πολύ αποστασιοποιημένα, και το πετύχαμε», συμπλήρωσε.

«Μετά η διευθύντρια φωτογραφίας μου, η Ελέν, λέει: “Όχι, αυτό δεν γίνεται. Υπάρχει ένα ποτήρι κρασί στα σκαλιά. Πρέπει να το ξανακάνουμε.” Και εγώ ήμουν σαν: “Πρέπει;” Οπότε ήταν λίγο δύσκολο. Ήταν επίσης τόσο γεμάτο ζωή», περιέγραψε κλείνοντας.

Φωτογραφία: Shutterstock