Η Έλενα Παπαρίζουσυγκινήθηκε βλέποντας τον πατέρα της σε ένα βίντεο αφιέρωμα στα 20 χρόνια από τη νίκη της στη Eurovision.
Η τραγουδίστρια βρέθηκε καλεσμένη στην ετήσια εκδήλωση του OGAE Greece για τη Eurovision.
Κατά τη διάρκειά της, προβλήθηκε ένα βίντεο από την ιστορική νίκη της στον διαγωνισμό το 2005, με το τραγούδι «My Number One».
Σε απόσπασμα που προβλήθηκε στην εκπομπή «Super Κατερίνα», η Έλενα Παπαρίζου ακούγεται αρχικά, να λέει: «Δεν ήταν δική μου η νίκη, είναι της Ελλάδας. Η Eurovision έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια. Σε ό,τι αφορά εμένα έχω ωριμάσει, βλέπω τα πράγματα με έναν διαφορετικό τρόπο και ίσως, να μην έχω το ίδιο άγχος».
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-d51cz6oujynt)
Αναφορικά με τη φετινή Eurovision και τον τρόπο, με τον οποίο θα επιλεχθεί ο καλλιτέχνης που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα, δήλωσε: «Μαθαίνω ότι θα διαγωνιστούν πολλά παιδιά και ο κόσμος θα ψηφίσει. Αυτό το ήθελα πάρα πολλά χρόνια και χαίρομαι πολύ. Με το κατάλληλο τραγούδι ναι, ίσως να ξαναπροσπαθούσα».
Τέλος, δεν κατάφερε να κρύψει τη συγκίνησή της με το απόσπασμα που προβλήθηκε από τη νίκη της το 2005 και σε αυτό εμφανίζεται ο πατέρας της που έχει φύγει από τη ζωή.
Κλείσιμο
Με δάκρυα στα μάτια είπε: «Ο μπαμπάς μου, παιδιά, ο μπαμπάς μου! Συγκινήθηκα για πολλούς λόγους, αλλά κυρίως, επειδή είδα τον μπαμπά μου. Το πιο σημαντικό δεν είναι για τους ανθρώπους που "φεύγουν", αυτούς τους έχουμε μέσα στην καρδιά μας και μαζί τους μεγαλώνουμε. Το σημαντικό είναι να συμβαδίζουμε με τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας».
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι θα φέρει το μέλλον, μπορούμε όμως να είμαστε όσο γίνεται πιο ενημερωμένοι και προετοιμασμένοι με έναν απλό προληπτικό έλεγχο που θα μας δώσει πολύτιμες απαντήσεις για τη γονιμότητά μας.
Το δολάριο και η στερλίνα παραμένουν στις πρώτες θέσεις, η Ιαπωνία όμως κερδίζει εντυπωσιακά έδαφος. Τα στοιχεία της Capital Exchange αποτυπώνουν έναν ταξιδιωτικό χάρτη που φαίνεται να γίνεται όλο και πιο πολυσυλλεκτικός.
Οι τελευταίες κουβέντες πριν από τον ύπνο μένουν στο μυαλό των παιδιών περισσότερο απ' όσο φανταζόμαστε. Και ίσως εκεί, μέσα σε λίγα λεπτά σιωπής, να ξεκινά η πιο σημαντική προπόνηση για την επόμενη μέρα.